Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

Ogólnoukraiński charytatywny fundusz kulturalno-naukowy im. T. H. Szewczenki „W swojej chacie swoja i prawda, i siła, i wola” ogłasza laureatów 2021 roku

Слово Просвіти, №21 за 2021 рік

schodzi do nas żołnierz-ochotnik, syn czernihowskiej ziemi Witalij Czub. To był moment, kiedy człowiekowi wszystko, co niezdobyte i nieosiągalne, nagle staje się osiągalne, możliwe! Jeszcze poczułam w tamtej chwili Witalija bliskim mi i rodzimym. …Różne rzeczy przynoszą ludzie rannym – owoce, soki, orzechy i… kotlety, jeszcze gorące w szklanym słoiku, owinięte. A bywa, że hrywny na szafce przy łóżku zostawią. Trochę tego Czubowi skapnęło. W mig, w sekrecie, uciekł ze szpitala do sklepu muzycznego i kupił sobie sopiłkę!.. Witalij jest już dawno w domu, ale debalcewski „spadek” przypomina o sobie. To kolejna wizyta u lekarzy, to leki trzeba zmienić, to badania oddawać… Pokonywać te kłopoty pomaga Witalijowi sztuka! Jego filozofia: „Bez sztuki pełnowartościowe ludzkie życie jest niemożliwe”. W swoim czasie ukończył Nieżyńskie Kolegium Kulturalno-Oświatowe, kierował domem kultury. Zwolnili go z pracy za przeczytany ze sceny własny satyryczny wiersz. Czas leci. Córeczka podarowała młodemu dziadkowi wnuka Walentyna. Na zdjęciu można zobaczyć duet sopiłkarzy – dziadka i wnuka. Rok 21. Lecz czeka chłopca poznanie jeszcze wielu rodzajów twórczości, bo dziadek jego – także poeta, malarz, ikony maluje, a jeszcze – rzeźbiarz! Lubi Walentyn przyglądać się jego płaskorzeźbie w drewnie „Polowanie”, gdzie wysławiona jest piękność czernihowskiej przyrody. Witalij Czub z wnukiem Walentynem. Póki żona na zarobkach, córka w swoich kłopotach, Witalij Czub jeszcze ogródek-warzywnik z miłością pielęgnuje. Brzoskwinię szczepił, mówi: „W naszych stronach to – cud, ale wierzę w cuda, przyjmie się, będzie owocować!”. Dumny jestem, że 20 lutego 2021 roku wspominałem Bohaterów Niebiańskiej Sotni razem z artystą i żołnierzem Witalijem Czubem, a on przeczytał natchnienie swoje poetyckie wersy: Ukraina była i będzie! Jej nikt nie zwycięży. Kozacka sława – nie zapomniana. Sam Bóg nam w tym pomoże! Z listu Andrija HAŁYCZA: „Czy zmieniło się moje życie po ATO? Jednoznacznie – tak! Czy łatwo wrócić do zwykłego życia? Nie. I tu największy problem dla żołnierzy, rodziny i państwa w całości. Polega on na tym, że centrów rehabilitacyjnych u nas za mało, niewystarczająco doświadczenia w takiej pracy. Dlatego uczestnicy ATO przeważnie muszą samodzielnie pokonywać powojenne problemy psychologiczne. Najbardziej jestem wdzięczny rodzinie, która przez cały czas, póki byłem na froncie, wspierała mnie, modliła się za mnie. Tylko dzięki ich wsparciu po trochu wróciłem do życia, chociaż były ciężkie momenty smutku, depresji, samoizolacji… Chociaż rany czasem dają o sobie znać, żyję pełnowartościowo. Mam nowe hobby – akwaria, złote rybki. To zajęcie grzeje duszę, przybliża do przyrody. Prawie w każdy weekend jeżdżę na „ptasi targ”, rozmawiam z ludźmi o podobnych poglądach, wymieniamy się doświadczeniem, kupujemy nowe rasy rybek, rośliny i inne. Andrij Hałycz. Rozmawiam na ten temat z ludźmi z Odessy, Charkowa, Mikołajowa, Dniepru. Wśród akwarystów jest wielu uczestników ATO. To miłe zajęcie goni ciężkie myśli, rozjaśnia duszę”. Rusłan MURAJEW ciężkie zranienie otrzymał w lipcu 2016 roku. Wiele przeżył, ale Bohater jest bohaterem. Były ochotnik ATO teraz żyje pełnokrwistym spokojnym życiem. Pomaga w tym, między innymi, sport. Przyjrzyjcie się uważnie tej fotografii: Rusłan zajmuje się… boksem jedną ręką, po prostu dla siebie, dla hartu. Jest taki rodzaj sportu u paraolimpijczyków. A jeszcze zaczął służyć w Pokrowskim rejonowym komisariacie wojskowym. Czy nie największa radość – mały syn Danyło! Babcia Wałentyna napisała w liście