Strona · s. 8strona oryginału ↗
W dniu powtórnego pochówku Tarasa Szewczenki w Kijowie Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” zebrało przedstawicieli partii, organizacji społecznych o charakterze narodowo-państwowym oraz wszystkich chętnych w celu uczczenia pamięci artysty.
Слово Просвіти, №22 за 2007 рік
Olha SKRYPKINA Zdjęcia Ołeksandra ŁYTWYNENKI
Uroczystość rozpoczęła się panichidą w cerkwi Narodzenia Pańskiego. Następnie uczestnicy ruszyli w uroczystym pochodzie do pomnika Tarasa Szewczenki, gdzie złożyli kwiaty i przeprowadzili akcję społeczno-artystyczną „Wstawajcie, kajdany zerwijcie…” z udziałem członka Centralnego Zarządu Ukraińskiej Partii Ludowej Olesia Szewczenki, zastępcy przewodniczącego Ludowego Ruchu Ukrainy Wasyla Kujbidy, członka Centralnego Zarządu Ukraińskiej Partii Ludowej, akademika Hanny Skrypnyk, przewodniczącego Kijowskiej organizacji miejskiej Wszechukraińskiego Zjednoczenia „Swoboda” Andrija Mochnyka, przewodniczącego Ługańskiej „Proświty” Wołodymyra Semystiahy i innych, a także ludowych zespołów chóralnych: „Homin” (kierownik artystyczny — laureat Nagrody Szewczenkowskiej Leopold Jaszczenko), „Łybid” (kierownik artystyczny — Ołeh Dołhyj), „Nadija” (kierownik artystyczny — Nadija Hładyszewśka) oraz artysty ludowego Ukrainy Hryhorija Bułacha. Na tym licznie zgromadzonym wiecu przyjęto również rezolucję w sprawie zbezczeszczenia przez nieznanych sprawców pomnika bohaterów spod Krut w Krutach w obwodzie czernihowskim. Leopold Jaszczenko, kierownik artystyczny chóru „Homin”: „Co roku 22 maja, począwszy od lat 60., kiedy ten dzień uważano za święto nacjonalistyczne, a ludzi wyrzucano z pracy i uczelni wyższych za czczenie pamięci T. Szewczenki, kłaniamy się mu. Teraz, dzięki Bogu, zakazów nie ma, ale nie widać prawdziwej sztafety pokoleń. Mimo że obok znajduje się Kijowski Narodowy Uniwersytet imienia Tarasa Szewczenki, nie raz zdarzało się obserwować: my przy pomniku śpiewamy, a studenci przechodzą obok i nie zwracają uwagi. Widocznie nikt im tego nie wyjaśnił. To nas bardzo niepokoi, gdyż 22 maja dla Kijowa jest faktycznie najważniejszym spośród wszystkich dni upamiętnienia Tarasa Szewczenki”. Anastasija Symonenko, Ukraińska Partia Ludowa, fundacja charytatywna „Odrodzenie”: „Jesteśmy Ukraińcami i powinniśmy czcić takich ludzi, jak nasz Taras Hryhorowycz Szewczenko. Musimy odradzać Ukrainę, wychowywać dzieci na prawdziwych Ukraińców”.
Wołodymyr Semystiaha, przewodniczący Ługańskiej „Proświty”: „Obchodzimy nie tylko dzień powtórnego pochówku, bo na Ukrainę z Rosji wraz z ciałem poety przywieziono jego niepokornego, buntowniczego ducha. Trzeba pamiętać, Szewczenko to budowniczy narodu, w czasie gdy tacy uznani geniusze jak Goethe, Szekspir, Byron, Puszkin i inni, którzy wiele zrobili dla formowania swojego narodu, byli fundamentami. Kiedy mówią, że Szewczenko to geniusz ukraińskiego nacjonalizmu, to również prawda. Bo nacjonalista to człowiek, który przede wszystkim kocha swój naród. Przykro, że mając niepodległą Ukrainę, do tej pory nie mamy pełnego zbioru jego dzieł: dzisiaj, tak jak w czasach radzieckich, Szewczenko nie jest potrzebny władzy”. Hryhorij Szczerbatyj, Kongres Ukraińskich Nacjonalistów: „W dniu powtórnego pochówku chodzę do Szewczenki. Inaczej nie mogę”. Mychajło Stus, żołnierz UPA, więzień stalinowskich obozów koncentracyjnych, zastępca przewodniczącego Kijowskiego Bractwa Krajowego OUN-UPA: „Szewczenko to wielki syn narodu ukraińskiego. Jeśli my, Ukraińcy, nie będziemy go szanować, to kto wtedy będzie? Ale chyba świat bardziej szanuje Szewczenkę niż niektórzy nasi Ukraińcy… Nie mają świadomości. Nie wiedzą, kim są. Tylko Szewczenkę”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
