Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Z przemówienia przewodniczącego partii «PATRIOT» Mykoły Holomszy o Hołodomorze 1946—1947 lat

Слово Просвіти, №20 за 2018 рік

warunków życia obliczonych na jej częściowe fizyczne wyniszczenie, i zamknął sprawę karną na podstawie punktu 8 części 1 artykułu 6 Kodeksu postępowania karnego Ukrainy, w związku z ich śmiercią. Zgodnie z Wnioskiem sądowej ekspertyzy naukowo-demograficznej Instytutu Demografii i Badań Społecznych im. M. W. Ptuchy Narodowej Akademii Nauk Ukrainy z 30 listopada 2009 roku, w wyniku dokonanego na Ukrainie ludobójstwa zginęło 3 mln 941 tys. osób. Zebrane przez organ przedśledczy dane faktyczne potwierdzają, że zorganizowana i dokonana zbrodfiga ludobójstwa była skierowana nie przeciwko przedstawicielom innych narodowości, którzy również ucierpieli w wyniku Hołodomoru 1932—1933 lat, lecz w znacznie mniejszej liczbie niż etniczni Ukraińcy, a mianowicie przeciwko części narodu ukraińskiego. Według wniosku organu przedśledczego — Głównego Zarządu Śledczego Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (W. Wowk), kierownictwo sowieckiego reżimu w celu stłumienia ogólnonarodowego ruchu wyzwoleńczego na Ukrainie oraz niedopuszczenia do budowy i umocnienia niepodległego państwa ukraińskiego, poprzez stworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne unicestwienie części Ukraińców wywołanym przez nich zaplanowanym Hołodomorem 1932—1933 lat, umyślnie zorganizowało ludobójstwo części ukraińskiej grupy narodowej, w wyniku czego zniszczono 3 mln 941 tys. osób, czyli bezpośrednio dokonano zbrodni przewidzianej w części 1 artykułu 442 Kodeksu karnego Ukrainy. 12 stycznia 2010 roku Sąd Apelacyjny miasta Kijowa rozpoczął wstępne rozprawy w sprawie. 13 stycznia sędzia W. M. Skawronik rozpatrzył sprawę karną. Wyrokiem sądu potwierdzono ustalenia śledczych Służby Bezpieczeństwa Ukrainy o zorganizowaniu w latach 1932—1933 na terytorium USRR przez kierownictwo bolszewickiego reżimu totalitarnego — Józefa Stalina, Wiaczesława Mołotowa, Łazarza Kaganowicza, Pawła Postyszewa, Stanisława Kosiora, Własa Czubara i Mendla Chatajewicza — ludobójstwa ukraińskiej grupy narodowej, czyli sztucznego stworzenia warunków życia obliczonych na jej częściowe fizyczne wyniszczenie. 21 stycznia 2010 roku wyrok sądu uprawomocnił się. Głód 1946–1947 lat. Dla przypomnienia: Główne lichołiття dotknęło prawie całej Ukraińskiej SRR, z wyjątkiem szeregu zachodnich obwodów. Śmiertelnych męk głodu doświadczyli chlebodawcy-rolnicy obwodów południowych URSR: chersońskiego, mikołajowskiego, zaporoskiego, dniepropetrowskiego. Strasznymi imadłami głód ściskał ludność Naddnieprza: połtawskiego, kijowskiego, czernihowskiego, kirowohradzkiego obwodu. Ciężko cierpieli z powodu głodu mieszkańcy wsi i miast obwodów winnickiego, kamieniecko-podolskiego, stalinskiego,woroszyłowohradzkiego, charkowskiego, sumskiego, żytomierskiego. W regionie zachodnim, gdzie chłopi zebrali niezłe plony, oddziały UPA, organizując opór wobec wywozu zboża, wzywały ludność do pomocy głodującym, którzy jechali tam po chleb. „Zachodniacy” ratowali od głodu nie tylko swoich rodaków — Ukraińców, lecz także Rosjan, Białorusinów, Mołdawian, którzy, omijając zagradzające drogę oddziały milicji, przedzierali się z głodujących obwodów RFSRR, Mołdawskiej SRR i Białoruskiej SRR po ratunek i go znajdowali. Ale głód cierpieli także mieszkańcy obwodów zachodnich. Najbardziej — izmaiłowskiego i czerniowieckiego, gdzie w owym czasie trwała przymusowa kolektywizacja. Rodziny, które wstępowały do kołchozów, otrzymywały po 200 kg zboża i przeżywały, inni głodowali, często ginęli. W tych dwóch obwodach w owym czasie umieralność przewyższała urodzenia. Najwyższa była śmiertelność dziecięca. Głodujący byli zmuszeni jadać różne surogaty, trawę, liście drzew, mięso zdechłych zwierząt, suseł, drobne gryzonie, psy, koty itp. Ludzie wykopywali zmarzniętą kartoflę, buraki pozostawione na polu po zbiorach. Wiosną ratowano się szczawiem, pokrzywą, łebodą, koniczyną. Wskutek niedożywienia wśród ludności wiejskiej rozprzestrzeniła się dystrofia. W szpitalach miejskich i wiejskich przebywało 125 tysięcy takich chorych. Około 100 tysięcy znajdowało się w ciężkim stanie, ale nie mogło zostać hospitalizowanych, ponieważ brakowało łóżek szpitalnych. Według stanu na 2 lipca 1947 r. w Ukraińskiej SRR naliczano ponad 1 mln 154 tys. wycieńczonych głodem ludzi-dystrofików. W wirze głodomoru ginęli przede wszystkim chłopi-rolnicy, robotnicy. Szerzył się również tyfus. Cierpieli i umierali w wsiach i miastach Ukraińskiej SRR ludzie różnych narodowości — Ukraińcy, Rosjanie, Żydzi, Bułgarzy, Gagauzi i inni. Totalitarna władza przemilczała głód. Według różnych szacunków liczba ofiar wynosiła około 1,5 mln osób. Pierwotną przyczyną głodu była susza 1946 r., która objęła niemal wszystkie rejony zbożowe południa i wschodu Ukrainy. Jednocześnie znacznie zawyżony plan państwowych zakupów zboża na początek października 1947 r. był

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn