Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Okupowana Ługańszczyzna

Слово Просвіти, №20 за 2014 рік

A dalej na centralnym placu miasta pojawiły się namioty z flagami-trykolorami i napisami: „Ługańska gwardia”, „Młoda gwardia”. Naturalnie, wszystko to przerodziło się w rozpędzanie proukraińskich pokojowych majdanów przez prorosyjsko, separatystycznie nastawionych zbirów z hasłami „Rosja! Rosja! Putin!”, w zajmowanie budynków administracyjnych, a w końcu — budynku Służby Bezpieczeństwa oraz ogromnego arsenału broni. Ze zdziwieniem wszyscy dowiedzieli się, że instytucje państwowo-polityczne i służby specjalne przeszły od neutralności na stronę uzbrojonych po zęby prorosyjsko nastawionych „pokojowych protestujących”. Dalej poszło według krymskiego scenariusza: referendum „O państwową samodzielność obwodu ługańskiego” i utworzenie tak zwanej Ługańskiej Republiki Ludowej (Ługandy). Dzisiaj w porządku obrad samozwańczych „przywódców” ŁRL znajduje się apel do rosyjskiego prezydenta W. Putina o wprowadzenie na ługańską ziemię rosyjskich wojsk i przyjęcie samozwańczej jednostki administracyjnej w skład Rosji, a także osobny apel do kierownictwa Białorusi i Kazachstanu — o wstąpienie do Unii Celnej. W rezultacie na Ługańszczyźnie kwitnie rozbój, haracze, maruderstwo, zabójstwa pokojowych obywateli, prześladowania (przede wszystkim Ukraińców) ze względu na przynależność etniczno-narodową. W pełnej krasie ujawniła się piąta kolumna: komuniści, regionali, pracownicy budżetówki (nie tylko kierownicy instytucji, ale i zwykli nauczyciele, lekarze i inni), którzy zaczęli niszczyć ukraińską symbolikę i wystawiać rosyjską, żądają rozmawiania wyłącznie po rosyjsku. A oznaką lojalności stały się „koloradowe” wstążki i kokardy. ŁRL wprowadziła stan wyjątkowy w Ługańsku (od 23.00 do 6.00), wyłączono ukraińskie kanały telewizyjne: „1+1”, „1-szy Narodowy”, „5-ty”, natomiast włączono „Rosja-24” z antyukraińskimi wiadomościami i propagandą. Jakże w takich warunkach bezwładu, chaosu, rosyjskiego ekstremizmu i szowinizmu przeżywają Ukraińcy, którzy czują się „wyrzutkami” na ojczystej ziemi? Obecnie skupia ich i jednoczy tylko jedna potężna na terenach Ługańszczyzny ukraińska organizacja społeczna — obwodowe zjednoczenie „Proświty” imienia Tarasa Szewczenki. Nie przypadkiem na ulicach pojawiły się alternatywne wobec prorosyjskich napisy: „Sława Ukrainie!”, „Bohaterom sława!”, „Ługańszczyzna to Ukraina!”, namalowane ukraińskie symbole państwowe. Rozpowszechniane są ulotki z wezwaniami do ignorowania zarządzeń samozwańczego kierownictwa ŁRL, wstępowania do ukraińskich oddziałów samoobrony, niszczenia punktów kontrolnych separatystów, wspierania materialnie i technicznie Ukraińskiej Armii oraz wojskowych, którzy przybywają na tereny Ługańszczyzny w celu ochrony ludności cywilnej. Pod wpływem tego wszystkiego zachodzi potężny proces samoidentyfikacji Ukraińców. A wielu obywateli Ukrainy na Ługańszczyźnie, którzy nie są etnicznymi Ukraińcami, szybko zrozumiało, że Ukraina to nie Rosja i co mogą stracić: ukraińską Ojczyznę, miejsce pracy, dobrobyt rodziny, perspektywy dla siebie i swoich dzieci. Niedawno odbyło się rozszerzone posiedzenie Zarządu obwodowego zjednoczenia „Proświty”, na którym podsumowano pracę prośwician w ekstremalnych warunkach, kiedy obok rozbrzmiewają strzały i przelewa się krew. Zatwierdzono działalność przewodniczącego obwodowej „Proświty” i całego aktywu proświciańskiego. Skorygowano zgodnie z wymogami czasu pracę zjednoczenia oraz społecznego Komitetu Szewczenkowskiego, który kontynuuje działalność przy „Proświcie”. Zatem 22 maja, w dniu powtórnego pochówku Tarasa Szewczenki na Ukrainie, we wszystkich miastach i rejonach obwodu odbędą się akcje proświciańskie, festiwale, manifestacje. Iwan ZABIYAKA, członek NSJU, kandydat nauk historycznych. Czyżby tak po prostu miał zostać nadany językowi rosyjskiemu jeśli nie status drugiego języka państwowego, to jakieś inne preferencje, żeby nie tylko przybysze, którzy mieszkają tu dziesięciolecia czy nawet stulecia, nie wykazali tolerancji wobec Ukrainy, nie zdołali nauczyć się choćby na poziomie potocznym języka rdzennej ludności, sami nie wspięli się na wyższy szczebel kultury? Wszystko może być. Ale nie ma nic tak bezwyjściowego, żeby nie znaleźć z tego wyjścia. A ponieważ mowa o drugim języku państwowym, to o nim będziemy mówić. Zatem, powiedzmy, w obwodach donieckim i ługańskim trzeba będzie coś zrobić z językiem rosyjskim. Tutaj już nigdzie się nie ucieknie. Politycy kwestią językową tak się doigrali, że zawleczkę jednak wyciągnęli i wybuch nastąpił. Ale po prostu nadać status drugiego języka państwowego językowi rosyjskiemu, to, wiecie, jak powiedzieć „sam jesteś głupi”. Do tego w tych samych regionach część ludności mówi jakimś tam, ale ukraińskim, a część nawet językiem literackim. Musimy ich chronić. Oddać ich na pastwę innym nie mamy prawa. Rosja, patrzcie, jak chroni! Dlatego wszystko musi być zapisane bardzo, bardzo szczegółowo i delikatnie, ponieważ odpowiedni status języka rosyjskiego, wszystkim to wiadomo, bardzo boleśnie uderzy w język ukraiński i może stać się zaraźliwym wirusem dla innych wschodnich, południowych i, być może, niektórych centralnych obwodów. Przecież w każdym obwodzie, zwłaszcza w jego centrum, miastach przemysłowych i osadach, niemało ludzi mówi po rosyjsku, znając też ukraiński. „Jakoś łatwiej”. I trzeba będzie to wszystko rozwiązywać na poziomie ustawodawczym. Dlatego w tym ustawodawstwie proponuje się zapisać takie normy, warunki: 1. Te normy rozciągają się tylko na te regiony, które wyraziły chęć wprowadzenia odpowiedniego statusu języka rosyjskiego. 2. W tych regionach, gdzie ten status zostanie rozciągnięty, władanie dwoma językami (ukraińskim i rosyjskim) przez wszystkich obywateli jest obowiązkowe. 3. W tych regionach, gdzie ta norma zostanie rozciągnięta, niezbędne jest prowadzenie dokumentacji w dwóch (ukraińskim i rosyjskim) językach. 4. Przestrzeń informacyjna danego regionu musi być ściśle rozdzielona 50 na 50 procent (radio, telewizja, Internet). 4. Ta norma dotyczy także produkcji drukowanej (media, książki itp.). 5. Ta norma dotyczy także placówek kulturalno-oświatowych i naukowych, zarówno formy własności państwowej, jak i prywatnej. 6. Zapisać normę odpowiedzialności karnej za jakiekolwiek negatywne, znieważające... Ukraińcy Ługańszczyzny dotąd nawet nie uświadamiali sobie, że będą przebywać w stanie wewnętrznej okupacji, podczas której prześladuje się wszystko, co ukraińskie: język, tradycje, kulturę, nawet zwykłe powitania po ukraińsku. Dla wielu niezwykłymi początkowo wydawały się takie napisy na płotach, budynkach: „Ługańsk był, jest i będzie rosyjskim miastem!”, „Zabij banderowca!”, „Zabij chochoła!”. Napisy w kolorowym wykonaniu imitowały flagę Federacji Rosyjskiej; oprócz tego obok nich rysowano także sam trykolor. Wielkim zdziwieniem stało się to, że ani rada miejska, ani milicja, ani służba bezpieczeństwa na to nie reagowały. cji. W szczególności w Ługańsku — prezentacja artprojektów (z okazji 200-lecia Tarasa Szewczenki) znanych ługańskich artystów Konstantyna i Piotra Siewierdinów, w rejonie swatowskim — VI Swystuniwski Konkurs-Festiwal im. Szewczenki. Później zostanie przeprowadzony wspólnie z Departamentem Oświaty i Nauki Obwodowej Administracji Państwowej kolejny XI obwodowy zjazd kółek szkolnych pielęgnowania języka ukraińskiego. 17 maja w lokalu Proświty odbyło się zakończenie kursu wyższego Szkoły Ukrainoznawstwa, gdzie przez dwa lata uczono się języka ukraińskiego pod kierunkiem 5 wolontariuszy-wykładowców i nauczycieli języka ukraińskiego. 21 absolwentów otrzymało Certyfikat Ogólnoukraińskiego Komitetu Ochrony i Rozwoju Języka Ukraińskiego z podpisem Przewodniczącego komitetu, deputowanego ludowego Ukrainy Ołeksandra Donija. Następnego dnia członkowie Proświty odwiedzili pododdziały Sił Zbrojnych i Gwardii Narodowej Ukrainy, stacjonujące na terenie obwodu. Żołnierzom przekazano „Kobziarzy” Tarasa Szewczenki, inną literaturę, lokalne i ogólnoukraińskie gazety, w szczególności „Słowo Proświty”, sprzęt sportowy, apteczki polowe, pościel i środki higieny osobistej, artykuły spożywcze. Zarząd obwodowego zjednoczenia „Proświty” przekazał do audycji „Ukraińska paralela” radia obwodowego obiektywne dane sondażu ludowego w obwodach ługańskim i donieckim z 1–2 maja 2014 roku na temat nastawienia większości Ukraińców naszego regionu na jedność Ukrainy, na pozostanie obwodu ługańskiego w składzie jednolitego niepodległego państwa ukraińskiego. Ta ważna informacja ma pomóc Ukraińcom — naszym rodakom — właściwie się zorientować w przededniu wyborów prezydenckich. Można przytoczyć mnóstwo konkretnych przykładów zachowania przedstawicieli piątej kolumny w różnych sferach życia społecznego: tak, wielu kierowników w placówkach humanistycznych nie mogło doczekać się tak zwanej „rosyjskiej ważna wypowiedź, stosunek także do tych, którzy mówią w tym czy innym języku, i o językach w ogóle (w rodzaju „ten cielęcy język”, „ten kacapski język”, „ten banderowski język” itd.). 7. Opracować odpowiednie testy ze znajomości dwóch języków dla tych, którzy ubiegają się o stanowiska państwowe absolutnie we wszystkich strukturach państwowych (w szczególności siłowych). Nie zdałeś — nie masz prawa zajmować odpowiednich stanowisk. 8. Dla tej samej kategorii obywateli opracować także testy ze znajomości historii, kultury. Nie tylko kandydaci na Prezydenta (czy też sami Prezydenci) powinni wiedzieć, kiedy rozpoczęła się, powiedzmy, II wojna światowa. Proponuję te normy wprowadzić do projektu nowej „Ustawy o językach na Ukrainie” po to, aby wprowadzenie drugiego języka państwowego — rosyjskiego — nie było czymś w rodzaju taryfy ulgowej dla tych, którzy nie są w stanie nauczyć się języka ukraińskiego, a z drugiej strony — aby zmniejszyć rusyfikację w innych regionach Ukrainy. Niedawno przeczytałem, że nie tylko rozumienie, ale przede wszystkim mówienie dwoma i więcej językami sprzyja rozwojowi umysłowemu człowieka, a w średnim i podeszłym wieku nie wywołuje demencji. Jestem przekonany, że dla depresyjnych regionów Ukrainy będzie to niezwykle pożyteczne. wiosny”! A teraz zmuszają podwładnych do komunikowania się wyłącznie w języku rosyjskim, poniżając ich i grożąc im utratą pracy, a nawet życia. Przypiąwszy „koloradową” wstążkę, dyrektorzy poszczególnych szkół nie tylko dają przykład uczniom i nauczycielom, by powielali ich zachowanie, ale zombują świadomość młodych i dorosłych, nastawiając ich antyukraińsko. Pomieszczenia większości szkół w obwodzie zostały udostępnione 11 maja do przeprowadzenia