Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

KOROSTEŃSKI BUNKIER STALINA

Слово Просвіти, №19 за 2008 рік

Projekt podobnej budowli nie mógł powstać bez sankcji najwyższego zwierzchnika państwa, a tym bardziej nie mógł zostać zrealizowany bez jego wiedzy. Najwyraźniej wykonawcom sformułowano zadanie techniczne z uwzględnieniem tej roli, jaką Stalin przeznaczył temu obiektowi w swoich dalekosiężnych planach. Z tego wynika, że kwestie wyboru miejsca budowli, jej przeznaczenia, terminów projektowania i budowy mogły zostać postawione wyłącznie przez kremlowskiego dyktatora i przez nikogo innego, ponieważ pozostawały one w ścisłym związku z główną troską wodza — przygotowaniami do wojny. W 1936 r., kiedy kierownictwo radzieckie zastąpiło doktrynę obronną doktryną ofensywną i tym samym postawiło krzyżyk na przestarzałym systemie rejonów umocnionych, rozpoczęto tajną budowę unikalnej podziemnej budowli o powierzchni całkowitej 400 m² na głębokości 10 m, we wnętrzu granitowej góry w centrum Korosteňia. Po co? Aby kierować dwoma URami, które już postawiono na nich krzyżyk? Oczywiście, że nie. Do rozwiązania jakich zadań zamyślono i stworzono więc ten skomplikowany pod względem technicznym i doskonały z punktu widzenia bezpieczeństwa punkt dowodzenia, położony ponadto w bezpośredniej bliskości (80 km) od zachodniej granicy kraju? Sądzę, że Stalin jako lider polityczny i znawca ludzkich natur uważnie przekartkował książkę Adolfa Hitlera „Mein Kampf”, zwłaszcza te rozdziały, w których Führer uzasadnia potrzebę poszerzenia przestrzeni życiowej narodu niemieckiego i stawia sobie za cel zniszczenie marksizmu, rosyjskiego bolszewizmu i światowego judaizmu. Do Kremla napływała także dodatkowa cenna informacja. W 1936 r. gwałtowny wzrost gospodarczy Niemiec, przyspieszony proces ich przezbrajania, a także remilitaryzacja Nadrenii przez Hitlera stworzyły wszelkie podstawy do podejmowania przez Moskwę decyzji związanych z perspektywami wojny ofensywnej, z koniecznością uczenia się prowadzenia wojen ofensywnych i odpowiedniego przygotowania kompleksu wojskowo-przemysłowego. Pokojowe stosunki międzypaństwowe w obrębie samego Zachodu, pokój między Niemcami a, powiedzmy, Francją, nie były przewidywane ani w bliskiej, ani w odległej przyszłości. A Rosja zawsze umiała obracać na swoją korzyść wrogość między krajami zachodnimi. Ponadto narody Europy Zachodniej, w tym naród niemiecki, były zarażone dониd... Jedna z sal bunkra Wejście do Korosteńskiego bunkra przez długi czas kojarzyło się ze zwrotami w rodzaju: „stalinowskie sokoły”, „stalinowski szlak”, „stalinowski plan przekształcenia przyrody” — nadszedł czas, by przyzwyczaić się do nowego określenia: „Korosteński bunkier Stalina”. Powiązanie bunkra z przestrzenią geostrategiczną i z epoką, w której powstawał, czyli z polityką Stalina i jego globalnymi zamysłami, jest niewątpliwie konieczne. Ale to nie wystarcza. Pożądane jest znalezienie wymiaru psychologicznego, który pozwalałby ocenić, na ile idea tej budowli odpowiada osobowości wodza. ULUBIONE GRANITY WŁADZY Wydaje mi się, że ten unikalny obiekt jest najbardziej wymownym pomnikiem wodza, stworzonym w granitowych trzewiach z pustki, w przeciwieństwie do tych posągów z kamienia i metalu, które stawiano na oczach narodu na terytorium ZSRR. Fizycy wiedzą: nie ma nic pojemniejszego, pełniejszego fizycznego znaczenia i nieskończonej liczby sensów niż próżnia. W niewzruszenie stabilnych, prawdziwie wiecznych pomieszczeniach „schronu” odczuwa się atmosferę piekła, która otaczała dyktatora w czasach jego władzy. Mistyczne spekulacje wokół kwatery Hitlera „Wilkołak” wydają się dziecinnym bełkotem, gdy zagłębia się w uogólniające sensy i zjawiska związane z Korosteńskim bunkrem Stalina. Idea absolutnej władzy łączy się tu z wewnętrzną siłą kamiennej skały. Rzecz w tym, że formacja geologiczna, na której leżą ziemie drewlańskie, nie ma odpowiednika na kuli ziemskiej. W literaturze naukowej nosi ona nazwę „Korosteński Pluton” (Pluton — bóg podziemnego królestwa w mitologii starożytnych Greków. Na-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn