Strona · s. 16strona oryginału ↗
Nowa szkoła w Biłohorodce: wychowanie śmiałych i przedsiębiorczych
Слово Просвіти, №19 за 2018 рік
Olha ŻMUDOWSKA Gilbert i Alan będą pracować w nowej, niezwykłej szkole w Biłohorodce. Razem z innymi pedagogami będą wychowywać nowe pokolenie Ukraińców, które będzie czuło się swobodnie w wielkim świecie cywilizowanych krajów, które i we własnym kraju nie będzie zagubione czekać, aż ktoś zbuduje dla nich wygodny świat. Będzie to szkoła, która jest gotowa wziąć na siebie misję wychowania uczniów, których mentalność jest zaadaptowana do postrzegania współczesnego sposobu i rytmu życia. Co musi zmienić się w ukraińskim systemie oświaty, aby w przyszłości nasze mądre i kreatywne dzieci mogły pochwalić się nie tylko zasobem wiedzy, ale i łatwo znajdowały swoje miejsce w życiu, czując się pewnie w świecie, który w XXI wieku niemal codziennie przyrasta o rewolucyjne zmiany w technice i sposobie istnienia społeczeństwa? Jak należy wychowywać ukraińskie dzieci, aby w przyszłości nie wyrosły na infantylne, gdyż ta cecha jest właściwa naszemu postsowieckiemu społeczeństwu? Co jest potrzebne, aby rosły śmiałe i pewne siebie? Obecnie na Ukrainie trwa aktywne poszukiwanie sposobów edukacji nowego pokolenia, w tym w ramach programu „Nowa szkoła” Ministerstwa Oświaty i Nauki Ukrainy. Bo nawet odnoszący sukcesy rodzice, którzy sami wielkim wysiłkiem zdołali zbudować własny biznes, nie mogą w pełni przekazać zdolności do przedsiębiorczości swoim dzieciom — gdyż mentalność, właściwa naszemu społeczeństwu po wielu dziesięcioleciach sowieckiego totalitaryzmu, gasi w dzieciach od małego energię i dążenie do brania na siebie odpowiedzialności za swój los, swój dobrobyt, życie swojej rodziny. Ale już od 1 września bieżącego roku w Biłohorodce pod Kijowem rozpocznie pracę unikalna „Szkoła dla odnoszących sukcesy dzieci” Astor School. — W tej szkole będziemy wychowywać dzieci, zaczynając od przedszkola, ucząc bycia przedsiębiorczymi, gotowymi do pracy we własnym biznesie — mówi dyrektor generalny nowej szkoły Andrij Pilleroa. – Przyjmujemy miejscowe dzieci oraz dzieci z Kijowa i innych miasteczek w okolicy. Już w tym roku prowadzimy nabór dzieci do klas 1—4, będzie ich po dwie, a także będą grupy dla dzieci 5—6 oraz 4—5 lat. Za rok dobudujemy budynek dla dzieci z klas 5—11. Będziemy uczyć dzieci, jak z własnego hobby zrobić biznes. Takim biznesem na początku może stać się wytwarzanie zabawek, odzieży dziecięcej, mebli, słodyczy… Pan Andrij opowiedział ciekawą historię z doświadczenia swoich przyjaciół, które później zastosowali w praktyce w zwykłej szkole. Dzieci tych przyjaciół zainteresowały się pieczeniem ciasteczek, a kiedy poprosiły rodziców o pieniądze na jakąś zabawkę, otrzymały od mamy radę, by sprzedawać ciasteczka i zarobić środki na upragniony zakup. Sprawa okazała się trudniejsza, niż się wydawało, bo trzeba było szukać przepisów, zamawiać opakowania, ale w końcu z tej zabawy wyszedł niewielki biznes, który prowadzony był pod opieką mamy, ale zapewniał maluchom własny zarobek. Samo życie nauczyło te dzieci marketingu i przyjęły to naturalnie. — W dzieciach od urodzenia jest naturalna przedsiębiorczość, ciekawość spraw, entuzjazm — twierdzi Andrij Pilleroa. — Ale rodzice i szkoła hamują i niwelują te zdolności — taka ukształtowała się tradycja, a współczesne życie wymaga większej aktywności, samodzielności, inicjatywy. Nasi wychowankowie będą studiować wszystkie te dyscypliny, co ich rówieśnicy w zwykłej szkole, chyba że więcej uwagi będziemy poświęcać rozwojowi zdolności artystycznych. Za to nauka języków jest priorytetem, bo współczesny biznes wymaga swobodnego władania językami obcymi. Językiem nauczania jest ukraiński, dwa obowiązkowe języki obce — francuski i angielski. Dodatkowo możliwa jest nauka innych języków — na życzenie rodziców. Nauczycielami francuskiego i angielskiego, jak i innych języków, będą ich rodzimi użytkownicy. Już teraz mamy partnerów-szkoły w Kanadzie, które są gotowe zabierać naszych uczniów na wakacje, gdzie dzieci będą doskonalić znajomość języków obcych. Przeważnie są to szkoły, gdzie w sposób zwarty mieszkają osoby pochodzące z Ukrainy, więc i im będzie ciekawie doskonalić swój ukraiński. I mam nadzieję, że będzie to nie tylko elementem nauki, ale i początkiem przyjaźni dzieci z różnych krajów. Pan Andrij zgromadził już doświadczenie w tworzeniu placówek dla dzieci. Oprócz programu edukacji biznesowej, w którym ma już praktyczne wyniki, zajmował się także tworzeniem obozu dziecięcego „Bukowel-Artek”, dokąd przyjechali w 2014 roku wychowawcy z Krymu. I w Meżyhirji pracował, tworząc obóz dziecięcy. — W tej szkole chcemy uczyć dzieci edukacji finansowej, marketingu, rozumienia prowadzenia biznesu — oczywiście zgodnie z wiekiem i pod kontrolą rodziców — mówi. — Będą u nas pracować prawnicy, którzy razem ze starszymi dziećmi będą sporządzać kontrakty biznesowe, wyjaśniać, co jest ważne i niezbędne w tej pracy. Pragnę, aby w momencie ukończenia szkoły uczniowie mieli już jakiś dochód pasywny z zaplanowanej i wdrożonej działalności biznesowej. Mając własne, choć niewielkie środki, dzieci będą śmielej i bardziej świadomie wybierać kierunek przyszłej edukacji wyższej. Współpracujemy również z uniwersytetem im. Drahomanowa, z ich psychologami. Proponują nam już teraz otwarcie szkół według tego programu nie tylko w innych miastach Ukrainy, ale i w innych krajach. Ale póki co zainteresowała mnie propozycja ukraińskiej diaspory ze Szwajcarii, prawdopodobnie będziemy i tam tworzyć szkołę-siostrę. Zgłaszali się też z rosyjskiej diaspory, ale współpraca z nimi jest niemożliwa z powodu wojny. Nowe budynki szkoły są jeszcze w trakcie budowy, a młody zespół pedagogiczny już układa plany na nowy rok szkolny. Dla młodych nauczycieli doświadczenie, które tutaj zdobędą, może stać się podstawą do badań naukowych nad tym, jak wychowywać dzieci, aby naród ukraiński słynął nie tylko ze swojego dziedzictwa duchowego i bogatych tradycji, ale objawił się jako nowoczesny naród aktywnych i przedsiębiorczych ludzi, zdolnych zmieniać świat. Z nauczycielami francuskiego — Gilbertem z Gujany Francuskiej oraz wykładowcą angielskiego Alanem z Kanady poznaliśmy się w osadzie Biłohorodka w obwodzie kijowskim przy nowym budynku szkoły, którego budowa właśnie się kończy. Gilbert ma piękny, bogaty język ukraiński. Jego wielkie oczy błyszczą, gdy mówi: „Dużo wiem o „Proświcie”, czytam gazety. 10 lat mieszkałem w Iwano-Frankiwsku, ale kiedy trafiłem do Lwowa, przyszedłem na grób Iwana Franki, powiedziałem: „Dziękuję Ci, Panie, za to, że mogę stać przy tym świętym miejscu. Wiem, że Iwan Franko był jednym z założycieli „Proświty”. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2018 PRENUMERATA—2018
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
