Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Wszystko co najlepsze — im... Bajki, kołysanki, ojcowską miłość i opiekę. Nawet osobny dzień w kalendarzu, kiedy najczęściej wspomina się o dziecięcych problemach i nieszczęściach. 1 czerwca obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Dziecka.

Слово Просвіти, №22 за 2008 рік

Inna BAHRIJCZUK Najdelikatniejszymi słowami wdzięczności i miłości świeci wiosna dla tych, którzy darowali życie i prowadzą drogami losu, nieustannie ogrzewając czułością serca i dłoni. Właśnie takie dłonie i prawdziwie matczyne serce pojawiły się nieco mniej niż rok temu u trojga dzieci, których rodzinna ścieżka poskąpiła kiedyś matczynej czułości: duża już w tamtym czasie rodzina Ludmiły Mychajliwny i Petra Illicza Ołenczuków z Nowodniestrowska radośnie przyjęła w swoje objęcia na wychowanie i wspólne zamieszkanie Mihaelę, Marijkę i Wasylka. Dzieciaki, które wcześniej mieszkały w Orszowskim internacie dla dzieci osieroconych, powoli przyzwyczajały się do wszystkiego, co nowe: miasta, przyrody, szkoły i przedszkoli, do komunikacji. Lecz najbardziej cieszyły się maluchy wielką miłością rodziców, którą niespodziewanie podarował im los. Ale pozostawało jeszcze jedno najskrytsze marzenie — połączyć się wreszcie z rodzoną siostrzyczką, małą Andrianoczką. Drzwi otworzyła nam wielka rodzina. Dzieciaki przekrzykując się, zaczęły opowiadać o swoich nowinach: jak lubią pomagać w gospodarstwie mamusi i starszej siostrzyczce-szóstoklasistce Tani Marijka i Mychajłynka, jak Tetianka zapoznawała je ze swoimi przyjaciółmi, a teraz ona jest za starszą w domu, jak ciekawie Wasylkowi, prawdziwemu mężczyźnie, co z czego się składa. A trzyletnia kruszynka w tym czasie mądrzyła się przy nas z kolorowymi ołówkami. Nie sposób przekazać tego niepowtarzalnego blasku dziecięcych i matczynych oczu, a jak wybijało serce, kiedy maluchy przekrzykując się opowiadały, jak dobrze jest w ich rodzinie, jak pięknie przy rodzinnym stole. Ludmiła Mychajliwna nie przestawała cieszyć się uściskami to Marijki, to Mychajłynki. Andrianoczka wciąż wołała: “Mamo! Mamo!” W tej chwili zadzwonił ojciec, Petro Illicz, jakby czując, że o nim mowa. Dopóki Marijka natchnienie recytowała mamusi wiersz, Mychajłynka w sekrecie cichutko opowiadała mi, jaki prezent wspólnie przygotowały mamie. Mychajłynka marzy o rowerze i rolkach, więc czeka na prezenty na urodziny. Z zachwytem dzieci poprowadziły mnie za ręce, aby pochwalić się swoim mieszkaniem: kto i gdzie śpi, jaki ładny i przytulny każdy ma kącik. Ciekawe, że każde chciało spać

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn