Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

KONKURS JĘZYKOWY — POD OPIEKĄ PAŃSTWA

Слово Просвіти, №20 за 2008 рік

15 maja w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym imienia Iwana Franki z udziałem Prezydenta Ukrainy W. Juszczenki zostaną nagrodzeni zwycięzcy Ósmego międzynarodowego konkursu języka ukraińskiego. Proponujemy czytelnikom wywiad z jednym z fundatorów konkursu, prezydentem Ligi Ukraińskich Mecenasów, dyrektorem generalnym firmy farmaceutycznej „Darnycia” Wołodymyrem ZAHORIEM. — Wołodymyrze Antonowyczu, proszę opowiedzieć, jak to wszystko się zaczynało. — W maju 2000 roku na corocznym zebraniu ukraińskich mecenasów prezydent Ligi — kanadyjski biznesmen i znany ukraiński działacz społeczny Petro Jacyk zaproponował zorganizowanie na Ukrainie konkursu języka ukraińskiego, aby podnieść jego prestiż. My wtedy jednogłośnie poparliśmy Jacyka: uważał on, że zwycięzcy powinni otrzymywać znaczne nagrody pieniężne. Ponad tysiąc uczniów na różnych etapach turnieju je otrzymało. Wtedy po raz pierwszy i ostatni nagrody zwycięzcom wręczał sam Petro Jacyk. Mecenas wracał z Kanady poruszony i szczęśliwy, wszak w konkursie rywalizowało 200 tys. Ukraińców. Obecnie ogólnonarodowa wysokość nagrody za pierwsze miejsce wynosi od 3 tysięcy (w najmłodszych klasach) do 7 tysięcy hrywien (w dziesiątej i jedenastej). Takich nagród dzieci nie otrzymują w żadnym konkursie, w żadnej olimpiadzie. A na zwycięzców i ich nauczycieli czekają na święcie języka, dniu oficjalnego zamknięcia konkursu i wręczenia najwyższych nagród, liczne niespodzianki: prezenty, biblioteczki, konkursowe suweniry itp. To jest tradycja. Środki na drugi konkurs dali mecenasi z różnych krajów: USA, Kanady, Australii, Francji. To była cała grupa patriotów, którzy przekazali środki na najbardziej patriotyczny projekt Petra Jacyka. Jednym z największych mecenasów po raz pierwszy został Kanadyjczyk Stanley Peterson, który dał 55 tysięcy dolarów kanadyjskich. Częściowo finansował on trzeci (55 000 $), czwarty (55 000 $), piąty (70 000 $) i szósty (120 000 $) konkurs. Ten szczodry mecenas zajmuje zaszczytne miejsce w historii konkursu języka. Na prośbę Ligi Ukraińskich Mecenasów konkursowi nadano imię Petra Jacyka, prawdziwego ukraińskiego patrioty. W drugim konkursie wzięło udział już ponad 5 milionów uczestników. Razem z uczniami po raz pierwszy rywalizowali także studenci. Cieszyli się z tego wszyscy patrioci: konkurs daje nadzieję, że Ukraina będzie mówiła po ukraińsku. W trzecim konkursie było już ponad dwustu mecenasów: nazwiska co roku drukujemy w prasie, aby wszyscy wiedzieli, że ci ludzie chcą pomóc Ukrainie, a ona powinna znać swoich patriotów i bohaterów. Przyjemnie, że wtedy zaczęli pojawiać się mecenasi z samej Ukrainy. Wsparł nas „Ekspres-bank” — ówczesny prezes zarządu Jurij Dżus dał dla zwycięzców trzeciego konkursu 23 000 hrywien. Dzisiaj „Ekspres-bank”, już pod kierownictwem nowej prezes zarządu Iryny Czulickiej, kontynuuje to szlachetne dzieło. — Wtedy chyba po raz pierwszy na Ukrainie zwycięzcy pisali listy z podziękowaniami do mecenasów. Wielu nie rozumiało, co to jest i po co. — Tak przyjęto w