Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

MOMENTY UROCZYSTE I CODZIENNE

Слово Просвіти, №22 за 2008 рік

Jewhen BUKET Zdjęcie autora Rocznicę powtórnego pochówku Tarasa Hryhorowycza Szewczenki Kaniowskie muzeum witało takim samym nieprzyjaznym zielonym ogrodzeniem, jak i rok temu. Chętni dowiedzieć się, kiedy wreszcie zakończy się remont muzeum, czytali już nieco wyblakły i rozmyty przez deszcz paszport obiektu, który wisi, być może, jeszcze od stycznia 2004 roku, kiedy rozpoczęły się prace remontowe. Z powodu napiętego grafiku Prezydent w tym roku w Kaniowie nie był, ograniczając się do złożenia kwiatów pod pomnikiem w Kijowie. Zeszłoroczna jego wizyta o tej porze dodała do programu rozwoju rezerwatu kilka nowych punktów. Wiktor Andrijowycz, idąc razem z licznymi wielbicielami poety ostatnią drogą Kobziarza przez kaniowską ziemię, zaproponował stworzenie wzdłuż alei parkowej rzeźby postaci literackich Szewczenki, a także obsadzenie wiśniami drogi od Soboru Uspieńskiego do Szewczenkowskiego Narodowego na Szewczenkowej alei rezerwatu. Idee Prezydenta i przebieg ich realizacji, jak wiadomo, wywołały niejednoznaczną reakcję w niektórych środkach masowego przekazu, choć i sam zamysł, i rezultat mają obecnie dość przyzwoity wygląd i pozytywne perspektywy. Ogólnoukraińskie sympozjum rzeźbiarskie w kamieniu „Szewczenkowa aleja” w zeszłym roku od 6 sierpnia do 29 września zebrało 19 rzeźbiarzy na czele z zasłużonym artystą Ukrainy Julijem Synkewyczem (współautor pomnika Tarasa Szewczenki w Moskwie, 1964 r.) pod gołym niebem, u podnóża Tarasowej Góry. Stworzyli oni z bloków piaskowca i wapienia przemyślane na nowo, odczytane na nowo obrazy utworów Szewczenki. Na zakończenie sympozjum Wiktor Juszczenko uroczyście otworzył Szewczenkową aleję, a dokładniej jej pierwowzór, gdyż rzeźbiarze, którzy brali udział w projekcie, są pewni, że z czasem wypełni się ona nowymi oryginalnymi rzeźbiarskimi wcieleniami. W ciągu 2007 roku Tarasową Górę odwiedziło ponad 40 tysięcy gości z 50 krajów świata, przeprowadzono prawie półtora tysiąca wycieczek. O tym opowiedział dyrektor generalny Szewczenkowskiego Narodowego Rezerwatu Marjan Piniak. Ale to, oczywiście, bardzo mało. Przyczyna — prace remontowe, które trwają od 2000 roku. W listopadzie 2007 roku z braku środków renowację na kilka miesięcy wstrzymano. Obecny stan finansowania, według słów Marjana Wołodymyrowycza, stwarza zagrożenie przekształcenia wybitnego zabytku architektury XX wieku w kolejną niedokończoną budowę. Oprócz prac remontowych, zgodnie z projektem, ma zostać zakończone także artystyczne wykończenie muzeum, a mianowicie: wykonanie malowideł ornamentalnych i tematycznych w budynku, wykonanie mebli według szkiców W. Kryczewskiego, ozdobienie fasady muzeum majoliką w stylu narodowym itp. Co nieco już zrobiono, w szczególności wzmocniono fundamenty, międzyokienne ścianki działowe i kolumny, wymieniono drewniane stropy na żelbetowe, wykonano konstrukcję metalową dachu i pokryto go dachówką ceramiczną. Zamontowano już systemy ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, zewnętrzny system ochrony odgromowej pokrycia budynku muzeum. Zainstalowano wypełnienia okienne z dębu ze specjalnym szkłem ochronnym, częściowo wykonano prace tynkarskie, rozpoczęto urządzanie nowoczesnych pomieszczeń magazynowych. Na poddaszu (tam będą pomieszczenia biurowe, biblioteka, archiwum) przygotowano podkłady pod parkiet i rozpoczęto montaż ścianek działowych. Zbudowano budowle podziemne, gdzie zostaną umieszczone sale wystawowe, pomieszczenia techniczne: węzły cieplne i chłodnicze do obsługi systemów ogrzewania i wentylacji, wyjścia ewakuacyjne. Skrajnie niezadowalające tempo finansowania, a co za tym idzie, także wykonywania zadań rozwoju rezerwatu (przewidują one renowację grobu Tarasa Szewczenki, uporządkowanie terenu górnego i dolnego parku itp.) wywołują zaniepokojenie pracowników muzeum i licznych odwiedzających. Dyrektor rezerwatu ma nadzieję, że w tym roku zakres finansowania zostanie zwiększony, co da możliwość, oprócz zakończenia prac remontowo-renowacyjnych, stworzenia nowoczesnej ekspozycji muzealnej, aby godnie uczcić pamięć Kobziarza. Mykoła Fedoryszyn oraz Iwan Wetrow witają zwycięzców Olena Szułha Zdjęcie autorki Tradycyjnie 22 maja, w Dniu Słowiańskiego Piśmiennictwa i Kultury, w sławnej wsi Peresopnica w rejonie rówieńskim, gdzie stworzono pierwszą na Ukrainie rękopiśmienną Ewangelię, obchodzą święto literacko-artystyczne „Powstanie prawda! Powstanie wolność!”. W tym roku na święto przybył zastępca przewodniczącego obwodowej administracji państwowej Ołeh Torkunow, kierownicy rejonu rówieńskiego oraz władze wiejskie, członkowie Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy Jewhen Szmorhun, Lidija Rybenko, Petro Welesyk, Mykoła Pszenycznyj, Borys Boroweć, przewodniczący zarządu obwodowego oddziału „Proświty” Mykoła Fedoryszyn,

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn