Strona · s. 11strona oryginału ↗
Z notatnika pisarza
Слово Просвіти, №19 за 2008 рік
Fot. Hnat Burma
…się, umierać już bezsensownie, kiedy naród trochę odetchnął, kiedy ci moskale nie są już tacy straszni, jeśli siedzieć cicho. Pokój jest tak samo zaraźliwy jak wojna. Szybko ogarnia tych nielicznych szczęśliwców, którzy pozostali przy życiu, i nie chce ich puścić. Ale ja nie żywiłam urazy do nikogo. Sama ziemia, z której wyszliśmy, dała nam możliwość poczucia, jak pachnie ciemność, kiedy nawet napór głodu i chorób wydawał się nie tak dokuczliwy, kiedy, wbrew głosowi rozsądku i przepełnionym więzieniom, okolicznościom i niebezpieczeństwom, które się piętrzyły i czyhały za kolejnym płotem, powinniśmy byli cieszyć się każdą chwilą, bo te chwile sączyły się cienko i powoli, osuszając gdzieś swoje źródło, tak jakby ktoś
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
