Strona · s. 5strona oryginału ↗
Czy Kostusjew przeprosi Odessytów??
Слово Просвіти, №22 за 2013 рік
…tusjew zainicjował przyjęcie przez radę miejską dokumentu – apelu mera miasta do mieszkańców Odessy „Faszyzm nie przejdzie”, w którym nazwał ludzi zgromadzonych przed budynkiem ratusza „niedobitymi spadkobiercami faszyzmu” i „faszyzującymi zbirami”. Wśród protestujących, którzy wówczas zebrali się przy ratuszu, byli nie tylko przedstawiciele opozycyjnych sił politycznych, ale także przedsiębiorcy z odeskich targowisk, oszukani inwestorzy niedokończonych budów, obrońcy dziecięcej szkoły żeglarskiej w Otradzie, aktywiści organizacji społecznej „Za całą Odessę”. Po tym, jak zarządzenie mera miasta pojawiło się na oficjalnej stronie rady miejskiej, odescy udarowcy złożyli pozew do sądu, w którym domagali się oficjalnych przeprosin od Kostusjewa. I oto sąd wydał orzeczenie: „Aleksiej Kostusjew i 88 deputowanych mają publicznie przeprosić odessytów za pośrednictwem gazety miejskiej „Odeski Wisnyk”. Zatem UDAR wygrał sprawę. Mnie przypadło być świadkiem tamtych wydarzeń. 21 grudnia Odeska Rada Miejska prowadziła sesję. Pikietowało ją wówczas blisko dwustu odessytów, niezadowolonych z pracy lokalnych władz.
Aby odwrócić uwagę odessytów od bałaganu w mieście, rada miejska stale sięga po podsycanie wrogości. Rządzą tam regionałowie na czele z burmistrzem Kostusiewem. Teraz zabrali się do niszczenia ukraińskich nazw ulic. Szczególne oburzenie społeczeństwa wywołała propozycja przemianowania ulicy Iwana i Jurija Lipów. Dla ukrainofobów Lipowie to „faszyści, nacjonaliści, banderowcy”. Taką samą opinię ma urodzony na Sachalinie, dawny wykładowca „komunizmu naukowego” Ołeksij Kostusiew. Przeciwko próbie wymazania z pamięci odessytów imion Iwana i Jurija Lipów zaprotestowała odeska inteligencja. Znani literaci, historycy, działacze Proświty podpisali otwarty list protestacyjny. Jednak ratusz nie usłyszał tych ostrzeżeń. Przedstawiciele UDARU tego dnia przypięli do ogrodzenia transparent „Iwan i Jurij Lipowie – duma Odessy” i razem ze świętym Mikołajem zaczęli częstować wszystkich obecnych mikołajkami i cukierkami, poczęstowali gorącą herbatą. Nagle jednak przy wejściu do ratusza wybuchła szarpanina, swobodowcy chcieli dostać się do budynku. Okazało się, że za czyimś ... agresywnego kapitału – ukraińskiej tożsamości i nacjonalizmu. Po letniemu sennej, ospałej ukraińskiej polityce opozycyjnej partia władzy nieoczekiwanie postanowiła zaskoczyć masowym antyfaszystowskim marszem. Komu wypada szukać nieistniejącego nacjonalizmu, wskazując palcem pokojowych nacjonalistów? Ostatnio urzędnicy ONZ ożywili proces pisania różnych dokumentów, którymi wzywają takie państwa, jak Ukraina, do walki z faszyzmem, ekstremizmem i innymi grzechami niedorozwiniętej demokracji. Kilka takich dokumentów wziął za podstawę i dodał do kompletu inicjatywy ustawodawczej „O zakazie rehabilitacji i gloryfikacji osób i organizacji, które walczyły przeciwko antyhitlerowskiej koalicji” poseł Kolesniczenko. Ta informacja znajduje się na stronie Rady Najwyższej. Wygląda na to, że walka partii władzy z symulakrem ukraińskiego faszyzmu nie jest jej własnym produktem programowym i przypomina tanią implementację wspomnianej już technologii światowej walki z faszyzmem i innymi „izmami” w kompleksie. Przy tym zmobilizowani uczestnicy polowania na nieuchwytnego ukraińskiego „obcego” o nazwie „faszyzm” nie wiedzą, czym jest faszyzm, a tym bardziej nacjonalizm. Nie warto jednak drwić z tego nieudanego flashmoba. Po pierwsze, zademonstrował on pożądany pozytywny obraz dla Europy, która nie będzie wnikać w istotę zjawiska. Po drugie, partia władzy otrzymała cenną informację
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
