Strona · s. 4strona oryginału ↗
Czerwona zasłona opadnie, ale nieprędko
Слово Просвіти, №22 за 2013 рік
się z mlekiem matki, a teraz — na poziomie genetycznym. Gdyby bolszewicy utrzymali się przy władzy jeszcze z dziesięć lat, żyliby tu nie ludzie, a zwyrodnialcy. Spójrzmy prawdzie w oczy: od kogo pochodzimy, kim są nasi rodzice? Najlepsi ludzie, elita, zostali rozstrzelani, wytępieni, zamordowani, rozproszeni, a my urodziliśmy się z tych, którzy pozostali — zniechęconych i zastraszonych. Pamiętam referendum z 1991 roku w sprawie niepodległości Ukrainy. Przyjechały do nas grupy marszowe Ukraińców z Zachodu, tak jak w 1941 roku jechały grupy marszowe OUN, by utwierdzać ukraińską władzę w terenie. A co my, mieszkańcy Wschodu? Akcję naszych braci Ukraińców zrozumiały jednostki, wszyscy inni stali z boku, wyczekiwali, dobrze chociaż, że zagłosowali za niepodległością Ukrainy. Jest nas tutaj w porównaniu z Zachodem ilościowo bardzo dużo, miasta-milionowce, co miasteczko to 100 tysięcy mieszkańców, ale nasza jakość polityczna jest bardzo niska. I to na Charkowszczyźnie — przedgórzu Donbasu, a o sam Donbas nawet nie pytajcie. I ta siła o niskiej jakości politycznej wpływa na życie polityczne całej Ukrainy, wybierając „dwukrotnie niekaranego” człowieka na swojego prezydenta. Potem żałujemy, ale nie kajamy się, bo jesteśmy bezbożnikami. W kolejnych wyborach znów mogą nas nastraszyć banderowcami, faszystami, kim tylko chcecie, i znów zagłosujemy przeciwko sobie, przeciwko Ukrainie. Staliśmy się bardzo leniwi. Już dawno nie sądzą za czytanie niegdyś zakazanej literatury, a my jej mimo wszystko nie czytamy. Do naszej biblioteki rejonowej kanadyjscy przyjaciele Ukrainy przywieźli 450 unikalnych tomów w języku ukraińskim, wydanych w latach 1945—1990 — czytajcie, uczcie się! Aha, nie na tych trafili. Ale lody ruszają. Wyrosło nowe pokolenie Ukraińców, które zdołało się rozeznać i głosowało na „Batkiwszczynę”, „Swobodę”, UDAR. Takich jest tu już tysiące, a chciałoby się, żeby były setki tysięcy. Oto i teraz, jeśli ten artykuł zostanie wydrukowany, to w moim rejonie przeczyta go mało ludzi — „Słowo Proświty” prenumerują jednostki, my przecież wolimy wypić trzy butelki wódki, niż zachęcić do prenumeraty gazety. Tacy właśnie tutaj jesteśmy. Nie przerażają nas reforma emerytalna, sądowa, medyczna i inne głupstwa rządu, wielu z nas nie wierzy w nic, nie przeczytamy broszury „Kim są banderowcy i o co walczą”. Ale jeśli nagle będą rozdawać szczęście, to zbijemy z nóg wszystkich i pierwsi staniemy do okienka, żeby je otrzymać. Tacy właśnie tutaj jesteśmy, póki co. Wybaczcie, że tak bezpośrednio i cynicznie, ale chce mi się od tego płakać.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
