Strona · s. 14strona oryginału ↗
KULTURA
Слово Просвіти, №19 за 2008 рік
Lidia ŁUCENKO Pod takim tytułem w majestatycznej sali Narodowej Opery Ukrainy odbył się wieczór pamięci wybitnego kompozytora, poety, ludowego artysty Związku Radzieckiego i Ukrainy, laureata Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki, Bohatera Ukrainy Ołeksandra Biłasza. Urodził się na malowniczej połtawskiej ziemi, we wsi Hradyźk, która podarowała mu szczodrą muzyczną duszę. Właśnie tutaj wchłonął wielką synowską miłość do swojej ziemi, poezji i pieśni. Już od wczesnego dzieciństwa chłopiec wraz z rodzicami śpiewał ludowe pieśni, które nie cichły w ich domu, ponieważ mama była jedną z najlepszych śpiewaczek we wsi, a ojciec dobrze grał na bałałajce i gitarze. Wieś słynęła z mistrzów instrumentów muzycznych. I mały Sasza, mając słuch muzyczny, od trzech lat grał na samoróbnej harmonijce, a potem na skrzypcach, bałałajce, gitarze. Pierwszą edukację muzyczną dał chłopcu ojciec. Ale Saszce tej nauki było mało i udał się do Kijowa, by uczyć się w szkole młodzieży pracującej, gdzie zaprzyjaźnił się z braćmi Majborodami, przyszłymi kompozytorami, którzy stali się jego pierwszymi nauczycielami muzyki. Potem nauka w Żytomierskiej Szkole Muzycznej, Konserwatorium Kijowskim, które ukończył w 1957 roku (klasa Mykoły Wilińskiego). Tak Ołeksandr Iwanowycz zanurzył się w świat piękna i harmonii, tworząc niezrównane pieśni o brzmieniu patriotycznym i lirycznym: „Ja żyw w taki czasy”, „Powtoryś u wikach”, „Pisnia pro Ukrajinu”, „Dwa kolory”, „Jaseny”, „Leleczeńky”, a także romanse, dumy, ballady: „Cwituć osinni tychi nebesa”, „Synu, kaczky letiat” do wierszy wspaniałych poetów — A. Malyszki, D. Pawłyczki, M. Tkacza, B. Olijnyka, I. Dracza, W. Juchymowycza, D. Łucenka, O. Matijka, S. Jowenko, M. Tomenki. Kompozytor, czując twórcze uniesienie, zaczął pisać poważną muzykę klasyczną. W 1965 roku Ołeksandr Biłasz stworzył operę „Hajdamaky” według poematu T. Szewczenki, która niestety do dziś nie ujrzała sceny. Co prawda, przez pewien czas fragment opery brzmiał w wykonaniu Narodowej Kapeli Bandurzystów Ukrainy. Ołeksandr Iwanowycz pracował jako przewodniczący Związku Kompozytorów Ukrainy. Był sprawiedliwy. Jurij BEZKROWNYJ Wystawę prac plastycznych studentów Kijowskiej Dziecięcej Akademii Sztuk, która otworzyła się w Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie, już nazywają pierwszą jaskółką obchodów w Rosji i na Ukrainie 200-lecia urodzin wybitnego ukraińskiego i rosyjskiego pisarza Mykoły Gogola. Tą ekspozycją Centrum zapoczątkowało nowy projekt „Mykoła Gogol”, w ramach którego już w tym roku odbędzie się kilka wielkoskalowych i niebanalnych wydarzeń. Na przykład w czerwcu otworzy się wystawa indywidualna o tematyce gogolowskiej ludowego artysty Rosji, akademika Rosyjskiej Akademii Malarstwa, Rzeźby i Architektury Anatolija Zykowa, a od jesieni zaplanowano cykl akcji wraz z Centrum Pamięci „Dom Gogola”. Prace studentów Kijowskiej Dziecięcej Akademii Sztuk poświęcone są najsłynniejszym i najbardziej lubianym utworom Mykoły Gogola nie tylko na Ukrainie i w Rosji, ale i na całym świecie — wątki z opowiadań „Wieczory na chutorze w pobliżu Dikańki”, „Noc wigilijna”, „Zaginiona gramota” oraz innych nieśmiertelnych dzieł, które odzwierciedlają ukraińską przeszłość, ukraińską tożsamość i unikalny świat ukraińskiej mitologii. Studenci wyodrębnili z tego ogromnego dziedzictwa pisarza to, co jest im najbliższe, w czym odkryli pewną, zrozumiałą tylko dla nich treść. „To niezwykle utalentowane dzieci. To zachwyca! — powiedział na otwarciu ekspozycji dyrektor generalny Centrum, doktor nauk historycznych, członek korespondent APN Ukrainy Wołodymyr Melnyczenko.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
