Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

NIEDŹWIEDŹ RĘCZNEGO STEROWANIA

Слово Просвіти, №23 за 2007 рік

Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk To, co dzieje się z Ukrainą, jest już dość trudne do przyjęcia i omawiania. Właściwie już wszystko omówiono, pozostaje tylko do śmierci „zagadywać” nieszczęsnego posiadacza telewizora czy odbiornika radiowego, zasypywać go truciznożerną, szkodliwą żółto-obcojęzyczną prasą. Amerykanie nie bez powodu przerzucili się na komiksy. Tak łatwiej bez długich uzasadnień przyjmować oczywiste rzeczy. Gdyby pisać ukraiński komiks na temat współczesnej chwili politycznej, na myśl przychodzi bajka o niedźwiedziu. Ojciec złapał niedźwiedzia i woła do syna: „Hej, synu! Chodź tutaj, złapałem niedźwiedzia!” Syn odzywa się zza krzaków: „To prowadźcie go tutaj, tato!” — „Nie mogę, niedźwiedź nie puszcza!” — „A wy, tato, znajdźcie z nim polityczny kompromis, może sam zgodzi się wyjść, a jeszcze zatańczy przed nami dla uciechy!” Tak siedzą pojedynczo Ukraińcy, każdy za swoim krzakiem przy własnej chacie, i niedobrze snują rozważania o prezydencie, mianowicie, że nie może wreszcie rozpędzić tego nijakiego parlamentu i zmusić wszystkich do zatańczenia wesołego hopaka wolnych, przejrzystych wyborów. Gniewają się, dlaczego nie może się jakoś dogadać we wszystkim. A inni uważają, że wyprowadzać wielkiego, niewytresowanego politycznego niedźwiedzia na święto demokracji nie warto, niech żyje niezgodny gospodarz politycznego „nieprzejezdnika” w pokoju i spokoju. Nikt nie wie, co to za zwierz taki zagnieździł się we władzy politycznej, skoro od wiosny bije garnki w przestronnej ukraińskiej chacie? Praktyka pokazuje, że nie poddaje się on ani namowom, ani tresurze, nie chce słuchać o żadnych kompromisach i zachowuje się nie tak, jak powinna zachowywać się rodzima siła polityczna, nawet najbardziej agresywna czy stuprocentowo anarchiczna. „Rządząca większość”, która sprawia wrażenie zrobotyzowanej, wielogłowej istoty, mechanicznego niedźwiedzia na zdalnym sterowaniu, pilot od którego znajduje się gdzieś daleko poza granicami Ukrainy. Świadczy o tym konwulsyjne szarpanie politycznym wozem na wszystkie strony i ciągłe spychanie na pobocze szerokiej drogi świata… Dlatego pojawia się myśl — czy jest w Ukrainie siła, zdolna ujarzmić władzę, która nie jest właściwa ukraińskiej wspólnocie, i zmusić ją do wykonywania woli narodu? Pewnie nie ma, inaczej po piętnastu latach niepodległości Ukraina byłaby kwitnącym i samodzielnym państwem europejskim. Kapitał rządzącej siły zapewne również jest „zdalnie sterowany” z zewnątrz i nie jest w stanie prowadzić niezależnej polityki na rynku światowym. Odważyć się zmienić taką politykę na korzyść wyłącznie interesów narodowych — to tak samo, jak łapać niedźwiedzia gołymi rękami, by posadzić go na łańcuchu. Morał jak w ukraińskiej bajce: kto bardziej „winien” — zdesperowany ojciec, który postanowił gołymi rękami złapać zmechanizowanego zwierza, czy bezradni, leniwi synowie ojczyzny, którzy wygodnie czekają za krzakami i spokojnie radzą, jak osiągnąć niemożliwy kompromis. Pokona ojca niedźwiedź, powiedzą, że był za słaby, niezdecydowany, nie posłuchał w porę mądrych rad, nie zdołał się dogadać kosztem miodu z własnej pasieki, a potem skłonią głowy i pójdą sobie do nagród i prywatnych posiadłości, by gospodarować dla jakiegoś zarobku. Czy synowie Ukrainy zdołają pomóc ojcu pokonać potwora manipulowanego zza ogrodzenia, który zagnieździł się w polityce i rośnie do niewiarygodnych, groźnych rozmiarów? Czy będziemy czekać w krzakach do końca bajki o niedźwiedziu, szanowni ukraińscy politycy?

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn