Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

SYMON PETLURA: „MAMY CIĘŻKI SPADEK: NAWYK GADANIA DO SAMOWYCIŃCZENIA”

Слово Просвіти, №22 за 2007 рік

Zakończenie. Początek na s. 1. „Przy tym stanie świadomości narodowej naszego narodu, jego zorganizowania i zdyscyplinowania, w jakim zastały go lata 1917 i 1918, jedynie skoordynowaną akcją obu jego części — „naddnieprzańców” i „galicjan” — można było osiągnąć ideał państwowej samodzielności. Tej koordynacji nie było na samym początku walki. Obie części nie dorosły do uznania jednej kierowniczej woli co do tego planu i programu, według których ta walka musiała być prowadzona... Strategia walki narodowej, jak i walki wojskowej, wymaga: bić w pierwszej kolejności w głównego wroga, z drugorzędnym potem można sobie poradzić! W swojej działalności kierowałem się myślą, że takim wrogiem była, jest i będzie Moskiewszczyzna… Przyszedłem do kierowniczej roli w przewodnictwie ukraińskiej polityki późno, wtedy, gdy nie można było naprawić popełnionych przez innych błędów i przeoczeń, — nie wspominając w ogóle o ciężkim historycznym spadku minionych wieków, który objawił się w ogólnej nieprzygotowaniu narodu do samodzielnego życia i nieumiejętności postawienia przez niego ponad interesami klasowymi całości — narodu. Tylko nieuczciwy demagog może pozwolić sobie mówić o tym, że „Petlura sprzedał” Galicję, Wołyń itd. Petlura, jeśli już mówić prawdę, ponosi odpowiedzialność za historyczne „grzechy” i błędy ukraińskiego niezorganizowania, małej kultury i niesprzyjających okoliczności w życiu ukraińskiego narodu. Zauważyłem, że znam swój naród i nie robię sobie złudzeń co do jego sił i przygotowania do samodzielnego życia. Może przypominacie sobie, jak w 1918 r. nasi chłopi rozbrajali nasze własne wojskowe tabory? Znam więcej takich faktów. Na niektórych wywierają one takie wrażenie, że w ogóle „z nas ludzi nie będzie” i że w ogóle sprawa z ukraińską państwowością jest beznadziejna. Ja tak nie myślę. Wierzę i jestem pewien, że Ukraina jako państwo będzie”. (List do J. Humeniuka). CZY POTRAFIMY CENIĆ CZAS? I oto ona, Państwo Ukraińskie, jest. Niestety, z tymi samymi rodowymi bolączkami, co i Ukraińska Republika Ludowa lat 20. ubiegłego wieku. Z tym samym zażartym oporem janczarów. Z takimi samymi podłymi odstępcami, zdrajcami. Swoją drogą, o zdrajcach: „Kiedy przypomnimy sobie wartość moralną, polityczną nicość, a niekiedy i motywy swoistego „neofityzmu” zdrajców, to przekonamy się, że to „bolszewickie obrzezanie”, któremu zdecydowali się poddać, wyrzekając się niedawnego swojego świętego świętych oraz „dmuchając i plując” na niego, tłumaczy się albo polityczną niestałością zdrajców, albo ich zdemoralizowaniem, do którego oni, przebywając nawet w naszych szeregach, w końcu mieli skłonność. To wszystko w większości ludzie, którzy „łatwym chlebem” lub z „pańskiego stołu” nawykli się żywić... Nigdzie i nigdy ani Judasz, ani donosiciel, ani polityczny pachołek szacunku i zaufania nie wzbudzał! Nie będziemy więc i my żałować za nimi, tym bardziej, że nie za jednym z nich „sznur płacze” lub karne śledztwo czeka za państwowe roztrwonione pieniądze czy nierozliczone zaliczki. Przykładem i wzorem do naśladowania nie te zdemoralizowane elementy powinny dla nas być, a ta wielka męczeńska cierpliwość, którą naród nasz na Ukrainie okazuje, i ta pewność jego co do szybkiej zagłady okupacyjnej władzy, o czym on przez swoich posłańców zawiadamia, i od nas wymagając takiej samej wytrwałości i wiary w ostateczne zwycięstwo naszej państwowej sprawy. Czysta sprawa i czystych rąk potrzebuje, jak mawiał kiedyś Drahomanow, a nasi zdrajcy, kiedy politycznie uczciwymi zechcą być, to czystymi rękami pracować dla dobra Ukrainy, pojechawszy tam, nie będą mogli, a będą oni albo bezsilnie przyglądać się tym gwałtom, rozstrzeliwaniom i grabieży gospodarstwa narodowego, które po zbójecku, po głupiemu prowadzą bolszewicy, albo i sami do tej nieczystej sprawy rękę przykładać będą”. A jeszcze niepoprawną naszą narodową wadą pozostał talent rozgadywania tam, gdzie potrzebne jest działanie. Tutaj Petlurowe „Umiejmy cenić czas!” — jest superaktualne: „Mamy od Rosjan ciężki spadek: skłonność do nieskończonych, odurzających i wyczerpujących rozmów i dyskusji, które w większości zamieniają się w pustą gadaninę, bezprzedmiotowe paplanie i bezpłodne „słowotok”. Towarzyska rozmowa, poważne omówienie tego czy innego tematu, wymiana myśli są potrzebne dla każdego świadomego i zorganizowanego obywatela, ale jednocześnie potrzebna jest i żywa praca, czyn i działająca, w konkretne fakty zamieniona, energia. Bez nich słowne ćwiczenia i bezsensowne dyskusje zamieniają się w swoisty, niepotrzebny i szkodliwy sport, do rozumnego życia absolutnie nieprzydatny. Będziemy uczyć się od Europejczyków, jak z czasem sobie radzić i produktywnie go wykorzystywać, pamiętając, że „czas to pieniądz”, że umieć milczeć, myśleć, w samotności coś przemyśliwać często większe znaczenie ma, niż do samowycieńczenia paplać”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn