Strona · s. 9strona oryginału ↗
Jest nadzieja na porozumienie
Слово Просвіти, №19 за 2014 рік
To pierwszy od ostatnich czterech lat konkurs, który kończy się w warunkach detabacznikizacji (określenie M. Słaboszpyckiego) nie tylko naszej edukacji, ale i całego życia duchowego. Bo to doprawdy błogosławione zmiany nie tylko dla naszej konkursowej sprawy. Wierzę, że to punkt wyjścia naszego ruchu w zasadniczo innym kierunku. Właśnie w tym, który jest potrzebny Ukrainie i dla ukraińskiej sprawy. Mychajło WATULIAK, wiceprezes Ligi Ukraińskich Mecenasów. Tabacznik nieprzypadkowo niszczył nasz konkurs. Niszczył wszystko, co ukraińskie, wszystko, co patriotyczne. A ponieważ nasz językowy maraton to swoista manifestacja ukraińskości, jest to, w swej istocie, permanentna akcja budująca naród. Tabacznik od razu swoim węchem wyczuł tę osobliwość. I bodaj od pierwszego dnia w ministerialnym fotelu wypowiedział nam wojnę. I oto czym to wszystko się skończyło — nasza sprawa nie zginęła, przeciwnie — ona triumfuje, a Tabacznik przebywa w głębokim politycznym nokaucie. Wątpliwe, by Dobkin pomógł mu wrócić na scenę. Oczywiście, było wiele niepokojów, kiedy po raz pierwszy zaczęły się perypetie z konkursem im. P. Jacyka. Były sygnały od pedagogów z terenu: tam nakazano nie po prostu hamować językowy turniej — nakaz był, by go nie przeprowadzać. Swoją pełną indyferencję wobec niego zaczęli demonstrować włodarze różnych szczebli. I sam minister w swoich wywiadach kategorycznie odżegnywał się od tego, co dotąd wspólnymi siłami robiły resort oświaty oraz Liga Ukraińskich Mecenasów, dając przykład udanej współpracy instytucji państwowej i społeczeństwa. Zbyt zauważalna i już doprawdy markowa była nasza sprawa, dlatego nie tak łatwo było ją pogrzebać. Oto właśnie tego nie przewidzieli Tabacznik ze swoją ko- Ołeksandr OHORODNIJCZUK, Dyrektor Generalny PrAT „Eksimed”, kandydat nauk chemicznych. Dlaczego zgłosiłem się do udziału we wspieraniu konkursu im. P. Jacyka? Mamy niezależne państwo, a język to jeden z najważniejszych atrybutów państwowości. W tym Lubomyr BIŁYK, dyrektor Czortkowskiego Kolegium Medycznego. Nie wiem, czy znajdzie się wśród normalnych ukraińskich ludzi choć jeden, kto nie zgodzi się ze mną: nie ma ceny dla takiego projektu. Zwłaszcza dzisiaj, kiedy mamy takie przykre anomalie w realnym stanie języka państwowego w Ukraińskim państwie. A także — biorąc pod uwagę po prostu skrajnie mandą. I jeszcze nie przewidzieli tego, że kwestia języka jest dla nas, Ukraińców, jedną z najbardziej bolesnych. Tutaj nie mamy dokąd ustępować. Wszystko to przesądziło o naszym zwycięstwie, uczyniło je całkowicie naturalnym. Sądzę, że największą dla nas przewagą w konfrontacji z tabacznikami stało się to, że nie byliśmy sami. Od pierwszych kroków realizacji naszego projektu wzywaliśmy patriotyczne społeczeństwo, by wspólnie wziąć na barki tę sprawę. I nas ochoczo wsparto. Wokół konkursu zebrał się wielki społeczny aktyw. Tutaj także autorytatywna rada opiekuńcza, do której weszli sami mecenasi, znani działacze społeczni, uczeni, pisarze. Widzimy tam akademików Wasyla Kremenia, Jarosława Jackowa, Mykołę Żułynskiego, przewodniczącego WUT „Proświta” Pawła Mowczana, przewodniczącego Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy Wiktora Baranowa, redaktora „Literackiej Ukrainy” Serhija Kozaka i redaktorkę „Słowa Proświty” Lubow Hołotę. A na czele rady opiekuńczej stoi prezes Ligi Ukraińskich Mecenasów Wołodymyr Zahorij. Firma farmaceutyczna „Darnycia”, gdzie jest on przewodniczącym rady nadzorczej, najwięcej zrobiła dla tego, by ten konkurs się odbywał. Przez czternaście turniejów „Darnycia” dała już ponad dwa i pół miliona hrywien. Narodowy producent wspiera narodowy projekt. I to doprawdy symboliczne. Taki obiecujący sojusz jeszcze raz obrazowo pokazuje nam drogę do sukcesu ukraińskiej sprawy: tylko połączenie tych dwóch okoliczności daje tak dobre perspektywy utwierdzenia ukraińskich wartości, jak to widzimy na przykładzie naszego konkursu. Wielkie znaczenie przywiązujemy do rady nadzorczej językowego turnieju. Kieruje nią znana językoznawczyni, deputowana ludowa Iryna Farion. Wchodzą do niej pedagodzy, dziennikarze, pisarze. Wszyscy oni przejmują się losem konkursu w warunkach naszej niełatwej rzeczywistości politycznej i językowej. Wszystkie te problemy, które pojawiają się w konkursie (recydywy korupcji, wszystkie momenty organizacyjne, finanse, przypadki sabotażu konkursu) — to prerogatywa rady nadzorczej, która wiele zrobiła dla tego, by nasz projekt się utwierdzał i miał tę przejrzystość, którą się odznacza. I, wreszcie, jury konkursu. Jego swoista „wizytówka” — przewodniczący Pawło Hrycenko, dyrektor Instytutu Języka Ukraińskiego im. O. Potebni. To ten poziom, o którym mogliśmy tylko marzyć. Kiedy na dyplomie zwycięzcy czy laureata językowego maratonu widnieje imię tak szacownej instytucji, to wiele mówi. Mam nadzieję, że komisje rekrutacyjne naszych uczelni będą brały pod uwagę taką okoliczność, kiedy będą rozpatrywać dokumenty abiturientów. Podpisy na dyplomach ministra oświaty (a on po latach przebywania w tym fotelu Tabacznika znów pojawił się na dyplomach) i tak autorytatywnego przewodniczącego jury — to dla kandydata więcej niż po prostu rekomendacja. I trzeba to prawnie usankcjonować. Planujemy na najbliższym zebraniu Ligi przyjąć odpowiedni apel do Ministerstwa Oświaty i Nauki. Dobrze, że znów mamy możliwość prowadzenia z nim dialogu. I że jest nadzieja na porozumienie z nim w kluczowych momentach. będziemy właśnie w państwie, a nie w jakiejś amorficznej strukturze. I stanie się to w znacznej mierze także dzięki tym, którzy dzisiaj biorą udział w konkursie języka ukraińskiego. Oto dlaczego podjąłem się wspierania konkursu Ligi Ukraińskich Mecenasów im. Petra Jacyka. Potem zaproszono mnie do Ligi, i konkurs stał się dla mnie takim samym osobistym kłopotem, jak i dla moich kolegów w niej. Przeżyłem niejedną wzruszającą ceremonię otwarcia i zamknięcia turniejów. I za każdym razem było to szczególne uczucie, jakbyś po raz pierwszy trafił na to wydarzenie. Ta radość dzieci, te rozumne oblicza młodych, duma nauczycieli ze swoich wychowanków — wszystko wyraźnie przemawia: to ważna narodowa sprawa. Bezsprzecznie przyniesie ona społeczeństwu swój ważny efekt.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