nielegalnego referendum ŁNR (na czyje polecenie?). Nastroje separatystyczne przejawiają kadry dyrektorskie i nauczycielskie w placówkach oświatowych Ługańska, Brianki, Krasnego Łucza, Pierwomajska, rejonów perewalskiego, markowskiego, staniczno-ługańskiego, troickiego. A jednocześnie można przytoczyć mnóstwo przykładów patriotyzmu, oddania Państwu Ukraińskiemu, idei narodowej. Tak na przykład zatrzymany w domu przez separatystów i wywieziony do ich gniazda członek zarządu Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia „Proświta”, docent Wschodnioukraińskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Wołodymyra Dala Konstantyn Filimonenko pod groźbą utraty życia nie wyrzekł się języka ukraińskiego, działalności proświty. Aktywistkę Proświty, dyrektor Zespołu Szkół nr 42 w Ługańsku Ołeksandrę Szewczenko „aresztowała” w miejscu pracy grupa uzbrojonych separatystów i wywiozła na przesłuchanie do ich sztabu. Odrzuciła ona propozycję komunikowania się w języku rosyjskim oraz oskarżenia o ukrainocentryzm. Żądano od niej zaprzestania nauczania w języku ukraińskim oraz wychowywania uczniów na przykładzie życia i działalności Tarasa Szewczenki. Pod naciskiem demokratycznej opinii publicznej separatyści zmuszeni byli wypuścić członkinię Proświty. I na tym tle wielkie zdziwienie budzi to, że na „okrągłe stoły”, niedawno przeprowadzone w Kijowie i Charkowie, tradycyjnie zaproszono te same osobistości, które doprowadziły Ukrainę do takiego stanu; wśród nich także osławieni ługańscy regionaliści Jefremow, Czerkasow, Hołenko, Krawczenko. I wcale nie zaprasza się kierowników patriotycznych organizacji społecznych oraz nieobojętnych Ukraińców-patriotów, którzy mają co opowiedzieć i zaproponować konkretną drogę wyjścia z sytuacji na terenach wschodnioukraińskich. Centrum Prasowe Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia WUT „Proświta” imienia Tarasa Szewczenki Mykoła POLISZCZUK, członek korespondent NAMN Ukrainy, deputowany ludowy Ukrainy 4. kadencji; Lubomyr PYRIH, akademik NAMN, członek korespondent NAN Ukrainy, deputowany ludowy Ukrainy 1. kadencji; Petro OSADCZUK, poeta, Petro PEREBYJNIIS, poeta; Ołeksandr SZEWCZENKO, doktor nauk medycznych, profesor Co robić z językiem ukraińskim na terytorium Ukrainy? Popieramy! W tym krytycznym i niebezpiecznym dla naszego Państwa czasie popieramy apel „Żyć po nowemu” („Słowo Proświty”, nr 18 z 2014 r.), podpisany przez znanych działaczy społeczności ukraińskiej. Wykorzystujemy w tym celu przekonujące „Trzy argumenty za wycofaniem kandydatów na korzyść Poroszenki” deputowanego ludowego Ukrainy 3, 4 i 5. kadencji Borysa Bespałego. „Fakt przeprowadzenia wyborów prezydenckich jest ważniejszy od nazwiska zwycięzcy. …Po raz pierwszy ich przeprowadzenie jest pod taką groźbą. Nawet pierwsza tura, a druga — tym bardziej. …Każdy dzień między turami to mina z mechanizmem czasowym… Musimy wybrać prezydenta już w pierwszej turze… Jest to pewne, jeśli kandydaci-państwowcy wycofają się na korzyść tego z największym poparciem. Takim jest Petro Poroszenko. Drugi argument. Zwycięstwo już w pierwszej turze jest tak przekonujące, że o nielegalności wyborów nie może być mowy. Trzeci argument. …Z kandydatów Euromajdanu jest on najbardziej akceptowalny także dla oponentów. …Dla konsolidacji narodu to nie drobnostka”. Zatem, jeśli wy, szanowni kandydaci, rzeczywiście jesteście państwowcami, postąpcie po państwowemu! Zapewnijcie wybór prezydenta w pierwszej turze wyborów 25 maja.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn