Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

PAMIĘTAJ O ŚWIĘCIE

Слово Просвіти, №22 за 2007 рік

Ihor FEDOROW Złotym kwiatem kasztanów lśnią ulice Kijowa, złociste słoneczko obdarza wszystkich swoim życiodajnym ciepłem! I każdy z nas choć na chwilę przypomni sobie: wiosna — to święto dla wszystkich! Nic dziwnego, że w kijowskim Domu Aktora odbył się wieczór „Pomnij o święcie”. Wszystkich do przypomnienia sobie o święcie zaprosiła kompozytorka, pianistka, poetka, laureatka ogólnoukraińskich i międzynarodowych konkursów Olesia Sinczuk. Uroczysty wieczór otworzyła ludowa artystka Ukrainy Raisa Niedaszkiwska. „W sercu Olesi żyje wspaniały, błogosławiony ogień, który ona z radością daruje ludziom!” — tymi słowami sławetna aktorka przekazała Olesi świecę z Błogosławionym Ogniem. I rozpoczęło się święto! Łagodna, śpiewna sopiłka przywołała na bezkresne pola, do wysokich gór, na zbocza Dniepru… „Cienka jak słomka struna… Przyłóż ją do swoich ust — Ucieszy się niebo — w Kijowie wiosna — I zbudzi świat — magnolii ciepły śnieg. I słońce będzie śpiewać wśród kwiatów, Fale przywołają w szumiącą głębinę! Na jedną chwilę zapomnę wszystkie słowa, By dać ci ciszę serca”. Spowite blaskiem słońca, bezmiarem niebios i głębią oceanów, utkane z wiatru i fal, popłynęły mistrzowskie improwizacje na fortepian i serdeczna liryczna poezja… Słuchacze słuchali i jednocześnie oglądali pieśni Olesi w filmach wideo — wspaniałe góry w objęciach świtu, sosny, o których mówi Olesia — „siwe sosny — ziemskie żagle wpływają w niebiańskie morze…” A do tego — kwitnące sady i maleńka córeczka! Autorem tych wspaniałych kompozycji jest Oleksij Złotuchin, który poza tym jest także wykonawcą. Mistrzowsko włada dymbami — prastarym ukraińskim ludowym instrumentem. Podczas duetu sopiłki i dymb słuchacze zanurzyli się w świat tajemnych marzeń. W tych melodiach tak łatwo poczuć się wiatrem, wodą, słonecznym promykiem… „Byłam w tobie promykiem, kroplą rosy i żarliwym płomieniem, wspinałam się na wysokie urwiska i biegłam w dal jak małe dziewczynka”. I ożywał nowy, szczęśliwy świat — świat muzyki i słowa! A ponadto Olesi w tworzeniu pomagali młodzi aktorzy, mimowie Anastazja Lubczenko, Dmytro Mochariow i Borys Borysenko. Wspaniała plastyka, dynamika, niezwykle organiczne połączenie pantomimy z muzyką — to wszystko po prostu zachwycało słuchaczy! „Splotły się w objęciach dwie gwiazdy, Słodkie niebo pragnie dłoni. Z czułości rodzi się dźwięk, Który dla mnie przez wieki zachowałeś…” Pełna bezgranicznej czułości i radości macierzyństwa była pieśń o córeczce Zoresławie! Córeczka z wielką przyjemnością tańczyła na scenie i bawiła się powietrznymi balonikami! „Śmieje się córa — poranek na ziemi, Jak czereśnia wzeszło słoneczko, Kołyszą trawy małe promienie, Figlarna fala rozwija skrzydło”. A potem brzmiały pieśni, które wzywają w dal wieków, do chwały i wielkości Słowian, do prastarych obyczajów, do niezniszczalnych naszych źródeł, do korzeni! „Fale kołyszą cały przedwieczny przestwór, Ogniста chwała śpiewa w głębinach, Wie, jak praojcowie miłowali Słońce — Jaskrawe, kwitnące, święte, życiodajne!” Olesia podarowała również widzom teledysk do pieśni „Łada”, poświęconej kupalnym świętom. Olesia serdecznie podziękowała wszystkim, którzy pomogli tworzyć święto — nauczycielce gry na fortepianie, kandydatce nauk pedagogicznych Natalii Ihorywnie Łysinie, ludowej artystce Ukrainy Raisie Stepaniwnie Niedaszkiwskiej, organizatorom i uczestnikom — Andrijowi Kubajowi, Oleksijowi Złotuchinowi, Anastazji Lubczenko, Dmytrowi Mochariowowi, Borysowi Borysenko. Więc pamiętajmy o święcie!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn