Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

«Czytamy Kobziarza»

Слово Просвіти, №22 за 2018 рік

Przez wszystkie lata niepodległości „Proświta” 22 maja czci pamięć Kobziarza. Połtawscy proświcianie zapoczątkowali nową tradycję flash mobu, aby dotrzeć do serc młodzieżowej publiczności. Miłośnicy słowa Szewczenki przybyli na Plac Teatralny w Połtawie. Flash mob wsparli aktywiści „Młodej Proświty” oraz Narodowej Organizacji Skautowej „Płast”, uczniowie starszych klas gimnazjum w Rozsoszeńcach, podchodzili też przypadkowi przechodnie. Przez pewien czas, siedząc na karimatach, czytali „Kobziarza”. Przed uczestnikami flash mobu stał mikrofon i każdy chętny czytał ulubiony utwór Tarasa Szewczenki. Brzmiały patriotyczne antymoskiewskie poezje Tarasa Szewczenki: fragmenty poematu „Sen”, „Wielki loch”, „Irzawiec”, „Subotów” i inne. Przewodniczący Połtawskiego Oddziału Obwodowego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” M. Kulczynski opowiedział o historii powtórnego pochówku Szewczenki oraz o obchodach tego dnia w czasach radzieckich, kiedy 22 maja stawał się swoistym indykatorem ukraińskości. „Dzięki słowu i osobistej ofierze Tarasa Szewczenki, Naród Ukraiński, jak ów biblijny Łazarz, ożył, podniósł się do świadomego bytu narodowego i wypełnił Jego testament. Najpierw wyrwała z mroku i chłodu stolicy szatańskiej rosyjskiej imperii i oddała Go pełnej słońca rodzinnej ziemi, a potem po 56 latach wzięła do rąk broń, aby »wrogą złą krwią wolność skropić«, aby wypełnić Jego testament w pełni” — zwrócił się do obecnych Mykoła Kulczynski. Zaproponował on odrodzenie „Bractwa Tarasowców”, które zostało założone w Połtawie w 1891 roku i do którego należeli Mykoła Michnowski, Wołodymyr Samijłenko, Wołodymyr Szemet, Iwan Łypa, Mychajło Kociubynski oraz inni ukraińscy działacze tamtego czasu. „To nie będzie sformalizowane zrzeszenie społeczne, nie będzie w nim żadnego kierownictwa, struktur pionowych, to będzie duchowe bractwo, które będzie komunikować się poprzez nowoczesne formy komunikacji. Możliwe, że stworzymy grupę w portalach społecznościowych. Każdy sam sobie postawi zadanie szerzenia wizji Ukrainy według Szewczenki w taki sposób, w jaki będzie mógł. Jestem przekonany, że kiedy w swojej przeważającej większości Ukraińcy prawdziwie, po dorosłemu przyswoją proroczą twórczość Szewczenki, będą weryfikować nią swój światopogląd, tylko wtedy zwyciężymy narzucone nam przez wieloletnią rosyjską okupację Ukrainy małorosyjskość, kategoriami której wciąż często myśli i nasze urzędnictwo, i wielu Ukraińców” — zaznaczył Mykoła Kulczynski. Organizacyjnie flash mob wsparli, w szczególności wysokiej jakości nagłośnieniem, pomocnicy połtawskiego deputowanego większościowego Jurija Bubłyka. Na Facebooku tak odniósł się do wydarzenia: „157 lat temu Ukraińcy sprowadzili jego ciało z Moskowii i pochowali na mogile pośród stepu szerokiego, aby »...łany szerokopolne, i Dniepr, i urwiska było widać...«. Ale wiele z tego, co zapowiedział nam Taras, jeszcze nie zostało wykonane. A żeby wykonać, trzeba czytać »Kobziarza«, czuć jego ducha, rozmyślać: jak przeczytane zrealizować w teraźniejszości. Dlatego nadal będę wspierać takie inicjatywy”. Chmielnicka miejska „Proświta” w tym roku w Domu Ludowym „Proświty” 22—23 maja przeprowadziła lekcje tematyczne pod tytułem „Światło z Góry Tarasowej”. Zebrali się uczniowie placówek oświatowych Chmielnickiego, którzy brali udział w konkursie „Żyj, Tarasie, w pamięci ludzkiej”. Uważnie słuchali opowieści przewodniczącej Chmielnickiej miejskiej „Proświty” Zoi Didenko oraz sekretarza odpowiedzialnego Towarzystwa Natalii Sołodkiej o ostatniej drodze Kobziarza, jego drodze w nieśmiertelność z Petersburga na wieczny spoczynek na Ukrainę. 157 lat mija od czasu, gdy Ukraińcy mają swoją świętość — Górę Tarasową — o tym mówili Switłana Nowosiadła (departament oświaty i nauki), Wołodymyr Olijnyk, znany podolski poeta. Honorowy gość zebrania — zarządzająca sprawami Chmielnickiego miejskiego komitetu wykonawczego Julia Sabij, skierowała szczere słowa otuchy do obecnych i wręczyła dyplomy wszystkim uczestnikom konkursu. A nagrodą dla zwycięzców będzie wycieczka do Kijowa z wizytą w Radzie Najwyższej Ukrainy. O planetarnym znaczeniu Tarasa Szewczenki rozmyślali także studenci Chmielnickiej Akademii Humanistyczno-Pedagogicznej, kierownicy kółek pozaszkolnych placówek oświatowych obwodu chmielnickiego, oficerowie straży granicznej. Każdy taki był. Centrum Prasowe Połtawskiego Oddziału Obwodowego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”. Taką nazwę miał flash mob, który zorganizowała Połtawska obwodowa „Proświta”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn