Strona · s. 14strona oryginału ↗
Kiedy dusza rozmawia pieśnią
Слово Просвіти, №21 за 2012 рік
Nadiya KYRYJAN Zdjęcie Ołeksandra ŁYTWYNENKI “Zakwitła koło chaty gwiazda // pochylił ciężką głowę słonecznik // żółte ścierniska trąbią i trąbią…” — słowami z poezji Mykoły Worobjowa ukraińska artystka Hałyna Stefanowa, laureatka wielu nagród, rozpoczęła wieczór poświęcony Dniu Matki, który zorganizowało Ogólnoukraińskie Towarzystwo “Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Była to prawdziwa magia wysokich sztuk: muzyki, słowa artystycznego i w pewnym stopniu sztuk plastycznych, ponieważ poezje Mykoły Worobjowa są “malowane”, choć nie pędzlem, a słowem. A wszyscy uczestnicy wydarzenia — ludzie wysoce profesjonalni, twórczy, prawdziwi entuzjaści swojej pracy. I główna postać — solistka Nadiya Bojaniwska, niestety bardziej znana za granicą niż na Ukrainie, posiadaczka “kryształowego głosu”, jak o niej mówią, a ona uważa, że pieśnią rozmawia dusza. I kameralna orkiestra symfoniczna pod batutą znanego dyrygenta Serhija Didka, laureata międzynarodowych konkursów. I jeden z orkiestrantów Maksym Bereżniuk, który wirtuozersko włada ponad pięćdziesięcioma dętymi instrumentami ludowymi, zaprezentował cząstkę swojego talentu — wykonał melodię na fletni Pana i sopiłce. I wspaniałe artystki-koleżanki Nadii Bojaniwskiej Oksana Hordijec i Hanna Bułuj. Hałyna Stefanowa subtelnie dobrała i stworzyła kolaże z poezji Mykoły Worobjowa oraz utalentowanie je przeczytała — nie wiem, czy brzmiały one gdzieś tak pięknie i stosownie, jak na tym koncercie. Widzowie jakby zobaczyli, jak “chata do chaty czerwone jabłko toczy // poplątało się światło złotymi rogami // ogień polano struga… // żurawim gardłem oddycha wiadro… // wiatr okna skubie // trzepocze po Serhij DOWHAL, przewodniczący Dniepropetrowskiego (Siczesławskiego) obwodowego zjednoczenia “Proświty” Zdjęcie autora Urodzony w 1851 roku na Charkowszczyźnie, wybitny ukraiński poeta, folklorysta i etnograf wiele lat przeżył na Naddnieprzu. Właśnie tutaj badał perły ustnej twórczości ludowej. A rozpoczął tę drogę od błogosławionej wsi Rubaniwśke w obecnym rejonie wasylkiwskim. Przy wsparciu Iwana Hryhorowycza Wasyłenki i jego matki Kateryny Pawliwny (ihumenii Jełyzawety) obszedł prawie całą Południową Ukrainę, zbierając bogaty materiał folklorystyczny: bajki, pieśni, dumy, przysłowia, powiedzonka… Tylko pieśni w naddnieprzańskich stepach Iwan Manżura zebrał ponad tysiąc. W Rubaniwśkim od dłuższego czasu działa zbudowana jeszcze w 1896 roku przez Katerynę Wasyłenko Cerkiew Opieki pod kierownictwem księdza Wasyla
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
