Strona · s. 12strona oryginału ↗
Góry i przyjaciele
Слово Просвіти, №23 за 2004 рік
Po raz piąty odbyły się zawody w marszu pieszym dla młodzieży uczniowskiej i studenckiej „Szlakami bohaterów”, których organizatorem był Plast. W tym roku w zawodach, poświęconych 65. rocznicy obrony Karpackiej Ukrainy, wzięło udział ponad 200 osób w wieku od 14 do 60 lat. Rejestracja drużyn odbyła się we wsi Jasinia u ujścia rzeki Czarna Tysa w obwodzie zakarpackim. Pierwszym sprawdzianem dla nas stał się dwudziestokilometrowy marsz wzdłuż szosy, po którym — żegnaj, cywilizacjo! W ciągu kolejnych czterech dni my — stołeczna drużyna „Bohaterowie Krut” — nie widzieliśmy w górach ani żywej duszy. Przygody zaczęły się od razu — zbiliśmy się z trasy i zabłądziliśmy. Potem spotkała nas jeszcze seria niepowodzeń, ale wrażenia pozostały niezapomniane. Szczególnie dokuczały wahania temperatur: na szczytach niektórych gór leżał jeszcze śnieg, po którym szliśmy, zapadając się prawie po pas. Nieraz bywało tak: wychodziło słońce, niebo czyste, ziemia na niezaśnieżonych skrawkach ciepła-ciepła, a wiatr taki, że aż zrywa głowę. Kładliśmy się na ziemi nagrzanej promieniami słońca, nie zdejmując plecaków, plecami do wiatru, żeby jakoś się przed nim osłonić. Co wieczór rozbijaliśmy obóz, grzaliśmy się i suszyliśmy przy ognisku, gotowaliśmy kolację, wymienialiśmy wrażenia z minionego dnia i nadzieje na dzień następny. Snu wielu z nas brakowało. Brakowało też normalnego jedzenia (pożywne orzeszki ziemne z rodzynkami i czekolada szybko się znudziły) oraz suchego ubrania. Ale nikt nie narzekał. Zdobyliśmy bezcenne doświadczenie: przekonaliśmy się, że kompas psuje się od sąsiedztwa z telefonem komórkowym, a wiosną burzliwy strumień roztopionej wody można łatwo pomylić z rzeką, której nie ma na mapie… Wreszcie pokonaliśmy trasę z sukcesem.
z
Iwan Pidhirnyj
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
