Strona · s. 3strona oryginału ↗
Konkurs fotograficzny „Wiki kocha Ziemię” wita zwycięzców
Слово Просвіти, №22 за 2013 рік
Jewhen BUKET
Jeszcze przed rozpoczęciem konkursu fotograficznego komitet organizacyjny zakończył pracę nad wykazem obiektów konkursowych, który składa się z prawie 7400 pozycji. W tym wykazie znajdują się rezerwaty, parki krajobrazowe, obszary chronione, pomniki przyrody, uroczyska chronione, ogrody botaniczne, dendrologiczne, zoologiczne i parki, a także zabytki sztuki ogrodowo-parkowej. Zaznaczmy, że na Ukrainie był to pierwszy pełny wykaz obiektów chronionych, który trafił do wolnego dostępu wszystkich użytkowników Internetu. Wziąć udział w konkursie „Wiki kocha Ziemię” mógł każdy chętny. W tym celu należało zarejestrować się w Wikimedia Commons — jednym z siostrzanych projektów Wikipedii i załadować tam własnoręcznie wykonane zdjęcia obiektów funduszu przyrodniczo-chronionego, wskazując przy tym identyfikator ID pomnika z listy. Wszystkie zdjęcia przesłane na konkurs trafiały do ogólnej kategorii ukraińskich pomników przyrody, ilustrowały stworzony przez wikimedystów wykaz i były sortowane w kategorii służbowej konkursu. W ten sposób fotografie stały się dobrem ludzkości — teraz może je wykorzystywać każdy w dowolnym celu, nie zapominając o wskazaniu autora i źródła, z którego wzięto zdjęcie. Członkowie jury w kilku etapach wybierali spośród nadesłanych fotografii najlepsze, a także wyróżnili w osobnej nominacji uczestników, którzy załadowali do Wikimedia Commons największą liczbę zdjęć pomników przyrody. Tak wyłoniono 12 zwycięzców, których najlepsze prace mogą Państwo zobaczyć na zdjęciach. Autorzy najlepszych fotoprac otrzymają nagrody od organizatorów i partnerów konkursu fotograficznego „Wiki kocha Ziemię” na ceremonii wręczenia nagród, która odbędzie się 9 czerwca w Kijowie. Nawiasem mówiąc, stałym partnerem konkursów fotograficznych, które organizuje „Wikimedia Ukraina”, jest Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, które nagradza laureatów własną produkcją wydawniczą. Spośród różnorodnych konkursów w formacie Wiki Loves…, które prowadzą różne oddziały Fundacji Wikimedia (Wiki Loves Monuments, Wiki Loves Pride, Wiki loves Sound, Wiki loves Libraries itd.), dziś tylko konkurs fotograficzny pomników stał się międzynarodowym. Wynik Ukrainy w konkursie „Wiki kocha Ziemię” jest prawie taki, jakim był w 2010 roku podsumowaniem pierwszego niderlandzkiego konkursu „Wiki kocha pomniki”. Co prawda, liczba pomników historii i kultury o rząd wielkości przewyższa liczbę przyrodniczych, co ułatwia zadanie uczestnikom. Dlatego, zważywszy na złożoność zadania dla fotografów, początkową dynamikę i wynik końcowy, konkurs „Wiki kocha Ziemię” przerósł wszelkie oczekiwania. Organizatorzy są pewni, że już w przyszłym roku konkurs „Wiki kocha Ziemię” stanie się międzynarodowym, o czym już prowadzone są rozmowy z oddziałami Fundacji Wikimedia w innych krajach. Swoimi wrażeniami o konkursie fotograficznym podzielili się członkowie jury: Ołeksij Wasyluk, zastępca przewodniczącego Narodowego Centrum Ekologicznego Ukrainy:
„Cicha zatoka”, Krym
„Wiki kocha Ziemię” — to nie tylko konkurs, ale pierwsza w historii Ukrainy baza fotografii terenów przyrodniczo-chronionych. W Internecie nie ma żadnej innej strony, oprócz „Wiki kocha Ziemię”, która zawierałaby nazwy i nawet krótkie opisy wszystkich terenów funduszu przyrodniczo-chronionego Ukrainy (PZF). I to jest wielka odpowiedzialność. Dziesiątki stron, które zawierają informacje o poszczególnych terenach chronionych, nie wspominają nawet o ćwiartce istniejących obiektów PZF. Dlatego każdy, kto dodał swoje zdjęcie do Wikimedia Commons, zaznaczając jego przynależność do konkretnego terenu chronionego — być może dokonał unikalnej rzeczy”. Wadym Perehuda, krajoznawca, prezes klubu historyczno-krajoznawczego „Clio”:
„Zachowanie pomników przyrody Ojczyzny — to chwila, w zwykłym wydawałoby się spojrzeniu na otaczające rzeczy. Dzięki fotografii możemy zatrzymać tę chwilę Harmonii i podzielić się swoim odkryciem z bliskimi ludźmi. Zdjęcia przesłane na konkurs — to nie tylko piękno naszej rodzinnej Ojczyzny, to także poezja duszy wszystkich jej wielbicieli!” Alina Sewastiuk, kierownik działu rozwoju biznesu KPMG na Ukrainie, wiceprezes Ogólnoukraińskiej ligi ds. public relations: „Fotoprojekt „Wiki kocha Ziemię” jest unikalny pod względem idei, procesu zbierania i przejrzystości oceny prac konkursowych. „Wiki kocha Ziemię” — to konkurs o znaczeniu państwowym, który ma długofalowy efekt i jest cenny w wielu aspektach. „Wiki kocha Ziemię”, moim zdaniem, wychowuje patriotyzm i dumę z tego, że żyjemy w tak pięknym kraju, oraz daje wielowymiarowe wyobrażenie o wiecznym pięknie całej planety Ziemia”.
Zakończenie. Początek na str. 1
Naukowo udowodniono, że identyfikacja etnosu ze swoją ziemią odbywa się przede wszystkim w sferze subiektywnej, głęboko podświadomej. Uczony-etnolog Lew Gumilow rozumiał rozwój etnosu i biosfery jako proces wzajemnie uwarunkowany. Naród (etnos) i otoczenie przyrodnicze, w którym odbywał się etnogeneza, są dla niego pojęciami jednolitymi i nierozłącznymi. Etnos u człowieka — to samo, co stado u lwów — zaznaczał uczony. Jest to forma istnienia gatunku Homo sapiens. Dlatego można rozpatrywać tożsamość etnosu jako funkcję zachowania ludzi, którzy wchodzą w jego skład. W podsumowaniu wszystko to daje ładunek energetyczny, pasjonarność, siłę charakteru narodowego ludu. Od czasów kultury trypolskiej (Aratty), państwa Ruskiego (kijowskiego), Hetmanatu ukraińska ziemia otrzymywała i do dziś zachowuje pozytywną informację (materiały wykopalisk archeologicznych, świadectwa kronikarskie itp.) o ludziach, którzy przejmowali się organizacją społeczną swojego państwa, dbali o jego jedność, wielkość i potęgę wśród narodów i krajów ówczesnej ekumeny. Duch Ziemi inspirował ideę tworzenia państwa, ideę walki o niepodległość, o szczęście własnego narodu.
Wołodymyr HETMAN
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