Europie, Ameryce. To tak szlachetnie — powiedzieć „dziękuję” człowiekowi, który dał środki na nagrodę i w ten sposób wsparł język ukraiński. Mecenas, otrzymawszy list, wie, że jego środki znalazły adresata. Większości tych listów nie można czytać bez wzruszenia. Dzieci doskonale rozumieją, jaka jest sytuacja z językiem ukraińskim i biorąc udział w konkursie, nie mogą być obojętne. A co mówić o zwycięzcach? To choć mali, ale patrioci! — Całkiem logicznie wpisali się w scenariusz konkursu także wydawcy. — Każdy laureat i zwycięzca wraz z nauczycielami otrzymywał biblioteczki od wydawnictw „Jarosławiw Wał”, „Machaon—Ukraina”, „Ukraiński pisarz”, „Łybid”, „Oberehy”, „Wydawnictwo Proświty”, „Osnowy”. Na każdy konkurs otrzymywaliśmy setki książek i było to dla nas nieocenionym wsparciem. — Niezwykle udane były czwarty, piąty i szósty konkurs. W każdym z nich brało udział ponad 5 milionów osób. — Znalezienie środków na siódmy konkurs nie było proste, ale je znaleźliśmy. Odbył się, a obecnie z powodzeniem kończy się ósmy. W Siódmym konkursie brały udział ukraińskie dzieci z diaspory — z 23 krajów świata. — Ósmy konkurs stał się szczególny? — Konkurs po raz pierwszy został wsparty na najwyższym szczeblu państwowym — w zeszłym roku 9 listopada, w Dniu ukraińskiego piśmiennictwa i języka, pojawił się Dekret Prezydenta W. Juszczenki „O Międzynarodowym konkursie języka ukraińskiego imienia Petra Jacyka”, w którym zapisano: „Wesprzeć inicjatywę Ligi Ukraińskich Mecenasów oraz Narodowej rady ds. kultury i duchowości w sprawie przeprowadzenia Międzynarodowego konkursu języka ukraińskiego imienia Petra Jacyka jako corocznego ogólnonarodowego przedsięwzięcia dla podniesienia poziomu wiedzy z języka ukraińskiego, wychowania u młodego pokolenia miłości do języka swojego narodu, zapewnienia wszechstronnego rozwoju i funkcjonowania języka ukraińskiego jako państwowego we wszystkich sferach życia społecznego”. W Dekrecie mowa jest o corocznym wydzielaniu środków budżetowych na organizację i przeprowadzenie konkursu. 28 listopada 2007 r. wydano drugi Dekret Prezydenta „O niektórych środkach dotyczących podniesienia roli języka ukraińskiego”, gdzie w pkt 1 zaznaczono: „Ustanowić, poczynając od 2008 roku, 14 corocznych stypendiów Prezydenta Ukrainy dla zwycięzców Międzynarodowego konkursu języka ukraińskiego im. Petra Jacyka”. A w ostatnich dniach grudnia 2007 roku pojawiło się Postanowienie Gabinetu Ministrów Ukrainy, gdzie zapisano: „Stypendia Prezydenta Ukrainy dla zwycięzców Międzynarodowego konkursu języka ukraińskiego im. P. Jacyka wypłacane są w wysokości 4,375 minimalnego stypendium akademickiego studentów wyższych uczelni III—IV poziomu akredytacji”. Zatem państwo wzięło konkurs pod opiekę. — Jakim widzi Pan przyszłość tego unikalnego projektu? — Chciałoby się, aby konkurs przerodził się ze szkolnego i studenckiego maratonu językowego w powszechny ukraiński ruch na rzecz ojczystego języka, na rzecz Ukrainy, na rzecz patriotyzmu, i aby sformułowanie „ukraiński nacjonalista” odbierano nie jako „łotr”, lecz jako „patriota”, „budowniczy”… Rozmawiała Switłana KORONENKO

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn