Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

Jesteście jutrzejszym dniem Ukrainy Jedna z ważnych składowych

Слово Просвіти, №19 за 2014 рік

Wkrótce minie dwadzieścia lat od dnia, kiedy Ministerstwo Sprawiedliwości zarejestrowało Międzynarodowy Fundusz Charytatywny „Liga Ukraińskich Mecenasów”. Od tamtej pory wiele się zmieniło. Nie ma już na tym świecie mecenasów: Petra Jacyka, Erasta Hucułaka i Marii Fischer-Slyż, Stanleya Petersona (Bohdana Patyka) z Kanady, Mariana Kocia ze Stanów Zjednoczonych, Wołodymyra Kaszyckiego z Polski, Wołodymyra Krawczenki i Iwana Kikty z Ukrainy. Skończyła się ich ziemska droga, ale pozostała pamięć o ich dobrych uczynkach. Wołodymyr ZAHORIJ, prezes Ligi Ukraińskich Mecenasów W takim dniu, wychodząc na scenę teatru i patrząc na salę pełną mądrych twarzy zwycięzców i laureatów tego świetlanego konkursu, pragnę zacząć od słów podziękowania. Podziękowania dla rodziców — za mądre i utalentowane dzieci. Podziękowania dla nauczycieli — za ich pełną poświęcenia pracę, gdyż w zwycięstwie uczniów jest ich wielka zasługa. Podziękowania dla wszystkich tych darczyńców, którzy chętnie przekazywali środki na nasz konkurs, ponieważ rozumieją znaczenie tych cennych inwestycji w młody ukraiński intelekt — w przyszłość Ukrainy. I oczywiście, wraz z gratulacjami dla zwycięzców i laureatów, chcę dołączyć słowa podziękowania dla nich samych. Podziękowania za to, że dobrze rozumieją swój obywatelski obowiązek — nie tylko uczyć się, ale wychowywać i kształtować w sobie świadomego, przekonanego, wykształconego obywatela państwa ukraińskiego. Ten konkurs to coś więcej niż tylko konkurs czy kolejna olimpiada. To nie tylko testowanie znajomości języka państwowego. To jedna z form tej złożonej pracy na rzecz budowania narodu, która jest aktualnym zadaniem nie tylko ukraińskich władz, ale całego ukraińskiego społeczeństwa. Nic nie istnieje na tym świecie w izolacji i niezależnie od wszystkiego innego. Według mojego głębokiego przekonania, sytuacja, którą mamy na Krymie i na wschodzie Ukrainy, nie w ostatniej kolejności spowodowana jest tym, że nie wszyscy, zwłaszcza intelektualna elita tych regionów, czytali wiele mądrych książek z ekonomii, z historii, z naszej historii. Oraz tym, że ani władza, ani nasze organizacje społeczno-patriotyczne nie prowadziły działalności narodowo-wychowawczej. Zresztą, w tym dniu najmniej chciałbym wygłaszać tutaj jakiekolwiek przemówienia. Na wszystko jest swoje środowisko i swój czas. To zmartwienie dorosłych. Mnie zaś, według tego świątecznego scenariusza, przypada jeszcze powiedzieć, zwracając się do młodych: „Nie tylko oczekujemy od was wiele, abyście stali się, ku naszej radości, znacznie bardziej skuteczni i wykształceni od nas”. Takie są prawa normalnego rozwoju społeczeństwa, w którym dzieci powinny iść dalej niż rodzice. I wtedy rodzice mają duchową pociechę i satysfakcję za wszystkie możliwe niepowodzenia ich życia. Wierzymy w jutrzejszy dzień Ukrainy, bo wierzymy w was! I niech wam Bóg sprzyja na waszej drodze i na wszystkich innych życiowych drogach! Mychajło SŁABOSZPYCKYJ, dyrektor wykonawczy Ligi Ukraińskich Mecenasów To byli „pierwsi odważni”, którzy tworzyli Ligę. Każdy z nich miał poważną biografię filantropa. Musiałbym długo tutaj je wyliczać. Wystarczy powiedzieć, że dzięki darowiznom mecenasów narodziły się i ich kosztem istnieją tak szeroko znane placówki naukowo-edukacyjne, jak Ukraiński Instytut Badawczy Uniwersytetu Harvarda, Kanadyjski Instytut Studiów Ukraińskich przy Uniwersytecie Alberty. Dzięki temu został zrealizowany niezwykle ważny wówczas projekt Encyklopedii Ukrainoznawstwa, którym opiekował się z grupą ludzi o podobnych poglądach Wołodymyr Kubijowycz. W Ameryce Północnej dobrze znane są Fundacja Edukacyjna Petra Jacyka, Fundacja imienia Iwana Bahrianego, Fundacja Antonowyczów, Fundacja Woskobijnyków, Fundacja Jurija Czopiwskiego, Kanadyjsko-Ukraińska Fundacja Artystyczna, Fundacja Kostiantyna Temerteya — aktywni uczestnicy ukraińskiego życia naukowego, edukacyjnego i kulturalno-artystycznego w diasporze. W Australii dobrze znana jest działalność tamtejszej Fundacji Studiów Ukraińskich, która opiekuje się ważnymi projektami edukacyjnymi i kulturalnymi naszych tamtejszych rodaków. Nawiasem mówiąc, zarówno w USA, jak i w Kanadzie na poziomie ustawodawczym wspiera się filantropię. Powiedzmy, kiedy Petro Jacyk przekazał darowiznę w wysokości miliona na założenie badań nad historią Ukrainy w KISU przy Uniwersytecie Alberty, to podatek płacił tylko od połowy tej sumy (którą wydzielił ze swojego zysku). A rząd prowincji Alberta dodał od siebie do miliona Jacyka dwa miliony dolarów. To wymowne świadectwo współpracy mecenasa i państwa na niwie edukacyjnej. Najwyraźniej i u nas kiedyś zostanie uchwalona ustawa o mecenacie, która będzie zachęcać ludzi do dobroczynności i współpracować w tym z nimi. I wtedy rozbłyski czynienia dobra będą obserwowane nie tylko podczas każdych wyborów, kiedy kandydaci na deputowanych wszystkich szczebli pragną pokazać się jako anioły i nagle rzucają się do czynienia (oczywiście w celu wykreowania sobie odpowiedniego wizerunku) dobrych uczynków. Nasz konkurs nie jest pod „wybory”. Tutaj jest zupełnie inna motywacja i cel. Często mnie pytają: „A co, Zahorij będzie kandydował do Rady Najwyższej?”. Mówią, dlaczego przeznacza tyle środków na przeprowadzenie konkursu? A on, nawiasem mówiąc, jest głównym mecenasem maratonu już od dziesięciu lat. Czasami to po prostu w głowie się nie mieści: człowiek finansuje sprawę, nie mając czysto praktycznych zamiarów. Ma tylko strategiczne, państwowe przemyślenia, które wynikają z potrzeby wzmocnienia i podniesienia statusu społecznego języka państwowego. A to również wzmocnienie naszego państwa. Bo język państwowy jest jedną z jego ważnych składowych.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn