Strona · s. 15strona oryginału ↗
W kijowskim teatralnym Wersalu
Слово Просвіти, №20 за 2021 рік
Podczas rekonstrukcji sali widowiskowej wyremontowano awaryjny portal sceny, zainstalowano nowe oświetlenie sceniczne, systemy wentylacji i klimatyzacji, powiadamiania przeciwpożarowego, monitoringu wizyjnego oraz kamery obserwacyjne. Wymieniono belki stropowe antresoli i balkonu, położono nowe sieci elektryczne, odrestaurowano sufit sali oraz ozdobiono go sztukaterią i malowidłami. Położono nową nawierzchnię parkietową i zainstalowano nowe fotele, przy czym przewidziano miejsca dla osób z niepełnosprawnościami. – W naszym teatrze wydarzyło się coś, na co z niecierpliwością czekali zespół, widzowie i społeczność teatralna – podkreślił szef Kijowskiego Narodowego Akademickiego Teatru Operetki, artysta ludowy Ukrainy Bohdan Strutyński. – Cały rok był poświęcony rekonstrukcji sali widowiskowej i teraz w odnowionym oraz eleganckim wyglądzie podaruje ona widzom wspaniałe wrażenia, doskonały nastrój, przyjemność i zachwyt ze spotkania z prawdziwą sztuką. Życie można postrzegać jako przeszkody, a można wręcz przeciwnie – jako wyzwania. Kiedy zaczęliśmy ten projekt, mieliśmy bardzo wiele wyzwań, bardzo wiele przeszkód. Zaczęła się pandemia, potem wymuszone lockdowny, miliony różnych drobiazgów. Ale w drodze spotyka się ludzi, którzy ci pomagają, którzy w ciebie wierzą. Jestem szczęśliwy, że razem udało nam się osiągnąć to, iż obecnie nazywają nas kijowskim teatralnym Wersalem. Chcę podziękować całemu naszemu zespołowi za wiarę, podziękować wszystkim przyjaciołom, bez których nie bylibyśmy tak silni. Osobne słowa podziękowania dla całego korpusu deputowanych Rady Kijowskiej, którzy nas wspierają, pomagają nam, dla departamentu kultury miasta Kijowa, wszystkich zastępców mera Kijowa, a także dla człowieka, który rozumie, że kultura musi być w awangardzie państwa – mera Witalija Kliczki. Zawsze nas wspierał, mam nadzieję, że będzie wspierał nadal. Wkrótce na wszystkich miłośników teatru czeka jeszcze jedno znaczące wydarzenie – premiera musicalu na motywach powieści Oscara Wilde’a „Dorian Gray”. Trudny rok był pełen wrażeń, a nasze trzy sceny „W foyer”, „Scena 77” oraz „Stage-Lab” godnie wytrzymały obciążenie w oczekiwaniu na zakończenie prac remontowych. Na „Scenie 77” odbyła się premiera melodramatycznej komedii „Premiera. Historia broadwayowska” według utworu Johna Cromwella „Premiera” (reżyser-inscenizator – zasłużony działacz sztuki Ukrainy Ołeksandr Biłozub). W ciągu 86. sezonu teatralnego widzowie mieli możliwość zobaczyć szereg koncertów – „Od serca do serca”, „Misteria mglistego Albionu”, – Każdy z nas zostawia swoje ślady. Jakie one będą – zależy od otoczenia, okoliczności, momentu, a najbardziej – od nas samych – jest przekonana kuratorka projektu – artystka i historyczka sztuki Iryna Fedorenko (Semira). – Festiwal współczesnej sztuki ukraińskiej „Ślady” – to wielkoskalowy projekt artystyczny, który prowadzi-
„Zakochana dusza”, „Vivaldi. Klasyka z Oksaną Madarasz”. Nie pominięto również małych widzów – odbyła się premiera online spektaklu dla dzieci „W rytmie Afryki”, który stał się pierwszą z czterech inscenizacji („Wielka jazz-podróż”, „Hiszpańskie historie”, „Ukraina muzyczna”) w ramach projektu „Pierwszy krok w wielką sztukę”, zrealizowanego przez Narodową Operetkę Ukrainy przy wsparciu Ukraińskiego Funduszu Kultury. Miło, że Narodowa Operetka otrzymała nagrody teatralne „Kijowska Pektoral” za 2019 rok w kategorii „Za najlepszy spektakl muzyczny” – musical „Rodzina Addamsów” Andrew Lippy (reżyser-inscenizator Kestutis Stasys Jakštas (Litwa)). A „Za najlepsze wykonanie roli kobiecej” wyróżniono solistkę teatru, zasłużoną artystkę Ukrainy Oksanę Prasolową za rolę Morticii Addams z tego spektaklu. Mam pragnienie z całego serca podziękować wszystkim, którzy pozostawali z nami przez cały ten czas, i zapewnić, że Narodowa Operetka Ukrainy nadal będzie godna swoich widzów i koneserów, zawsze będzie o krok do przodu! Pierwszy zastępca kijowskiego mera Mykoła Poworoznyk życzył zespołowi teatru nowych i wesołych premier, widzom dobrych wrażeń oraz tego, aby już całkiem niedługo była możliwość całkowitego wypełnienia dużej sali publicznością teatralną. Zastępca przewodniczącego Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej Wałentyn Mondryjiwski nazwał otwarcie odnowionej dużej sceny wzruszającym wydarzeniem, a Narodową Operetkę – diamentem wśród kijowskich teatrów. Jest przekonany, że teraz będą mogli tu konkurować z najlepszymi teatrami świata. Udało się zrobić to, o czym tak marzył zespół i ukraiński widz. U