jego pełne imię na starodawny sposób – Danyjił i dodała, że cały wolny czas tata-żołnierz – z synkiem! Cała rodzina, jak, właściwie, zdrowi ludzie na Ukrainie i na całej planecie, marzy o szybkim końcu złowrogiej kremlowskiej nieczystej siły... ...Na zakończenie dodam wersy aforyzmów od żołnierzy. Ciężko ranny żołnierz ATO z Wielkiego Burłuku na Charkowszczyźnie Wałerij Kuzniczenko: „Żyję filozofią Skoworody – światło widzi się wtedy, kiedy światło jest w oczach twoich”. Uczestnik ATO Serhij Peszczałnykow z Iwano-Frankiwska, bohater Debalcewego, który wywiózł z piekła wojny 22 dzieci i był ciężko ranny, w rozmowie w szpitalu powiedział: „Jak wspomnisz, co możesz dobrze zrobić, to optymizm powraca”. Uczestnik ATO, galicjanin Sasza Seniowśkyj: „Dla moskiewskiej komuny wojna, jak narkotyk. Ale nie wyszło jej w Afganistanie, nie wyszło w Gruzji, nie wyjdzie i u nas…”. Sakramentalny ukraiński aforyzm od 23-letniego żołnierza rodem z Zakarpacia Dmytra Trompaka, który po szpitalu pojechał do domu ziemię uprawiać, a jego brat zgłosił się na ochotnika na front – ziemię bronić: „Mamy ziemię błogą, trzeba stale ją uprawiać i stale bronić”. Rusłan Murajew. Nagradzani są: Wachtang KIPIANI (Kijów) znany ukraiński dziennikarz, działacz społeczny, publicysta, historyk, redaktor naczelny wydania internetowego „Istoryczna prawda” oraz telewizyjnego magazynu o tej samej nazwie, wykładowca Narodowego Uniwersytetu „Akademia Kijowsko-Mohylańska” oraz Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego we Lwowie, założyciel Muzeum-Archiwum Prasy za wieloletnią działalność na polu dziennikarstwa na rzecz przywrócenia historycznej prawdy, w szczególności w książkach „Zrodyliś my wełykoji hodyny…”: OUN i UPA”, „Wojna dwóch prawd. Polacy i Ukraińcy w krwawym XX wieku”, „Druga światowa. Nieprzemyślane historie”, „Sprawa Wasyla Stusa”. Ołeksij RIZNYKIW (Odessa) znany ukraiński pisarz, więzień polityczny bolszewickiego reżimu, dysydent, działacz społeczny za aktywną postawę obywatelską w obronie, zachowaniu i rozpowszechnianiu w swojej twórczości oraz działalności społeczno-politycznej wartości duchowych w narodowej przestrzeni Ukrainy, w szczególności na Odesszczyźnie. Zinajida TARACHAN-BEREZA (Kaniów) znana szewczenkoznawczyni, wiodąca pracownica naukowa działu naukowo-badawczego ochrony zabytków historii, kultury i przyrody Szewczenkowskiego Narodowego Rezerwatu, zasłużona pracownica kultury Ukrainy, laureatka licznych państwowych nagród za wieloletnią pracę w badaniu tragicznych stron ukraińskiego bytu i za znaczący wkład w szewczenkoznawstwo o nieznanych aspektach życia i twórczości T. Szewczenki, odtworzenie najważniejszych wydarzeń, imion, związanych z historią Tarasowej Góry, w szczególności w książce „Świętość. Góra Mnisią i starożytny klasztor Kaniowski”. Askold MELNYCZUK (USA) znany amerykański pisarz ukraińskiego pochodzenia, naukowiec, tłumacz, profesor filologii, założyciel i redaktor autorytatywnego w amerykańskim świecie literackim czasopisma AGNI; wykładowca uniwersytetów Bostońskiego i Harvarda. Obecnie – wykładowca Uniwersytetu Massachusetts w Bostonie; pierwszy wprowadził do współczesnej literatury amerykańskiej temat Ukrainy, przetłumaczył na język angielski wiele utworów współczesnych ukraińskich pisarzy za konsekwentne obiektywne wprowadzanie w światowy anglojęzyczny proces literacki historycznej prawdy o przeszłości Ukrainy i współczesności, w szczególności w powieściach „What is told” („Co powiedziano”) oraz „Ambassador of the Dead” („Ambasador umarłych”), w których odtworzono losy Ukraińców na Ukrainie i na emigracji w różnych okresach, odkrywane są przerażające wydarzenia XX wieku, kiedy miliony Ukraińców odchodziły z życia w wyniku Hołodomoru 1932-1933 lat.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn