Strona · s. 8strona oryginału ↗
Co łączy Użhorod i Lwów?
Слово Просвіти, №22 за 2017 рік
Eduard OWCZARENKO
W Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy trwa wystawa rodziny Didyk-Wojtowycz „Kwiat sakury”, która połączyła użhorodzkich i lwowskich artystów. Do uwagi miłośników sztuki — obrazy Iwana Didyka, Nadiji Didyk, Natałki Myrończuk (Didyk), Iwanki Wojtowycz i Ołeksandra Wojtowycza.
Wszyscy artyści ukończyli Lwowski Instytut Sztuki Stosowanej i Dekoracyjnej. Pięć pokoleń absolwentów akademii przedstawiają dwa pokolenia jednej rodziny. Iwan Didyk — wykładowca Kolegium Sztuk im. A. Erdelego Zakarpackiego Instytutu Artystycznego, członek NSChU. Artysta jest uczestnikiem wielu plenerów, wystaw grupowych i indywidualnych, zarówno na Ukrainie, jak i za granicą. Uważa się go za mistrza pasteli. Przywrócił modę na tę technikę i dziś ma wielu naśladowców. Ulubioną technikę Iwan Didyk doprowadził do wyrafinowanej doskonałości, tworząc własny oryginalny język wizualny z charakterystycznym pociągnięciem pędzla. Nadija Didyk — kierowniczka wydziału designu tego samego kolegium, członkini NSChU. Autorka almanachu-podręcznika „Podstawy kompozycji”. W swojej twórczości artystka skłania się ku estetyce modernizmu. Biegle włada techniką malarstwa akrylowego i olejnego, śmiało operuje kolorystyką. Natalia Myrontschuk (Didyk) — wykładowczyni Zakarpackiego Instytutu Artystycznego, członkini NSChU oraz Związku Designerów Ukrainy, uczestniczka międzynarodowych i ogólnoukraińskich wystaw i plenerów. Jej prace zachwycają poetycką harmonią i subtelnym kobiecym liryzmem. Iwanka Wojtowycz (Didyk) aktywnie uczestniczy w plenerach zarówno na Ukrainie, jak i poza jej granicami. Oprócz tego jest autorką i kuratorką wielu projektów artystycznych. Dzieła Iwanki są ekstrawaganckie, indywidualne. Pozytywne spojrzenie, obecne w twórczości Iwanki, nadaje jej pracom szczególną wnętrzowość, elegancję i absolutną rozpoznawalność autorską. Ołeksandr Wojtowycz — aktywny uczestnik różnorodnych akcji artystycznych we Lwowie i poza jego granicami. Wielowiekowa historia rodzinnego miasta, z wielką tradycją artystyczną, wywarła wpływ na kształtowanie jego poglądów estetycznych. Rodzina Didyków połączyła dwa sąsiednie regiony Ukrainy: galicyjski Lwów i zakarpacki Użhorod. Pejzaże Iwana Didyka „Zimowy etiud”, „Wiosna”, „Złota jesień”, „Feeria wiatru”, „Melodie nocy”; martwe natury Nadiji Didyk — „Biały dzban”, „Degustacja”, „Martwa natura z filiżanką”, „Czerwony dzban”, „Niebieski dzban”; portrety Ołeksandra Wojtowycza — „Koktajl”, „Sportsmenka”, „Słoneczny portret”, „Poranna kawa”. Filozoficzne płótna Natalii Myrontschuk (Didyk) „Wiosenne przebudzenie”, „Łódka i skała”, „Tajemnica Wszechświata”, „Miraż”; obrazy Iwanki Wojtowycz (Didyk) „Spotkanie”, „Stół owocowy”, „Smak lata”, „Kwiat sakury” zachwycają bogactwem barw.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