nas nierzadko kulturę finansuje się z zasady rezydualnej. Ale w rzeczywistości kultura to fundament, baza, rozwój, nowoczesność, konkurencja, jeden z symboli Ukrainy. Dyrektor Departamentu Kultury Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej Jana Barinowa podkreśliła ważność tego, że w teatrze wyposażono miejsca dla osób ze szczególnymi potrzebami, nazwała gatunek operetki najbardziej życiodajnym, życzyła zespołowi nowych twórczych zwycięstw. Główny baletmistrz teatru Wadym Prokopenko nazwał ten dzień nowymi narodzinami teatru. Za dużą sceną stęskniła się i trupa, i widzowie. A teraz Narodowa Operetka znów stanie się miejscem spotkań szczęśliwych ludzi. Według głównego chórmistrza teatru Ihora Jaroszenki to wydarzenie to wielkie szczęście dla całej trupy, a dla teatru to nowa estetyka, nowe wyzwania dla twórczych osiągnięć. Główny dyrygent Serhij Didok przekazał myśl wszystkich artystów i pionów technicznych, że otwarcie po remoncie dużej sceny to znakomite wydarzenie dla całej twórczej rodziny. Publiczność będzie dumna z tego, że Ukraina ma taki teatr. Główny artysta Ołeksandr Biłozub przyznał, że czuje się szczęśliwy, gdyż mógł dołączyć do otwarcia nowej epoki w historii teatru, która zaczyna się raz na sto lat. To prawdziwy cud, że takie piękno udało się stworzyć w tak trudnych warunkach. Jak przyznał główny inżynier Kijowskiego Narodowego Akademickiego Teatru Operetki Wiktor Tkaczuk, proces pracy był bardzo niełatwy. Jeśli w innych teatrach takie projekty trwają trzy-pięć lat, to tutaj całą pracę wykonano w zaledwie osiem miesięcy. Również pan Wiktor opowiedział o niektórych sekretach procesu restauracyjnego, przeprowadził dla przedstawicieli mediów wycieczkę po odnowionej dużej sali. A na widzów Gali-koncertu czekała cała paleta stylów i gatunków, w których pracuje współczesny teatr europejskiego formatu. W pierwszej części koncertu w ukraińskich tłumaczeniach oraz językach oryginału zabrzmiały fragmenty ze znanych operetek „Zemsta nietoperza” J. Straussa, „Hrabina Marica”, „Księżniczka czardasza” oraz „Bajadera” I. Kálmána, „Kraina uśmiechu”, „Wesoła wdówka” oraz „Giuditta” F. Lehára. Ukraińskie dziedzictwo muzyczne zostało zaprezentowane arią „Jolan” z opery H. Majborody „Milana”. Po raz pierwszy w murach teatru zabrzmiał „Świt” do muzyki R. Leoncavalla. Podczas drugiej części, którą poświęcono musicalowi, na słuchaczy czekał cały szereg premier – zabrzmiały melodie „Wierzyć” M. Evanko, „Wróć do mnie” D. Ourrenna, „Muzyka zakończona” O. Vanoniego i in. Ulubione numery brzmiały w wykonaniu najjaśniejszych aktorów teatru – narodowych artystów Ukrainy Ihora Łewencia i Iryny Łapiny, zasłużonych artystów Walerii Tulis, Anatolija Pohrebnego, Julii Ilczenko, Oleny Arbuzowej, Dmytra Szaraburina, Iryny Bespałowej-Prymak, Arsena Kurbanowa, Hałyny Hrehorczak-Odrynskiej, Asi Seredy-Hołdun, Lubowi Dobronożenko, Wołodymyra Odrynskiego, Tamary Chodakowej i innych, a także chóru, baletu i orkiestry teatru. Ich występy pozostawiły niesamowite wrażenia i przypływ uczuć, na które wszyscy tak czekali. ...prawdziwie zaczynasz doceniać każdą chwilę życia. Na wystawie zaprezentowano nowe prace Iryny Fedorenko z serii „Faces”. To portrety znanych polityków, aktorów, piosenkarzy, pisarzy, artystów, którzy już pozostawili swój ślad w historii. Jeśli w zeszłym roku były to portrety Witalija i Wołodymyra Kliczków, Andrija Szewczenki, Swiatosława Wakarczuka, Andy’ego Warhola, to teraz artystka przedstawia wizerunki Ołeha (Fahota) Mychajliuty (zespół TNMK), Serhija Wusyka (zespół „Antytila”), Andrija Jacenki (Dizela), Petera Zalmayeva (prowadzącego) oraz kilka portretów graficznych nieznanych osób. Już po raz drugi można zobaczyć wizerunki Tarasa Szewczenki i Wołodymyra Zełenskiego. Podobnie jak w zeszłym roku, w jednej przestrzeni wystawowej połączono prace znanych artystów i początkujących. Uczestnicy projektu to artyści z różnych zakątków Ukrainy. Wszyscy oni poprzez różnorodność barw starają się przekazać pragnienie pozostawienia swojego śladu w księdze sztuki. Wśród artystów, którzy zaprezentowali tu swoje prace, są Wiktor i Natalia Prodanczukowie, Wiktor Łysyniuk, Oksana Tretiakowa, Wira Podkorytowa, Hanna Kołesnyk, Julia Szapowałowa i inni. Materiały przygotował Eduard OWCHARENKO. Po zakrojonej na szeroką skalę rekonstrukcji głównej sali (przeprowadzonej po raz pierwszy od 1902 roku) oraz wymuszonej kwarantannowej pauzie Narodowa Operetka Ukrainy otworzyła dużą scenę i nową stronę w historii teatru, który teraz wielu nazywa Kijowskim Wersalem Teatralnym.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
