Strona · s. 11strona oryginału ↗
O 125. ROCZNICY URODZIN ARTYSTY PRZYPOMNIAŁY JEGO OBRAZY
Слово Просвіти, №19 за 2011 рік
Jewhen CYMBALUK, obwód rówieński. Jak najlepiej uczcić jubileusz artysty? Wystawą obrazów. W ten utrwalony sposób w Równem uczczono 125. rocznicę urodzin Georgija Kosmiadiego, znanego artysty, w którego dorobku znajduje się prawie 5000 prac twórczych. Zdumiewający był również talent pedagogiczny Kosmiadiego — stworzył on kilka znanych szkół rysunku, w szczególności w ukraińskim Równem i niemieckim Hamburgu. Na wystawie, która odbywa się w Rówieńskim Obwodowym Muzeum Krajoznawczym, zaprezentowano trzy tuziny obrazów artysty, rysunki jego uczniów, a także kolekcję oryginalnych fotografii, dokumentów i afiszy z archiwum twórcy. Swego czasu profesor Georgij Kosmiadi, który z powodu prześladowań władz zmuszony był wyjechać za granicę, marzył, aby jego prace oraz dorobek twórczy uczniów pozostały na ojczystej ziemi. Na początku XXI wieku córka Georgija Kosmiadiego, Nadija Kosmiadi, przekazała na Rówieńszczyznę całe archiwum ojca, wypełniając w ten sposób jego testament. Duchowa więź Georgija Kosmiadiego z terenami rówieńskimi podyktowana jest tym, że w Równem artysta przeżył jedną trzecią swojego życia — od 1916 do 1940 r. Tutaj wykładał rysunek w pięciu gimnazjach miasta. Organizował kółka twórcze, wraz ze swoimi uczniami wystawiał różnorodne tematycznie spektakle, malował dekoracje, tworzył “wojny jasnowidzów”, “sąsiadów”, “krewnych”. Nie mogę pominąć jednego unikalnego zjawiska (grubej mieszanki gatunków fabularnych i dokumentalnych) krajowej produkcji na temat, że tak powiem, “wojny lokalnej”. Obecnie takie telewizyjne centaury harcują w ramach pięcioprocentowej kwoty antenowej, którą chcą uznać za właściwie narodową. Wszyscy twórcy takich “narodowych” produkcji podpisują oświadczenia o zachowaniu tajemnicy. Ale wszystkie sekrety wychodzą na jaw na ekranie. Na kanale “1+1” trwa emisja telewizyjnego centaura “Wojny sąsiedzkie”. Rozpoczął się on od inscenizacji fabularnej, podszywającej się pod prawdę dokumentalną. Kto i co tam gra: czy wieśniacy artystów, czy artyści wieśniaków? Twórcy nie przywiązują do tego wagi. Organizują na ekranie brudną wojnę. Trudniej wymyślić brudniejszą, w pełnym tego słowa znaczeniu, ponieważ toczy się ona wokół, wybaczcie, wiejskiej toalety. Sfilmowani na ekranie ludzie są odbierani przez widza jako prawdziwi, a nie “odgrywający role” sąsiedzi. Autorzy uciekli się do wyjątkowej technologii scenariuszowej — tworzenia brutalnego konfliktu. Cała wieś jest w niego wciągnięta — nie wymyślona, a prawdziwa. Twórcy serialu zapragnęli, aby prawdziwi wieśniacy nacieszyli się wirtualnym sąsiedzkim pokojem, który zapanował wraz z pojawieniem się biotalety… Rusłana Pysanka podarowała go jednej ze zwaśnionych stron. Sponsor serialu sam dostarczył na plan zdjęciowy tę prostą gwarancję wiejskiego pokoju. Aktorka przez pięć dni “godziła” sąsiadów. Dla “oczyszczenia” sztucznie wytworzonych brudnych konfliktów wraz z Rusłaną po wsi, która znajduje się w rejonie obuchowskim, chodził jeszcze jeden prawdziwy prowadzący. Jego rola jest ukraińskojęzyczna, Pysanka zaś godziła wieśniaków — po rosyjsku. Całe to odegrane drogie widowisko, prawdopodobnie nie wywarłoby tak odrażającego wrażenia, gdyby jego twórcy przynajmniej zrezygnowali z przydługich ekranowych pogaduszek na temat efektu fermentacji po wrzuceniu drożdży do toalety. Nie warto recenzować podobnych “kryzysowych” utworów. Nic istotnego nie wniesie też krytyczna analiza seryjnych zabaw, organizowanych poza granicami moralności i zdrowego rozsądku, jak chociażby “Zamiana żon”. Straszniejsze jest co innego — z Ukraińców się szydzi. Z ekranu usunięto temat ukraiński, nie ma tam ani naszej historii, ani naszej kultury. Nie ma realnego wyobrażenia: w jakim społeczeństwie żyjemy. I jakie jest naprawdę obecne realne ukraińskie życie. Nie wirtualne, a nasze. Chociaż, czemu się dziwić: na telewizyjnym ekranie — sami handlarze. kostiumy, inicjował wieczory twórcze i literackie. Wokół niego skupiała się uzdolniona młodzież Równego. Prawdziwym triumfem był udział uczniów Kosmiadiego w Światowej wystawie prac dziecięcych w Paryżu w 1937 roku, gdzie rówieńczanie zostali uhonorowani najwyższymi nagrodami.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
