Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Kiedy dusza płonie

Слово Просвіти, №19 за 2018 рік

Wasyl KURYSCZUK, osiedle typu miejskiego Jabłoniów, Iwano-Frankowszczyzna. Do tej wsi, w której tradycje Proświty zostały niestety zrujnowane w czasach władzy radzieckiej, w 1975 roku na stanowisko nauczycielki klas początkowych skierowano Marię Bojeczko, której przeznaczone było stać się jedną z wybitnych działaczek ruchu proświtańskiego w Niepodległej Ukrainie. Młodą nauczycielkę, pochodzącą z sąsiedniej wsi Myszyn, dobrze przyjęto w zespole, a uczniowie ją pokochali. Tutaj ujawniły się wszystkie jej talenty: piosenkarki (udział w wiejskim chórze i zespołach wokalnych), muzyczki (gra na bandurze i bajanie), mistrzyni haftu artystycznego. Pisze wiersze i komponuje muzykę do swoich piosenek, publikuje w kołomyjskiej gazecie rejonowej „Wilnyj hołos”, bierze aktywny udział w pracy towarzystwa „Proświta”. Bezgranicznie kocha uczniów, oddaje im wszystkie swoje umiejętności i ciepło duszy. W Kowaliwce wzeszło szczodre słońce jej twórczości. Maria Bojeczko wydaje zbiór wierszy „Spałach sercia” (2001), zbiór autorskich piosenek „Łety, pisne moja” (2002), zbiór wierszy lirycznych „Ja wozwełyczuju lubow” (2003), książki dla dzieci: „Prolisok” oraz „Dytynstwa switła myt’” (2003), szkic z historii wsi „Kowaliwka. Z hłybyn wikiw i do naszych dniw” (2007). Uporządkowała i wydała kilka wydań zbiorów folklorystycznych. Stworzyła almanach „Dżerełni dzwoły”, w którym publikowane są utwory początkujących poetów i już znanych mistrzów słowa Przykarpackiego. Maria Bojeczko, 2015 r. Byłoby wszystko dobrze, gdyby nie choroba, która podstępnie się do niej zbliżała. Nie pomagały już leki, nie ratował też czekan, którym się podpierała, by poruszać się po klasie. Musiała zostawić swoich zafascynowanych uczniów i przesiąść się na wózek inwalidzki. Ktoś inny by się poddał, tylko nie Maria Bojeczko. Szczerze zaopiekował się nią mąż Iwan, dużo pomagała córka Ludmyła, otoczyły ją miłością i troską wszystkie trzy wnuczki, wspierali przyjaciele. I choroba nie zdołała zatrzymać jej twórczego zapału. Wydawało się, że cierpienie i ból, które mężnie znosi, popychały ją do działania. I działała, tworzyła, niosąc swój ciężki krzyż. Wydała jeszcze dwie książki wierszy, opowiadań i piosenek: „Try dorohy” (2012) oraz „Ternowa meża” (2015), książkę-kolorowankę dla dzieci „Ukrajinśkij ditwori pro derewa i kuszczi” (2016), kontynuowała porządkowanie, redagowanie i wydawanie almanachu „Dżerełni dzwoły”, zbiorków folkloru. Twórczość Marii Bojeczko, jak trafnie zauważył literaturoznawca My... Jest na słynnej Kołomyjszczyźnie wieś Kowaliwka. Odróżnia się ona od zwykłych sąsiednich wsi tym, że na jej terenie wznoszą się hałdy dawno zapomnianych kopalń węgla kamiennego, a także tym, że społeczność wsi jeszcze na początku ubiegłego wieku wywalczyła trzeźwy tryb życia swoich obywateli. Nie było tu karczm, nawet sklepów z wódką, za to dobrze działała czytelnia „Proświty”. Kierował nią nie ksiądz, jak w okolicznych wsiach, a świadomy narodowo wieśniak Jurij Czukur, który na budowę Domu Ludowego oddał działkę swojej ziemi. Alina CZERNUCHA, Charków. W tym roku obchodzimy znaczące wydarzenie dla ukraińskiej społeczności kulturalnej — 150 lat od założenia na Ukrainie pierwszej, z całej sieci w przyszłości, organizacji kulturalno-oświatowej „Proświta”. Historia i praca organizacji „Proświta” nie jest prosta, zajmować się nią będzie niejedno pokolenie historyków. Właśnie dlatego chce się opowiedzieć o Ogólnoukraińskiej konferencji naukowo-praktycznej „Duchowa kultura Ukrainy przed wyzwaniami czasu”, która była poświęcona właśnie 150-leciu założenia „Proświty”. Konferencja odbyła się 23 kwietnia w gmachu Biblioteki Narodowego Uniwersytetu Prawa imienia Jarosława Mądrego. Konferencję otworzył doktor nauk filozoficznych, profesor, kierownik katedry kulturologii W. O. Łozowyj, który przekazał pozdrowienia od prorektora ds. naukowych Narodowego Uniwersytetu Prawa imienia Jarosława Mądrego, akademika Narodowej Akademii Nauk Prawnych Ukrainy, doktora nauk prawnych, profesora, zasłużonego działacza nauki i techniki Ukrainy, laureata Państwowej Nagrody Ukrainy A. P. Hetmana. W referacie prorektor zaznaczył: „W 2018 roku społeczność Ukrainy i ukraińska diaspora obchodzi sławny jubileusz — 150 lat... Maria Bojeczko ze swoimi byłymi wychowankami na Święcie ostatniego dzwonka, 2014 r.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn