Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROZNAWCZY 21 (658), 24—30 maja 2012 JAK NIE BYĆ ZAKŁADNIKIEM CUDZYCH IDEI

Слово Просвіти, №21 за 2012 рік

Żona Hanna Hryhoriwna oraz syn Wałentyn. Proponujemy Państwa uwadze wystąpienie I. P. Juszczuka oraz fotoreportaż Ołeksandra Łytwynenki z wydarzenia transmitowanego na żywo i dziękujemy wszystkim, którzy pomogli proświtanom zorganizować i przeprowadzić tę audycję, a są to przede wszystkim T. H. Awrachow, N. I. Danyłenko, reżyser transmisji na żywo Iryna Kowalowa, redaktor Ołeksandr Szamonin, kierownik kompleksu nagraniowego Wiaczesław Żdanow. de facto nie uznają jej postanowień, a co za tym idzie, także prawa Ukraińców do własnego państwa, do swojego języka. Oni nadal, aby utwierdzić swoją kolonialną wyższość, utrwalają poprzez środki masowego przekazu, które są w ich rękach, poprzez aparat państwowy panowanie surżyku (bo to nie jest język rosyjski, który słyszymy wokół). Temu, rzekomo rosyjskiemu językowi, Anatolij Pohribny daje trafne określenie ustami moskiewskiego pisarza: “Czyż to jest język rosyjski, — wykrzykuje Andrij K. Okara. — To kaleka nieszczęsna, a nie język! Jeśli przy połtawskiej ukraińszczyźnie dusza się rozgrzewa, to od “połtawskowo russkowo” uszy więdną”. Anatolij Pohribny jasno i jednoznacznie odkrywa kolonialną naturę “połtawskowo russkowo”: “Surżyk — to przybrane w formę językową zjawisko społeczno-historyczne, które charakteryzuje kolonialne, a w naszych warunkach — postkolonialne społeczeństwo, swego rodzaju spuściznę imperialną… Dokończenie na str. 6. «PROŚWITA» OD WSCHODU DO ZACHODU

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn