Strona · s. 12strona oryginału ↗
Takiej godności, jak na Majdanie, francuski fotograf nigdzie na świecie nie widział
Слово Просвіти, №20 за 2014 рік
Światłana CZORNA
W Kijowie, w Narodowym Muzeum Sztuki, za sprawą Funduszu Dyplomacji Kulturalnej otwarto wystawę francuskiego fotografa Erica Bouvета, poświęconą wydarzeniom na Majdanie. Znany fotoreporter, który odwiedził wiele gorących punktów na świecie — Afganistan, Czeczenię, Somalię, Jugosławię, Irak — przedstawił dwa cykle: „Kijowskie zmęczenie” i „Bohaterowie Majdanu”. Ekspozycja składa się z trzech części — fotokolaży w sali muzealnej oraz zdjęć wystawionych przy wejściu do budynku i wzdłuż ulicy Hruszewskiego. Erikowi Bouvetowi udało się nie tylko uchwycić na kliszy jakieś chwile kijowskiej rewolucji, ale właśnie te momenty, które dają klucz do zrozumienia, dlaczego Majdan stał się wydarzeniem o skali planetarnej. Jak bezbronni ludzie, którzy bronili się jedynie tarczami ze sklejki i drewna, zdołali pokonać ogromnego totalitarnego potwora. Jak zwyciężała i zwyciężyła siła ducha.
53-letni fotoreporter, który pracował w ponad 120 krajach, był na Majdanie dwukrotnie — 7–8 lutego oraz 19 i 20 lutego, właśnie wtedy, gdy rozgrywały się tu najbardziej dramatyczne wydarzenia. Mówi, że po stracie dwóch kolegów-przyjaciół w jednym z gorących punktów oraz czterech odniesionych ran, otrzymanych w różnych okresach, postanowił przez rok poświęcić fotografii „o naturze i ludziach, którzy kochają”. Ale kiedy powstała Ukraina, nie mógł nie przyjechać do Kijowa. Prezentując zdjęcia, Eric Bouvet powiedział, że człowiekowi trudno znieść to, co on widział przez obiektyw aparatu: krew, okrucieństwo, śmierć. 19 i 20 lutego był na ulicy Instytuckiej, gdzie „naród toczył walkę o wolność”.
— Przede mną padło blisko dwadzieścia osób. Nie krzyczeli ani nie jęczeli, padali z wielką godnością. Czegoś takiego nigdzie na świecie nie widziałem — podkreśla fotograf.
Opowiada, że na Majdanie miał szczęście. Po raz pierwszy wtedy, gdy fotografował znanego na Hruszewskiego „pianistę-ekstremistę”, który grał na barykadzie. Na ten kadr, nie przewijając filmu, nałożył inny, ze specjalsami. W rezultacie powstało zdjęcie, na którym panuje muzyka, której nie straszą ani czarni berkutowcy w hełmach, ani świst kul. Drugi kolaż także powstał przypadkowo. Eric Bouvet sfotografował kolumnadę stadionu „Dynamo”, gdzie była naklejka z wizerunkiem serca, które kocha Ukrainę. Na ten kadr nałożył inny — sfotografował chłopaka, który dyżurował na barykadzie. I już w Paryżu, kiedy wywołał film, zobaczył, że rysunek-serce ujawnił się właśnie tam, gdzie serce u człowieka. Reportaże Erica Bouveta drukowały się w wielu światowych mediach: Time, Life, New York Times, Der Spiegel i innych. Jego prace zostały nagrodzone pięcioma nagrodami konkursu World Press Photo, dwoma Visa d’Or, nagrodą magazynu Paris Match itd. Eric Bouvet powiedział, że bardzo uważnie śledzi, jak ludzie reagują na jego zdjęcia z Majdanu. Zachwycony tym, jak szybko muzealnicy przygotowali jego wystawę, na której zaprezentowano niemal dwumetrowe zdjęcia, planuje pozostać na Ukrainie jeszcze przez jakiś czas.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
