Strona · s. 14strona oryginału ↗
Pieśniowy wieniec dla rodzinnego miasta
Слово Просвіти, №22 за 2021 рік
Narodowe Muzeum Literatury Ukrainy przeprowadziło uroczysty koncert „Kijowski walc”, poświęcony Dniu Kijowa. Zabrzmiały arie, pieśni i romanse ukraińskich oraz zachodnioeuropejskich kompozytorów, ukraińskie pieśni ludowe. Wydarzenie odbyło się przy wsparciu Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. – Jestem dumna z tego, że urodziłam się w mieście Kijowie – wyznała reżyserka i autorka projektu, studentka Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy im. P. I. Czajkowskiego Sofija Andrijasz-Miśko (sopran). – Moja mama, zasłużona artystka sztuki estradowej Ukrainy Inna Andrijasz, jeszcze w dzieciństwie zapoznała mnie ze znanymi ukraińskimi śpiewakami, poetami, kompozytorami i dyrygentami. Dorastałam w artystycznej atmosferze muzyków, ponieważ były ciągłe występy koncertowe mojej mamy, na których byłam obecna. Oczywiście, robiłam też swoje pierwsze twórcze kroki. Od małego jestem na scenie. W wieku czterech lat zadebiutowałam na festiwalu w Bułgarii. W wieku pięciu lat zaśpiewałam w Narodowej Filharmonii Ukrainy, a w wieku sześciu wykonywałam swoje pierwsze solo z orkiestrą Narodowych Instrumentów Ukrainy na scenie Wielkiej Sali Narodowej Akademii Muzycznej im. P. I. Czajkowskiego, gdzie obecnie studiuję na wydziale przygotowania operowego i reżyserii muzycznej (klasa wykładowcy L. S. Kaniuki). Mam pewne doświadczenie w działalności koncertowej, gdyż występowałam nie tylko na Ukrainie, ale i poza jej granicami, a mianowicie w Macedonii, Albanii, Serbii, Hiszpanii. Ale swój pierwszy autorski projekt, jako reżyserka i śpiewaczka, postanowiłam poświęcić swojemu rodzinnemu miastu. Do koncertu przygotowywaliśmy się prawie miesiąc. Jestem szczęśliwa, że udało się zorganizować takie pieśniowe święto. Zaprosiłam do wzięcia w nim udziału studentów Akademii: Nataliję Parchomenko (sopran), która uczy się śpiewu operowego u profesor, ludowej artystki Ukrainy Je. W. Kołesnyk, oraz laureata międzynarodowego konkursu, studenta wydziału śpiewu kameralnego Wasyla Mychajluka (baryton, klasa ludowego artysty Ukrainy Anatolija Koczerhy). Oksana Demianczuk swego czasu była uczennicą wokalistyki u mojej mamy, później ukończyła Konserwatorium w Odessie, obecnie bierze aktywny udział w działalności koncertowej. A laureatka międzynarodowego konkursu Maryna Harkusza obecnie uczy się w szkole wokalnej Inny Andrijasz „Solo śpiewającego serca”, to bardzo utalentowana dziewczyna. Zaprosiliśmy również do udziału w koncercie solistę Narodowego Domu Muzyki Organowej i Kameralnej Ukrainy Ołeha Czornoszczokowa (baryton) oraz jego żonę Irynę Diaczenko (fortepian), doświadczoną skrzypaczkę Ołenę Ininę, która przez 30 lat pracowała w Narodowej Orkiestrze Instrumentów Ludowych Ukrainy, i oczywiście zasłużoną artystkę sztuki estradowej Ukrainy Innę Andrijasz. Osobno chciałabym wyróżnić naszą koncertmistrzynię, profesor Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy, zasłużoną działaczkę sztuki Ukrainy Irynę Szesterenko. Bez przesady, to genialna pianistka. Gdyby nie wsparcie pani Iryny, to nie wiadomo, czy zdołalibyśmy zrobić tak wspaniały koncert. Dobrze znała naszego wybitnego kompozytora Witalija Kyrejka, napisała o nim książkę, dalej kontynuuje badania nad twórczością artysty. Swoją drogą, Witalij Kyrejko poświęcił „Kijowski walc” mojej mamie, Innie Andrijasz. Słowa do pieśni o sławnym Kijowie napisała ona sama. Ten utwór nigdzie nie jest wydrukowany i jest jedynym autorskim rękopisem, który podarował mojej mamie z imiennym podpisem i życzeniami. Przygotowuję do
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
