Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

W wydawnictwie «Proświta» ukazała się nowa książka A. H. Pohribnoho «Zechcesz — i będziesz»

Слово Просвіти, №20 за 2007 рік

Anatolij Pohribnyj: „Przypomina się Stefanykowskie: albo zrobimy naród, albo… upadniemy. Upadniemy? Nie, tę wariację, mimo nowych Berestecz, należy kategorycznie odrzucić. Ileż to razy, ba, ile wieków upadaliśmy! A szczególnie w czasach nowożytnych. Teraz zaś, mówiąc słowami Liny Kostenko, nie mamy czasu na klęskę. To znaczy na ostateczną klęskę. Zatem pozostaje tylko zrobić naród. Dokończyć ukształtowanie świadomej swej misji, samoszanującej i dzielnej, nowoczesnej nacji ukraińskiej. Język jest pierwotnym materiałem do wykonania tego zadania o historycznym znaczeniu. Bez jego wypełnienia nasza obecność na ziemi traci sens. Nie polegajmy w umacnianiu języka na mądrych programach, specjalnych towarzystwach i komitetach, a nawet na znacznych środkach. Nie liczmy też dziś na władzę, bo ją – jako ukraińską, narodową – dopiero musimy wywalczyć. Dlatego potrzebny jest czyn każdego, komu Ukraina jest droga. Zrobić zaś własny czyn dla języka ukraińskiego oznacza najprościej: bez żadnych kompleksów, pewnie i z szacunkiem dla siebie posługiwać się nim wszędzie. Zasadniczo na taki czyn zdolny jest każdy. Musimy wspólnym, połączonym wysiłkiem odrodzić zniszczoną językową aurę naszej ziemi. Musimy przywrócić naturalność jej brzmieniu, właśnie w ukraińskim słownictwie. Musimy umocnić swój język w zakresie, który odpowiada co najmniej naszej obecności etnicznej w kraju. Każde słowo powiedziane nieukraińsko to wydatek z ukraińskiego skarbca, który do niego już nigdy nie wróci. Tak powiedział kiedyś M. Drahomanow. Dlatego pilnujmy swojego zachowania językowego. Pamiętajmy: wydatków językowych z naszego skarbca dokonano przez stulecia już tyle, że wkrótce – takie realne zagrożenie – nie będzie już czego wydawać. Zatrzymajmy się. Dość zdradzania swojemu językowi. Dość, by własną niedbałością i brakiem zasad poszerzać ozonową dziurę rusyfikacji naszej ziemi. Parafrazując wspomnianą wyżej myśl, mocno zapamiętajmy: każde szczere słowo, wypowiedziane po ukraińsku, to uzupełnienie naszego ukraińskiego skarbca, to pomnożenie naszej narodowej czci i godności. Solidaryzujmy się w tym przekonaniu, bo zaiste piekło może poczekać, jeśli weźmiemy się za ręce. Naród tworzy język, ale język z kolei kształtuje naród. Z pomocą swojego języka musimy stać się silni”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn