Strona · s. 4strona oryginału ↗
Jewhen DUDAR: PROFILAKTYKA SUMIENIA JESZCZE CIERPLIWIE… «WOŁGA, WOŁGA!.. MATKA RODZONA!..»
Слово Просвіти, №21 за 2007 рік
Czym jest elita narodu? Tym, co pływa na wierzchu? Czy tym, co wzburza głębiny? I co jest pierwotne: naród czy elita? Bo u nas wychodzi na to, że „elita” jest, a jakiego narodu — sam diabeł nie rozbierze. Zresztą tej „elity”… Co ferma, to „elita”. Na urzędniczej — urzędnicza. Na politycznej — polityczna. A na kulturalnym pastwisku — co drugi wypasacz to „elitarny”. Tyle „gwiazd”, że nieba nie wystarcza. I wszystkie świecą. Przeważnie gołymi pępkami i gołymi pupami. Popolarne gwiazdy. Ale skupmy się na razie na „elicie” politycznej. Bo jak powiedział pewien „profesor”: „Formuje się nowa polityczna elita, wokół której jednoczy się społeczeństwo”… Zatem, co się „formuje”? I co się „jednoczy”? A co już zostało sformowane i zjednoczone?.. I czy elita ma formować społeczeństwo, czy społeczeństwo formuje swoją elitę? Bo jeśli „elita” formuje się poza społeczeństwem, być może nawet na obcych terytoriach i w obcych „akwariach”, to ona takiego naformuje… Ale… o naszej politycznej „elicie”. Sformowanej jeszcze w szkołach partyjnych KC KPZR, szkołach specjalnych KGB i innych „elitarnych” rozsadnikach. Organizacja Narodów Zjednoczonych niedawno podała ciekawą informację. Ów nieszczęsny efekt cieplarniany, który zmienia klimat planety, w dużej mierze produkują krowy. Słowem, pasie się bydło na czarnej łące i wypuszcza bezkontrolnie w czyste niebo śmiercionośny gaz metan… A on tam się gromadzi, gromadzi… Oczywiście, każdej krowie do ogona łapacza gazu czy chociaż foliowej torebki nie przyczepisz… Ale… Nad naszą Radą Najwyższą coś takiego zbudować można. Bo przez wszystkie lata niepodległości tylko „elitarna” frakcja komunistów wyemitowała tyle politycznego metanu w czyste ukraińskie niebo, że gdyby wykorzystać go po gospodarsku, nie trzeba by było u „starszego brata”
Rysunek O. Jewtuszenki oni przegonili do Rosji, nimi żywią swoją „piątą kolumnę”. A my jeszcze wysłuchujemy ich demagogii, wybaczamy im ich chamstwo, opłacamy ich gadanie z trybuny najwyższej rady państwowej. Bo przecież każda godzina transmisji owego gadania, nawiasem mówiąc, tylko według ich skromnych wyliczeń, kosztuje naród cztery tysiące dolarów.
cerkwią drażni. NATO straszy. Co tu już mówić o tych biednych rosyjskich i nierosyjskich „rosyjskojęzycznych”, którzy ledwo wegetują w „Republice Ukraina”. Wyobraźcie sobie, chodzi „rosyjski”, albo „nierosyjski rosyjskojęzyczny” po Kijowie, „matce miast ruskich”, a tu wszędzie owo barbarzyńskie „południowe narzecze”. Biednemu „rosyjskojęzycznemu”, który przywlókł się tutaj spod Hlewachy, pilnie trzeba dowiedzieć się, gdzie znajduje się publiczna toaleta. — Powiedzcie, proszę, — pyta przechodnia, — czy jest tutaj gdzieś, żeby załatwić się po małym? U przechodnia oczy błysnęły ogniem „zoologicznego nacjonalizmu”: — Zapytasz w języku ukraińskim, wroga twoja duszo, to powiem…
W czasach epidemii „socjalizmu z ludzką twarzą” sformowała się taka „elita”. „Twarz” — „ludzka”, a „człowieka”, wychodzi na to, nie ma. Jest kat, bandyta, kłamca, złodziej, janczar, niewolnik, bratobójca i inne plugawe stworzenie, które przyczepiło „na twarz” maskę człowieka, a duszę ma zgniłą i podłą. To czego my teraz się dziwimy, że w Radzie Najwyższej ta podła bracia „sprzedała się regionalom”? Oni mieli „twarz”, chociaż i atrapę, regionaliści mieli „człowieka” „odczłowieczonego”. I wyszedł elitarny hybryd — „z socjalistyczną twarzą” i kapitalistycznym zadem. Oto jest ukraińska polityczna „elita”, która „formuje wokół siebie społeczeństwo”… Powróćmy do formowania samej „elity”. Zwłaszcza młodej.
Prawdę mówiąc, jestem za tym, żeby każdy, nawet bardzo „elitarny” urzędnik swoją „latorośl” formował u siebie w domu. I za swoje pieniądze. A nie kosztem moich podatków. W Radzie Najwyższej czy innych radach. W administracyjnych norach tego czy innego szczebla. Nie dzielę ich na kolory: niebiesko-białe, pomarańczowe, czerwone, malinowe. Ono jak świnia, to świnia. A
I póki „rosyjskojęzyczny” spod Hlewachy dobiera ukraińskie słowa, to dopytywać już za późno. Takie dzikusostwo w samej stolicy „republiki”… Albo nauczycielka historii z Sewastopola spotyka, przypuśćmy, na Chreszczatyku kogoś podobnego do deputowanego Kolesniczenki: — Dzień dobry! Jak miło widzieć pana… — Ciii! — przyłożył palec do ust deputowany. — Wokół nacjonalizm, antysemityzm, ksenofobia. Mroczni nacjonaliści nieustannie wbijają ludziom do głów o wrogim nastawieniu ze strony Rosji… Biedna nauczycielka z Sewastopola zaczęła się jąkać. Przybiegła na dworzec: — Proszę, przepraszam, że po rosyjsku, poproszę bilet na Krym…
— Nie wybaczam! — kategorycznie odcięła młoda kasjerka z wyraźnie nacjonalistycznymi rysami twarzy. — Jest rozporządzenie ministra — kto nie zwraca się w języku państwowym, biletu nie dawać… Takie barbarzyństwo i „mroczność”… Ale najstraszniejsza „mroczność” w „państwowych służbach ratunkowych Republiki Ukraina”. Powiem wam prawie prawdę. Ja sam byłem świadkiem tej „mroczności”… Wyobrażacie sobie, widzę, tonie ktoś podobny do owego Aleksandra Rżeszewskiego. Bardzo podobny. Tonie i wrzeszczy: „R a t u j c i e!” A młody, tęgi ratownik nawet nie drgnie. — Czemu nie ratujecie?! — prawie krzyczę. — A po co siły tracić? — spokojnie odpowiada tamten. — Gówno nie tonie…
Nie, nie. Nie psychologiczną. Ono, jeśli już głupie czy wściekłe, to naprawi je tylko mogiła. Trzeba tę klientelę przepuszczać przez laboratorium bakteriologiczne. Robić „posiew” na polityczną „szybką pomoc”. Czy, mówiąc rosyjską terminologią, na imperialne „nieutrzymanie”… Prawdę mówiąc, do niedawna tak kategoryczni nie byliśmy. Ale pod wpływem waszego „Ruskiego radia” od czasu do czasu i w naszych wysokich urzędnikach ludzka godność się budzi…
Obecnie na chutorze „Mozambik” to najpopularniejsza piosenka. Tyle że śpiewają ją w sposób rozdwojony. Najpierw: „Wołga, Wołga!..” Z intonacją jakby: „Chłopcze, chłopcze!” A potem: „Matko rodzona!..” Mówiąc, cóżeś ty narobił?.. Wydawałoby się, nic strasznego nie narobił deputowany ludowy Wołga. No, powiedział, jeśli Prezydent wyda dekret o przedterminowych wyborach: „…Będzie wszystko bardzo prosto: zaraz po wydaniu tego dekretu wszystkie centralne organy władzy wykonawczej zostaną wzięte pod ścisłą ochronę przez wojska MSW. Co więcej, po wydaniu tego dekretu zostanie podjęta pilna decyzja Rady Najwyższej o tym, że Rada Najwyższa nie uznaje dekretów Prezydenta za legalne…” Za takie „przemówienie” w epoce socjalizmu „z ludzką twarzą” zapytaliby konkretnie: — Dla kogo pracujesz?.. Cóżeś się wygadał!.. Odkryłeś plan przeprowadzenia nowej rewolucji socjalistycznej… Tak wszystko szło gładko. Tyle pracy włożono. Tyle wcześniejszych przygotowań. Po to, by odnowić zakazaną wtedy partię komunistów, utworzyli partię socjalistyczną. Wódz jej zdobył reputację bojownika o prawdę i sprawiedliwość, obrońcy prześladowanych dziennikarzy, znawcy spraw kasetowych i podkanapowych. Socjaliści stanęli na czele najwyższego organu ustawodawczego państwa. Dla formy zaczęli „reformy”. Wzięli w swoje ręce pocztę i telegraf, wszystkie drogi komunikacji, milicję. Pomogli rozwalić instytucję stosunków międzynarodowych, osłabić służbę bezpieczeństwa. Pod sam bank narodowy podeszli. Ciemnoczerwonych, od których kiedyś się odłączyli, do siebie przykuli. I ci, którzy wczoraj hodowali gołębie pokoju, zaczęli hodować bojowe świnio-podobne gołębie. Wypuszczać je na ekrany telewizorów, żeby rewolucyjnym kwiczeniem podrywały fundamenty „pomarańczowej dyktatury”, wskrzeszały ziarna dyktatury proletariatu. Wydawało się, zostało całkiem niewiele — wziąć „Zimowy” i zapytać: „Kto tu jest tymczasowy?” A tu „chłopiec” się wygadał… Mało nie spalił wszystkiego na panewce… Chwała Wodzowi, jeszcze są rezerwy. Na Chreszczatyku „muskułami” w kamizelkach kuloodpornych pograli. Mówiąc, my i bez dekretów umiemy „sztywno” „na straży spokoju i pokoju” stać. Parlamentarny „afgańczyk” nastraszył, że do kontruderzenia „destrukcyjnym siłom” będzie zbierać nie tylko konstruktywnych swoich, ale i „weteranów struktur siłowych” (czytaj NKWD, MGB, KGB, SMERSZ-u, GRU). Byle te „destrukcyjne siły” na rewolucyjne reformy nie czyhały. Niezależną, samodzielną, soborną Ukrainę rozbudowywać „grusznikom” nie przeszkadzały. Słowem, wszystkie przesłanki do drugiej wielkiej rewolucji socjalistycznej jeszcze są. I wódz jeszcze się uśmiecha. I socjalistyczny łysawy parlamentarny Goebbels trybunowo „rozbiera” „pomarańczowych marzycieli”. I tyły niezawodnie pływają we własnym sadle, od czasu do czasu wyprowadzając swoje pośladki wokół trybuny… Wszystko, zdaje się, skrupulatnie wyliczone, wszystko określone… I nie określone tylko jedno — z jakim „obliczem” będzie socjalizm? To na razie wstrzymuje rewolucyjny zryw i czas generalnego szturmu…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
