Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Historia, która żyła w teatrze

Слово Просвіти, №22 за 2021 рік

W Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym imienia Iwana Franki odbyła się premiera spektaklu „Peer Gynt” Henrika Ibsena. Nową inscenizację poświęcono Serhijowi Danczence oraz Bohdanowi Stupce. Odwołanie się do dramaturgii Henrika Ibsena to świadectwo nie tylko dojrzałości teatru, ale i słuszności wektora dalszego rozwoju. Zwłaszcza gdy mowa o głęboko filozoficznym utworze „Peer Gynt” (1867). Ten poemat wchłonął w siebie, zdaje się, wszystkie przenikające problemy i tematy, które nurtowały i nurtują ludzkość przez wiele stuleci: co oznacza „być sobą?”, jak przeżywszy życie, pozostać wiernym swoim ideałom, nie zdradzić własnego „ja”, nie zejść na łatwą drogę egzystencjalnych refleksji w poszukiwaniu własnego „ja”, nie przekroczyć granicy, wyobraziwszy sobie, że jest się „nadczłowiekiem” i tym samym zniszczyć siebie? Jak odnaleźć w sobie siły, by przeciwdziałać licznym pokusom, które w każdej chwili towarzyszą każdemu człowiekowi? I co najważniejsze: szukając siebie, swojego głównego przeznaczenia, w momencie własnego „triumfu” pamiętać o miłosierdziu i nie zapominać o bliźnim. – Wystawienie tego spektaklu było wspólnym pomysłem – moim oraz kierownictwa teatru – zaznacza reżyser-inscenizator Iwan Urywśkyj. – Zaproponowałem kilka tytułów, zatrzymaliśmy się właśnie na „Peer Gyncie”, ponieważ ta historia już dawno żyje w murach naszego teatru. Nieprzypadkowo spektakl postanowiono poświęcić Serhijowi Danczence oraz Bohdanowi Stupce. Serhij Danczenko chciał wystawić „Peer Gynta” z Bohdanem Sylwestrowyczem, było nawet rozwiązanie sceniczne... A kiedy dyrektorem artystycznym teatru został Bohdan Stupka, to i on miał taki pomysł. Ale wtedy nie wyszło… „Peer Gynt” – światowa klasyka, mocny tekst, który dawno mnie poruszył i do dziś nie puszcza. Spektakl rodził się w miłości. Znaleźliśmy z aktorami pełne porozumienie. Sam proces prób trwał prawie pół roku, przez kwarantannę trzeba było robić przerwy, kilka razy przekładano samą premierę. Jako reżyser starałem się rozeznać w życiu głównego bohatera, którego pokazano w wieku od 20 do 70 lat. W spektaklu jest wiele tematów i podtematów, o których można długo dyskutować. Poprzednie sztuki w Teatrze Franki wystawiałem na Scenie Kameralnej imienia Serhija Danczenki. Na dużej scenie pracuję po raz pierwszy. To różne formaty, różne światy, ze swoją specyfiką i magią. Po raz pierwszy pracowałem z artystą ludowym Ukrainy Ostapem Stupką (Peer Gynt) – profesjonalnym, potężnym aktorem, z którym komfortowo się pracuje. On dokładnie trafia w rolę. To samo mogę powiedzieć o artystce ludowej Ukrainy Natalii Sumskiej, która gra jego matkę. Ona jest wielką profesjonalistką, zdumiewającą aktorką.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn