Strona · s. 2strona oryginału ↗
WYDARZENIA, FAKTY, KOMENTARZE IWAN PLIUSZCZ, WEKTOR NARODOWO-DEMOKRATYCZNY ORAZ CIOS W KORUPCJĘ POLITYCZNĄ
Слово Просвіти, №20 за 2007 рік
Petro ANTONENKO Zwolnienie Witalija Hajduka ze stanowiska sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony oraz mianowanie na to stanowisko Iwana Pliuszcza po raz kolejny potwierdziły nieszablonowość myślenia politycznego naszego Prezydenta. Wydaje się, że nie tak dawno zaskoczył on polityków i opinię publiczną mianowaniem na tak ważne stanowisko Witalija Hajduka, człowieka z kręgu donieckich miliarderów. Przypomnijmy, że Hajduk jest współwłaścicielem Industrialnego Związku Donbasu wraz z Serhijem Tarutą, jednym z największych biznesmenów, który już dawno stoi po stronie Juszczenki i pomarańczowej koalicji. I jest niemało podstaw, by uważać, że negocjacje Hajduka i Rinata Achmetowa na początku maja w znacznym stopniu przyczyniły się do rozwiązania kryzysu. A teraz zwolnienie zgodnie ze złożonym wnioskiem. Niektórzy uważają, że dlatego, iż Hajduk zbyt miękko postępował w negocjacjach z koalicjantami. Inni wręcz przeciwnie, twierdzą, że zbyt zdecydowanie bronił linii Prezydenta na przedterminowe wybory, zbyt bezkompromisowo jak na negocjacje. Prezydent uznał, że do wyjścia z kryzysu potrzebny jest właśnie taki człowiek jak Pliuszcz. Ale najpierw o ważności samej tej instytucji — RBNiO, którą można by nazwać „kolektywnym prezydentem” i która zatwierdza takie decyzje-rekomendacje, które potem wychodzą jako Ukazy Prezydenta. Przypomnijmy, to właśnie Pliuszcz przeprowadził przyjęcie przez Radę Najwyższą 16 lipca 1990 roku Deklaracji o suwerenności państwowej Ukrainy. To właśnie Pliuszcz, a nie Krawczuk, był jednym z tych, którzy w następnym roku na negocjacjach w Nowo-Ogariowie pod Moskwą faktycznie pogrzebali ZSRR. To właśnie Pliuszcz na początku 2000 roku ponownie stanął na czele parlamentu, zrywając próbę rewanżu sił lewicowych. Nieprzeciętna jest rola Pliuszcza także w najbardziej krytycznych momentach Pomarańczowej Rewolucji. Wygląda na to, że mianowanie Pliuszcza oznacza także zmianę wektora polityki Bankowej w stronę demokracji narodowej. Ktoś może zauważyć, że właśnie Pliuszcz wraz z Kostenką, idąc w zeszłym roku w wyborach na czele swojego bloku, ponieśli porażkę. Ten blok nie zrobił ani pierwszego kroku — zjednoczenia w prawicę, ani drugiego — zjednoczenia prawicy z blokiem „Nasza Ukraina” w potężny pomarańczowy megablok. A do obu tych kroków właśnie wzywał w zeszłym roku Pliuszcz. Przypominam o tym, ponieważ konstytucyjnymi. Naszym zdaniem niedopuszczalne jest również, gdy tak zwana elita polityczna, wbrew normom prawnym i moralnym, kryjąc się za wzniosłą retoryką i hasłami pojednania, nazywa urzędującą Głowę państwa przestępcą kryminalnym. Wzywamy polityków do zaprzestania podsycania w społeczeństwie uczuć wrogości i nietolerancji, siania ziaren nieodpowiedzialności, cynizmu, braku szacunku dla Ukrainy i jej praw. Uznając bezwarunkową priorytetowość interesów narodowych, popieramy przeprowadzenie przedterminowych wyborów do Rady Najwyższej Ukrainy i wyrażamy nadzieję, że przyczynią się one do przyjścia do parlamentu jak największej liczby osób niezaangażowanych w biznes, szczerze zainteresowanych demokratycznym rozwojem państwa ukraińskiego, ogólnonarodowym zjednoczeniem i zgodą na podstawie ukraińskiej historii i kultury, tradycji i wartości. obecnie już zrobiono pierwszy krok — stworzono prawicę, dość realny jest i drugi krok — zjednoczenie w proprezydencki megablok pod nazwą „Nasza Ukraina”. I postać Iwana Pliuszcza całkowicie wpisuje się w takie układy polityczne. Co więcej, ta postać rozszerza samo pojęcie sił narodowo-demokratycznych, które u nas z jakiegoś powodu jest zbyt zawężone i przez niektórych sprywatyzowane. Co dalej? Dalej — wybory. Prognozy na bieżący tydzień:
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
