Strona · s. 8strona oryginału ↗
W Dzień Przeniesienia Szczątków Tarasa Szewczenki rówieńczanie uczcili pamięć wielkiego poety
Слово Просвіти, №22 за 2018 рік
Larysa TKACZ, członkini rady miejskiej Proświty
Tradycyjnie w Równem, na placu Niepodległości, zebrała się społeczność miasta. Kwiaty u stóp pomnika Wielkiego Ukraińca złożyli przewodniczący obwodowej rady Ołeksandr Daniłczuk, naczelnik zarządu kultury i turystyki obwodowej administracji państwowej Jarosław Melnyk, zastępczyni miejskiego głowy Równego Halina Kulczyńska, sekretarz Rady Miejskiej Równego Serhij Paładijczuk oraz zastępczyni naczelnika miejskiego zarządu oświaty, przewodnicząca miejskiego zrzeszenia WUT „Proświta” im. T. Szewczenki Kateryna Syczyk. — Co roku przychodzimy pod pomnik Geniusza narodu i kłaniamy się jego wielkości — to tradycja dla mieszkańców Równego. Fenomen Tarasa Szewczenki polega na tym, że jego dzieła, napisane w XIX wieku, pozostają aktualne także dziś, gdyż swym słowem walczył o niepodległość Ukrainy. Obecnie, jak nigdy dotąd, słowo Szewczenki łączy zachód i wschód Ukrainy, rodziców i dzieci, szkołę i rodzinę — zaznaczyła Kateryna Syczyk. W proświtiańskiej uroczystości aktywnie uczestniczyli uczniowie równieńskich placówek edukacyjnych. W szczególności zwycięzcy szkolnych dziecięcych chórów miejskiego festiwalu poezji śpiewanej Tarasa Szewczenki oraz etapu miejskiego konkursu recytatorów-deklamatorów „Żyj, Kobzarzu, w pamięci ludzkiej”. Tak więc fragment poematu „I umarłym, i żywym, i nienarodzonym…” przeczytał Andrian Nahal, uczeń ZOSzW nr 25, wiersz „Ozeasz. Rozdział XIV” deklamowała Sofija Sołohub, uczennica ZOSzW nr 28. Najlepsze zespoły chóralne wykonywały utwory, które jeszcze nigdy nie wybrzmiewały u stóp pomnika Szewczenki w Równem. „Myśl” Tarasa Szewczenki wykonał wzorcowy dziecięcy chór „Rajduha” (ZOSzW nr 23, kierownik Ruslana Furman), „Płynie woda spod gaju” (wzorcowy chór „Spiwanoczka” RKG „Prestyż”, kierownik Iryna Nahorna) oraz „Zorzo moja wieczorna” (wzorcowy chór młodszych klas „Zerniatka” RG „Harmonija”, kierownik Inna Opanasiec). Zwieńczeniem uroczystości stało się wykonanie pieśni „Zakwitła w dolinie czerwona kalina” przez połączony chór z trzech zespołów. Walentyna Podhajna, proświtianka, poetka, pedagog-organizatorka i kierowniczka zespołu teatralnego ZOSzW nr 9, swoimi wzruszającymi wierszami wzywała do jednoczenia się wokół słowa Kobzarza i pielęgnowania szczęśliwych odrodzeń dla matuchny-Ukrainy wraz z Tarasem!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
