Strona · s. 7strona oryginału ↗
SZEWCZENKIANA
Слово Просвіти, №20 за 2007 рік
Diakiw R. S. 50,00 Bilyk M. I. 50,00 Juchymeć T. H. 10,00 Szynkarenko Ju. S. 20,00 Skyciuk O. I. 20,00 Dowżuk I. W. 20,00 Kyryczenko R. S. 20,00 Andrijaszko W. D. 50,00 Hryszczenko W. W. 20,00 Jewtuszenko O. W. 20,00 Kudrenok M. R. 10,00 Kramarewa W. I. 20,00 Małżeństwo: Priadka W. M. oraz Władimirowa W. I. 100,00 Nahirniak L. I. 20,00 Komarenko W. W. 10,00 Herasymenko W. W. 9,00 Wir I. W. 10,00 Blyzniuk O. O. 30,00 Biłokiń H. W. 10,00 Kopajhorenko W. W. 20,00 Mikuła O. M. 20,00 RAZEM: 1400,00 Członkowie wspólnoty rodzinnej potomków T. H. Szewczenki Zacarannyj S. I. 30,00 Oksamytna N. D. 30,00 Kostenko T. I. 100,00 Antonenko W. F. 25,00 Antonenko O. I. 25,00 Majboroda L. P. 50,00 Łysenko M. P. 50,00 Łychoszwa M. P. 50,00 RAZEM: 360,00 Studenci I roku Spiżowyj Je. O. 2,00 Dehtiarenko I. O. 2,00 Korniewa I. W. 2,00 Jewtuszenko K. W. 2,00 Jewtuszenko O. W. 2,00 Dutka L. W. 2,00 Zawolokina Ja. S. 2,00 Czernolachowa K. W. 2,00 Nastenko L. D. 2,00 Zwiagincew O. S. 2,00 Demenczuk T. I. 2,00 Lipecka I. W. 2,00 Czemeryk S. I. 2,00 Kołodij O. M. 2,00 Troszkowa K. W. 2,00 Miszczenko A. M. 2,00 Piwczenko P. S. 2,00 Tupota W. W. 2,00 Mychajłowa M. A. 5,00 Andrejewa A. O. 2,00 Bondarenko D. M. 2,00 Kyryluk A. K. 2,00 Mesropian H. R. 2,00 Pyłypenko O. A. 2,00 Pyłypenko N. A. 5,00 Prawdiuk O. S. 2,00 Chomienko M. O. 2,00 Czernysz A. A. 2,00 Szaszkowa O. P. 5,00 Ołeksijenko A. O. 2,00 Myronyszyn O. W. 2,00 Moskwioczowa A. A. 2,00 Roszczektajewa K. S. 2,00 Martynenko S. O. 2,00 Szkarowska I. I. 2,00 Trubczenko D. O. 2,00 Łopuchina W. W. 2,00 Łopuchina W. W. 2,00 Matwijenko Ja. Ju. 2,00 Dzywulskyj R. I. 2,00 Atanowa A. W. 2,00 Studenci II roku Safoncewa O. O. 2,00 Strelczenko N. O. 2,00 Susłowa I. O. 2,00 Wołynczuk O. O. 2,00 Wyszczepan I. O. 2,00 Bedna O. S. 2,00 Hawryluk O. P. 2,00 Minajczenko S. S. 2,00 Dryha K. W. 2,00 Artemenko O. W. 2,00 Zadorożnia W. A. 2,00 Baranowa A. K. 2,00 Sureło Ja. M. 2,00 Rudyk H. A. 2,00 Muradowa I. N. 2,00 Rudnycka A. P. 2,00 Bielajewa Ju. Ju. 2,00 Repko Je. M. 2,00 Riabucha O. O. 2,00 Babij A. Ju. 5,00 Palamarczuk A. W. 2,00 Czyczyk M. O. 5,00 Popowycz T. W. 2,00 Melnyczuk T. Ju. 2,00 Bandura O. Ju. 2,00 Wasyljew W. M. 2,00 Mowczuk N. P. 2,00 Romaniuk M. W. 5,00 Panowa A. O. 1,00 Kuczer Ju. M. 2,00 Makaroweć I. A. 2,00 Studenci III roku Szabałtun L. A. 3,00 Szewczenko K. O. 2,00 Łanczuk A. O. 2,00 Pawłowa W. Ju. 1,00 Dziuba R. W. 5,00 Kornijenko N. P. 5,00 Karejewa W. O. 2,00 Makijewa R. W. 2,00 Żdanowa O. Je. 2,00 Biben D. M. 2,00 Zadko M. O. 2,00 Odynokowa W. W. 2,00 Slenzak M. O. 2,00 Myronow Ja. M. 2,00 Pukij B. W. 2,00 Szewczenko I. O. 2,00 Honczar M. W. 2,00 Racidło O. O. 2,00 Honczar S. W. 2,00 Łampeka R. M. 2,00 Hecenko O. Je. 2,00 Kotelnikow O. W. 2,00 Poliszczuk O. M. 2,00 Szoturma O. W. 2,00 Sidko O. M. 2,00 Hannow P. S. 2,00 Hańkina W. M. 2,00 Studenci IV roku Łobacejewa O. A. 2,00 Kusznir O. W. 2,00 Spiwak N. S. 2,00 Tonkowid T. A. 3,00 Ławinskyj O. W. 2,00 Kopnionkowa K. O. 2,00 Polakowa Ju. Ju. 2,00 Wrublewska W. O. 2,00 Matwiejewa A. O. 2,00 Hołubiatnykowa O. O. 2,00 Melnyk W. O. 2,00 Budko N. M. 2,00 Dobrowolska S. O. 2,00 Iwanowa I. I. 2,00 Fałko O. O. 2,00 Baburkina A. B. 2,00 Dubowyk I. Ju. 2,00 Mamed Ju. Ju. 1,00 Owsiannikowa Ja. 1,00 Włazło D. A. 1,00 Bilyk D. M. 1,00 Aksionow D. W. 1,00 Studenci V roku Rohożnikowa A. A. 5,00 Beć O. W. 5,00 Żerdiew S. W. 5,00 Denysiuk Je. W. 6,00 Palij O. W. 5,00 Muc N. H. 5,00 Czehliad W. W. 5,00 Wiazmetinowa O. S. 15,00 Utczenko O. W. 5,00 Marczenko N. M. 2,00 Tkaczenko O. W. 5,00 Doroszenko R. S. 5,00 Smirnow A. K. 2,00 Limow S. I. 2,00 Olijnyk I. I. 2,00 Dranyk U. A. 2,00 Ustymenko K. W. 2,00 Szczukina W. W. 2,00 Hawryłowa H. W. 2,00 Szlonczyk O. M. 2,00 Jełysawetska S. S. 2,00 Kalinin A. W. 2,00 Wachnik O. O. 6,00 Makarowa H. Ju. 2,00 Suchina H. O. 3,00 Szindirowska A. I. 2,00 Jełfimowa A. O. 2,00 RAZEM: 368,00 ŁĄCZNIE: 2128,00 Poprawki W nr 4 „SP” za 2007 r. na liście ofiarodawców dopuszczono się nieścisłości w pisowni niektórych nazwisk. Tak więc, zamiast Witiukow O. W. należy wpisać Bitiukow O. W. Zamiast Saratowskin I. H., Saratowskina L. W. należy wpisać Saratowkin I. H., Saratowkina L. W. Zamiast Kojew N. K., Kojewa O. K., Kojewa O. M. należy wpisać Koew N. K., Koewa O. K., Koewa O. M. język ukraiński, ratować Ukrainę, jak nie Szewczenkę. Bronić przed tymi, którzy w Radzie Najwyższej drogą przekupstwa przygotowują 300 „bagnetów”, aby większością konstytucyjną przydeptać język ukraiński, a wraz z nim i Ukrainę. Wielki Kobziarz zrzuca gniew na tych synów Ukrainy, którzy gorzej niż zewnętrzni wrogowie rozpinają Ukrainę. On takich nazywa warszawskim śmieciem, brudem Moskwy. Ale wskazuje nam również, kto jest naszym zewnętrznym wrogiem. Pamiętacie: „Synowie moi na obczyźnie, Na cudzej robocie. Dniepr, brat mój, wysycha, Mnie opuszcza, I mogiły moje miłe Moskal rozrywa…” Od tamtego czasu niewiele się zmieniło, ale niektórzy z nas do dziś nie mogą się rozeznać, kto jest naszym przyjacielem i ciągnie nas tam, gdzie przyjaźń dla nas zamieniła się w jarzmo. Zagrożenie popadnięcia w jarzmo wzrasta. Dlatego patrioci muszą pilnie jednoczyć się dla ratowania Ukrainy („Objmijcie się, bracia moi, błagam was, proszę”). W dniu przewiezienia Szewczenki na Ukrainę my, proświcianie, wzywamy patriotów Ukrainy, aby przyszli do Szewczenki i poradzili się, z kim się jednoczyć, bo na przekór wszelkim ignorantom wiemy: Szewczenko obudził nas do walki o Ukrainę, on też wskaże, z kim się jednoczyć i przeciw komu walczyć, aby droga bojowników znów nie pokryła się mrozem. „Nasza myśl, nasza pieśń nie umrze, nie zginie”. Zróbmy wszystko, aby rzeczywistość to potwierdziła.
s. 9 · strona oryginału ↗
Julii Tymoszenko, Wołodymyra Łytwyna oraz Ihora Lichowego. Kontynuujmy temat cerkwi Tarasa? — Idealnym wariantem byłoby, gdyby Pan wszystkie swoje pytania, które Pan ma, wyłożył na papierze, a ja dałbym Panu oficjalną odpowiedź. — Jak długo pracuje Pan jako dyrektor? — Półtora roku. — Jaka droga twórcza i zawodowa prowadziła Pana do tego stanowiska? — Pracowałem w Kaniowie, w Iwano-Frankiwsku… Nawiasem mówiąc, jako dziennikarz… — Ale obecnie jest Pan urzędnikiem państwowym, dyrektorem generalnym Rezerwatu. Odniosłem takie wrażenie — i może Pan je teraz, natychmiast, sprostować — że pracownikom Rezerwatu postawiono zadanie: za wszelką cenę bronić się przed cerkwią Tarasa, bo to pomysł sił narodowych. Tak jak wtedy, za Kuczmy i za Medwedczuka, kiedy chciano nie dopuścić sił narodowych do Kaniowa i do Czarnej Góry. W Ukrainie obecnie jest prezydent Juszczenko, który robi niezwykle dużo dla zachowania miejsc historycznych i pomników Ukrainy, ceni imię Szewczenki… A Pan — wciąż przy tym samym, starym zadaniu… — Nie powiedziałbym, że przy starym zadaniu — sam pomysł postawienia cerkwi Tarasa został wysunięty przez „Proświtę”. My, ze swojej strony, wspieramy… — A czyż „Proświta” nie jest związana z imieniem Szewczenki? — Tak, absolutnie. — Czy ten pomysł poparła cała Ukraina? — Tak, absolutnie. Nikt nie występuje przeciwko idei cerkwi. Dziś każdy ma prawo do własnego zdania. — Tak, moje zdanie jest takie, że to powinna być budowla braterstwa i jedności: lekka, lotna, gwiezdna. Proszę wspomnieć: „Gwiazda leci, jak młody Szewczenko!” Bo Szewczenko jest nieśmiertelny dla Ukrainy. Dopóki będą Ukraińcy, dopóty on będzie żył. I taki ma być mu pomnik, a nie ciemny, głuchy klasztor XVII wieku… — Myślę, że zgodzi się Pan ze mną: kiedy były te stare cerkwie, to wiary w duszach ludzi było o wiele więcej niż teraz, nie patrząc na to, że budujemy bardziej nowoczesne cerkwie. — Duchowość zależy od tych ludzi, którzy się modlą. Póki co, chętnych do modlitwy w cerkwi Tarasa jest tylu, ilu darczyńców. — Odeszliśmy z Panem trochę od tematu. Od samego początku, i uważam, że gdyby to zostało poparte, można było zrobić kaplicę. Za pomnikiem Iwana Pidkowy. — Ależ ówczesny dyrektor generalny, późniejszy minister kultury i turystyki I. D. Lichowy wskazał właśnie to miejsce, powołując się na to, że w uroczysku Monastyrok są kurzawki. — Powołuje się Pan na poprzednika, a ja nie mogę potwierdzić jego słów. Zaprośmy go, usiądźmy przy „okrągłym stole”, posadźmy przy nim przedstawicieli wyznań religijnych, specjalistów, aby każdy wyraził swoje zdanie, i dojdziemy do wspólnego wniosku. SCHODAMI DO SZEWCZENKI — Około godziny szesnastej 11 maja. Słowiki śpiewają. I nikogo dziś nie ma przy Szewczence, na jego grobie… Dwaj ochroniarze obchodzą budynek muzeum. Robotników — ani z „Ukrrestawraciji”, która ma prowadzić prace, ani innych nie widać. Do budynku muzeum nie da się dostać. Więc proszę opowiedzieć, Marianie Wołodymyrowyczu, co już tam zrobiono? Jakie są sukcesy, począwszy od stycznia 2004 roku? W grudniu 2008 roku remont i rekonstrukcję powinni byli zakończyć… — Nie jestem bynajmniej pewien, że ta data nie będzie przesuwana. Wszystko zależy od tego, jak regularnie będzie płynęło finansowanie. Dyrektorzy wykonawczy u nas, na miejscu, okresowo zmieniają się, bo powstaje potrzeba zrobienia przetasowania. Oto niedawno grupę zabrano do Odeskiego Teatru Operowego, tam obiekt jest bardziej „oddawalny”, jak to mówią. Teraz muzeum zajmują się inni specjaliści z „Ukrrestawraciji”. — Ilu budowlańców pracuje na obiekcie? — Liczba budowlańców na obiekcie jest zawsze różna, zależy to od tego, jakie jest finansowanie — oni odpowiednio do środków przysyłają sprzęt i specjalistów, wyznaczają kalendarzowy harmonogram prac, mieszczą się w wyznaczonych terminach. — Co robi się w budynku muzeum? — Wykonują prace tynkarskie wewnątrz budynku — w sumie w muzeum jest osiem sal, westybul — mniej więcej 50 procent prac tynkarskich wykonano. Teraz trwają prace nad wentylacją i klimatyzacją pomieszczenia. — Ogrzewanie? — Ogrzewania póki co nie ma, bo żeby rozpocząć budowę ciepłowni, potrzebne są pewne środki, abyśmy znów nie zatrzymali się na niedokończonym obiekcie. Ciepłownia będzie zlokalizowana we wschodnim skrzydle muzeum. — Widzę, że już przykryli dach… — Zrobili to w dwóch poprzednich latach, drewniany dach zamienili na konstrukcje metalowe, wzmocnili ściany, ścianki działowe — bo obciążenie ścian wzrosło. Zrobiono tak, jak było zaplanowane w projekcie. — A freski na fasadzie będą? — W projekcie Kryczewskiego to przewidywano, ale w 1939 roku nie zostały wykonane. Wysuwano ten sam powód: brak środków, a być może dlatego, że usuwano wszystko, co podkreślało ukraińskość, przynależność do Ukrainy, jej tradycji i ornamentów. Obecnie wszystko to jest zawarte w projekcie i będziemy mogli zobaczyć na odnowionej fasadzie malowidła majolikowe, będą je robić na końcowym etapie. — Przy obecnym tempie prac, kiedy zostanie zakończona rekonstrukcja muzeum? — Mamy do 2014 roku jeszcze siedem lat. Ale przez te siedem lat musimy nie tylko oddać muzeum jako obiekt budowlany do eksploatacji, ale także odnowić górny i dolny park. — Póki co żadnego posadzonego drzewa nie widzę… — Propozycja parku narodowego była tylko omawiana, póki co nie została przyjęta. — Tymczasem, dopóki trwa rekonstrukcja, nad czym pracuje zespół twórczy muzeum? Jak zostaną wykorzystane archiwa, nowe poszukiwania w szewczenkoznawstwie, kto pracuje nad ekspozycją z artystów i naukowców? — Pracujemy i mamy prawie gotową koncepcję ekspozycji: jej wizję przez pracowników Rezerwatu. Będzie ktoś z artystów, kto wniesie swoje poprawki. Kieruje tą pracą mój zastępca ds. naukowych. — Jakimi oryginałami zostanie wzbogacona ekspozycja? Na czym będzie polegała odnowa? — Nie będziemy kopiować innych muzeów, będziemy bardziej zorientowani na uczczenie pamięci Tarasa Szewczenki, mamy wystarczająco dużo materiałów. Oprócz tego chcemy zastosować środki techniczne, pokazać przyjazdy znanych działaczy, gości z diaspory, zespołów. Na ekranie będą demonstrowane najjaśniejsze przyjazdy, uczczenie pamięci Tarasa Szewczenki. — Czy obecnie liczba wycieczek zmalała? — W tych latach, kiedy muzeum Szewczenki pracowało na pełną moc, były otwarte wszystkie sale, mieliśmy mniej więcej 100 tysięcy zwiedzających. Teraz ich liczba zmalała do 30—40 tysięcy. Cykliczność jest taka, że najwięcej ich przyjeżdża przed początkiem i pod koniec roku szkolnego. Lipiec-sierpień — prawie martwy sezon. * * * Tutaj, na zakończenie, zwracamy się ze stron gazety do ministra kultury i turystyki Ju. P. Bohuckiego.
Szanowny Juriju Petrowyczu! Prosimy o odpowiedź dla czytelników naszej gazety, czy przedłużono oficjalnie rekonstrukcję Narodowego Rezerwatu „Tarasowa Góra” do 2014 roku? Ogólnoukraińska akcja „Zbudujmy Tarasową cerkiew!” trwa od 2003 roku. Zebrano 811 tysięcy hrywien, zbiórka funduszy trwa, istnieje postanowienie Komitetu ds. Kultury i Duchowości Rady Najwyższej poprzedniej kadencji o włączeniu budowy „Tarasowej cerkwi” do planu rekonstrukcji rezerwatu. Dyrektor, a z czasem minister I. D. Lichowyj dwukrotnie wskazywał miejsce pod cerkiew – w uroczysku Monastyrok, później – u podnóża Czerneczej Góry, ale budowa wciąż nie została włączona do planu rekonstrukcji. Bardzo prosimy Pana o wsparcie budowy ogólnonarodowej Tarasowej cerkwi jedności oraz o wsparcie ofiarodawców z całej Ukrainy i zagranicy: przeprowadzić konkurs projektów i zatwierdzić rozporządzeniem ministra plac pod budowę Tarasowej cerkwi (kaplicy). Z poważaniem redaktor naczelna gazety „Słowo Proświty” Lubow HOŁOTA. Fotoreportaż Ołeksandra ŁYTWYNENKI
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
