Strona · s. 11strona oryginału ↗
„Ojciec żołnierza” — gruzińska legenda światowego formatu
Слово Просвіти, №19 за 2014 рік
Anastasija Didenko
Przed Dniem Zwycięstwa organizacje społeczne „Braterstwo”, Klub Młodzieżowy „Dyskusja tabu” oraz redakcja gazety „Femida-MKDT” zorganizowały dla weteranów wojennych i młodzieży w kinie „Start” pokaz fabularnego filmu „Ojciec żołnierza”, który w tym roku obchodzi 50-lecie. Kierownik organizacji społecznej „Braterstwo” Myhajło Kruhlak pogratulował weteranom Dnia Zwycięstwa, podziękował za heroizm podczas wojny, życzył zdrowia i długich lat życia. Przekazał także pozdrowienia dla weteranów od ambasadora i pracowników ambasady Gruzji. Doradca ambasadora ds. humanitarnych Zurab Topuria opowiedział, że w przeddzień święta spotykał się ze swoimi rodakami mieszkającymi w Kijowie i wspominali oni właśnie ten film — „Ojciec żołnierza”. Weteranów pozdrowili również wykładowca i studentki Kolegium Uniwersyteckiego Uniwersytetu im. B. Hrinczenki Jewhenij Harandża, Anastasija Didenko, Julija Fostij. Studenci życzyli weteranom i ich rodzinom pokoju.
Film „Ojciec żołnierza” nakręcono w 1964 roku z okazji dwudziestolecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej. Dzięki talentowi i mistrzostwu jego twórców zajął szczególne miejsce nie tylko w złotym zbiorze kina radzieckiego, lecz także światowego. Film wyreżyserował Rezo Czcheidze według scenariusza Suliko Żgenti. Głos do kadrów podłożył Armen Dżigarchanian. „Ojciec żołnierza” to historia o wielkiej wojnie i losie Gieorgija Macharaszwili, granego przez wspaniałego aktora Serho Zakariadze. „Ojciec żołnierza” był pokazywany w Cannes w maju 2012 roku. Historia opowiedziana w filmie studia „Gruzja-film” jest przekonująca. Surowy letni chłop-Gruzin Gieorgij Macharaszwili jedzie do szpitala do syna i… przechodzi całą wojnę, aby go zobaczyć. Byli „synowie pułków”, a on stał się „ojcem pułku”, aby znaleźć syna już w
Berlinie, powiedzieć do niego kilka słów i… zobaczyć jego zgubę. Serho Zakariadze otrzymał za pracę w filmie nagrodę dla najlepszego aktora na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie, w 1965 roku Nagrodę Komsomołu Leninowskiego, a w 1966 roku Nagrodę Leninowską. W narodzie stał się Gieorgijem Macharaszwilim — ojcem żołnierza, któremu za kilka lat w Gruzji postawiono pomnik. Być może jest to jeden z pierwszych pomników poświęconych bohaterowi filmowemu. Reżyserowi Rewazowi Czcheidze na festiwalu w Rzymie w 1966 roku wręczono nagrodę „Kapitolijski Jowisz”, a w 1970 roku Nagrodę Komsomołu Gruzińskiej SRR. Kilka lat temu obraz „Ojciec żołnierza” stał się kolorowy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
