Strona · s. 3strona oryginału ↗
CZAS SPŁACIĆ DŁUGI, PANOWIE KOMUNIŚCI
Слово Просвіти, №21 за 2007 рік
Wiktor LINCZEWSKI W postępowaniu sądowym Sądu Rejonowego Peczerskiego w Kijowie znajduje się pozew byłego wieloletniego więźnia politycznego, deputowanego ludowego Łewka Łukjanenki. Pozwanym w sprawie o usunięcie zagrożenia życia, zdrowia oraz odszkodowanie za szkody moralne, wyrządzone przez propagandę ideologii Marksa-Lenina o przemocy klasowej i represjach politycznych, jest Komunistyczna Partia Ukrainy (KPU). Powód, zgodnie z artykułami 1163, 1164, 1165 Kodeksu cywilnego Ukrainy, wnosi o usunięcie zagrożenia dla jego życia, życia jego bliskich oraz milionów innych obywateli Ukrainy, które stwarza Komunistyczna Partia Ukrainy, kierująca się w praktycznej działalności teorią Marksa-Lenina o przemocy klasowej — represjach politycznych. A także, zgodnie z artykułami 23 oraz 1167 Kodeksu cywilnego Ukrainy, powód wnosi o zasądzenie od KPU na jego korzyść odszkodowania za wyrządzoną mu szkodę moralną jako zrehabilitowanemu więźniowi politycznemu. Aby rozwiać wszelkie wątpliwości (jeśli takie istnieją) co do zasadności roszczeń wobec KPU, zarejestrowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości 5 października 1993 roku, proponujemy przyjrzeć się dokumentom programowym tej partii politycznej. W szczególności czytamy w nich: „Odrzucamy wezwania, od kogokolwiek by one nie pochodziły, do »zerwania z marksizmem-leninizmem«, wszelkie próby zaliczenia go do »fundamentalnych osiągnięć myśli naukowej przeszłości, nieakceptowalnych jako podstawa ideologii Komunistycznej Partii w naszych czasach«”; „...najwyższym warunkiem sukcesu partii rewolucyjnej jest opanowanie wszystkich form walki”; „Rewolucjonista — to ten, kto broni zasad i haseł rewolucji”; „W opracowywaniu swojej polityki i praktycznej działalności partia kieruje się naukowym socjalizmem, nauką Marksa-Engelsa-Lenina”; „Ona (KPU) bierze na uzbrojenie tylko takie środki, które odpowiadają najwyższym celom walki klasowej”; „KPU bierze swój początek w stworzonej partii bolszewików, która wchłonęła w siebie wszystko, co najlepsze ze światowej teorii i praktyki rewolucyjnej”; „Członek partii zobowiązany jest stosować w praktycznej pracy naukę marksistowsko-leninowską” itd. (zob. „Program KPU” i „Statut KPU”, Kijów, „Komunist”, 1996 rok; odpowiedzialny za wydanie deputowany ludowy Martynjuk A. I.). Innymi słowy, program KPU w pełni odtwarza główne założenia programowe KPZR, która działała do rozpadu Związku Radzieckiego, w części dotyczącej propagandy i praktycznego stosowania teorii Marksa-Lenina o przemocy klasowej i represjach politycznych, od której ucierpiały miliony ludzi. Oznacza to, że KPU posiada programowe założenie stosowania przemocy w celu osiągnięcia swoich celów politycznych, przemocy wobec swoich przeciwników politycznych, przemocy wobec jednostki — „wroga klasowego”, wobec jej własności. Stwarza to zagrożenie dla życia milionów obywateli na Ukrainie, którzy, zgodnie z teorią Marksa-Lenina, podpadają pod kategorię „wrogów klasowych”, prywatnych właścicieli i mają zostać fizycznie zniszczeni. Oczywiście KPU takich zamiarów stosowania przemocy otwarcie nie deklaruje. Natomiast w jej dokumentach programowych można przeczytać: „Komuniści nie stawiają przed sobą zadania zmiany istniejącego reżimu drogą przemocy”. Jednak ta teza nie wyklucza możliwości stosowania przez komunistów przemocy wobec swoich przeciwników politycznych, wobec tak zwanych „wrogów klasowych” — właścicieli burżuazyjnych: przedsiębiorców, rolników, członków spółek akcyjnych, czyli prywatnych właścicieli, których obecnie na Ukrainie są miliony. Ponadto nie wyklucza się możliwości stosowania przez komunistów przemocy wobec „następnych reżimów”, jeśli wobec „istniejącego reżimu” KPU nie wystarcza odwagi, by otwarcie mówić o przemocy, tak jak uczą ich Marks-Engels-Lenin. Oznacza to, że komuniści nie wykluczają możliwości zastosowania w przyszłości przemocy klasowej wobec legalnie wybranej władzy ludowej, jeśli nie będzie ona podzielać celów programowych komunistów. Trzeba tylko trochę poczekać. I dopiero wtedy: „Kiedy nadejdzie nasz czas, nie będziemy ukrywać terroryzmu hipokrytycznymi frazesami” (K. Marks, t. 6, s. 548). Niezaprzeczalnym potwierdzeniem nastawienia KPU na przemoc może służyć jeszcze taki passus z Programu i Statutu KPU,
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
