Strona · s. 4strona oryginału ↗
Kto hoduje osty dla mediów?
Слово Просвіти, №20 за 2008 рік
Jurij SZELIAŻENKO
Miniony tydzień okazał się hojny na prowokacje rosyjskich mediów. Najpierw w kanale ORT wyemitowano „sensacyjny” reportaż o tym, że rzekomo na Ukrainie w każdym sklepie z zabawkami dla dzieci sprzedaje się lalkę-Hitlera. Potem kanał „Rossija” uraczył swoich widzów filmem „Hołodomor 1933. Nieprzyswojone lekcje historii”, w którym twierdzi się, że żadnego ludobójstwa nie było, liczba ofiar głodu jest zawyżona, a na ówczesnych fotografiach ukraińscy historycy „podstępnie retuszują” bydło domowe na drugim planie. Tymczasem według danych Światowego Kongresu Ukraińców podczas Hołodomoru zginęło od 7 do 10 milionów naszych rodaków. Tę liczbę wzięto z różnych źródeł: książki Roberta Conquesta „Żniwa rozpaczy”; ostatecznego raportu Komisji Kongresu USA o Głodzie na Ukrainie oraz z danych, które otrzymała Międzynarodowa Komisja wybitnych prawników międzynarodowych, powołana przez Światowy Kongres Ukraińców, która przedstawiła swój ostateczny raport w 1990 roku. Raport Międzynarodowej Komisji potwierdzają dwa spisy ludności ZSRR przed i po głodzie 1932–1933 r. Liczba 7–10 mln obejmuje 7 milionów z terytorium byłej Ukraińskiej SRR oraz 3 miliony z Kubania, Północnego Kaukazu i Kazachstanu. Regiony poza Ukraińską SRR, w których szalał głód, zamieszkiwali w przeważającej mierze Ukraińcy. Lalkę-Hitlera produkuje się w Korei na zamówienie jednego z moskiewskich butików, a niedawno „przypadkowo” pojawiła się w małym kijowskim sklepiku „Ділові сувеніри”. I nagle operator ORT z ukrytą kamerą (!) z jakiegoś powodu poszedł do tego sklepu kupić lalkę, a w przeddzień 9 maja pojawia się „reportaż” o „nazizmie na Ukrainie”. Głównym „ekspertem” reportażu jest ukrainofob Buzina, fałszerz biografii Tarasa Szewczenki, który obecnie się wypromowuje, rozkręcając antyukraińską propagandę w wielonakładowym tabloidzie „donieckich”. Dziwi, że materiał wideo z ORT i fantazje o „zabawkowych obozach koncentracyjnych” pojawiły się w antenie zazwyczaj obiektywnej brytyjskiej stacji BBC oraz w niektórych wpływowych angielskich gazetach. Najwyraźniej jest to dobrze zaplanowana i hojnie sfinansowana akcja, mająca na celu zdyskredytowanie Ukrainy w świecie. Naiwnie byłoby sądzić, że takie żniwo chwastów w przestrzeni informacyjnej wyrosło z powodu niewiedzy dziennikarzy. W 2003 roku rosyjski oligarcha Czubajs przedstawił koncepcję „liberalnej imperii”, która deklaruje ekspansję rosyjskiego kapitału w sąsiednie gospodarki w celu stworzenia wspólnej przestrzeni gospodarczej i kulturowej, czyli asymilacji innych narodów. Zdyskredytuj Ukraińców przed międzynarodową wspólnotą, przekonaj ich, by zapomnieli o swoich korzeniach i o tragicznych kartach historii, skłóć wschód z zachodem — i wtedy można „dzielić i rządzić”. Podczas gdy kliki biznesowe „petersburskich czekistów” i „sołncewskich bandytów” za bezcen skupowały strategiczne przedsiębiorstwa Ukrainy, najęte przez nie ogólnokrajowe kanały telewizyjne i gazety rozdmuchiwały wyimaginowany konflikt Ukraińców i Rosjan na Ukrainie. Kreml obliczył poprawnie: dopóki Małorosjanie kłócą się o „dwujęzyczność” i „nierozerwalny związek”, „swoi ludzie” bez przeszkód zagarną w swoje ręce przemysł Ukrainy, ziemię, biznes, kapitał intelektualny. Ziarna niezgody zasiane na ukraińskiej ziemi za kremlowskie pieniądze nigdy by nie wykiełkowały bez codziennej żmudnej pracy PR-owców-gastrolerów. Mieszkańców Polesia, Donbasu i Krymu zmusza się do wiary, że potrzebują „dwujęzyczności”. Ale nikt nie mówi, ile będzie kosztować taki luksus. Policzmy choćby w przybliżeniu. W gazetach ukazujących się w dwóch językach na tuzin dziennikarzy zazwyczaj przypada przynajmniej jeden tłumacz. W kraju dwujęzycznym trzeba będzie tłumaczyć dużą ilość dokumentacji urzędowej na język rosyjski, odpowiedzi na pisma obywateli w dwóch językach, wydawanie oficjalnych publikacji, wydawanie podręczników — można stwierdzić, że w aparacie państwowym w każdym wydziale strukturalnym, w każdym departamencie ministerstw, w administracjach obwodowych itp. musi pojawić się tłumacz. Wydatki na aparat urzędniczy wzrosną przynajmniej o 10%. To doda wydatków przynajmniej na 8,4 mld hrywien rocznie. Te pieniądze lepiej wydać na programy socjalne, budowę dróg, szpitali, przedszkoli i szkół. Apologeci „dwujęzyczności” nigdy nie przyznają, że ich gadanina w rzeczywistości jest skierowana jedynie na rozłam społeczeństwa i na nikomu niepotrzebne rusyfikowanie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
