Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

ISKRA SMOLOSKYPA

Слово Просвіти, №23 за 2008 рік

Nina GNATIUK Kijowski Miejski Dom Nauczyciela jest dla mnie, podobnie jak dla wielu tysięcy kijowian i gości stolicy, rodzinnym domem, miejscem spotkań drogich i bliskich sercu ludzi. Wieczory pamięci Ołeha Ołżycza i Ołesia Honczara, Wiaczesława Czornowoła i Sławy Stećko, wręczanie Nagród im. Szewczenki i nagród imienia Oleny Teligi i Wasyla Stusa, jubileuszowe wieczory wielu wybitnych pisarzy, artystów, kompozytorów, twórcze sprawozdania mistrzów sztuki, wystawy malarskie i spotkania z najwybitniejszymi działaczami ukraińskiej diaspory — czy można wymienić te setki, tysiące najciekawszych wieczorów, spotkań, konferencji prasowych, „okrągłych stołów”, które odbywają się codziennie w tej placówce nauki i oświaty! Nic dziwnego, że nazwano ją oazą duchowości, a dyrektorkę Domu Nauczyciela Larysę Fedorivną Melnyk — podwижnicą kultury, jasną iskrą z pochodni odrodzenia narodowego. Obejmując to odpowiedzialne stanowisko w 1985 roku, Larysa Fedorivna nie uląkła się zakazów partyjnych i chętnie udostępniała sale na imprezy Ruchu Ludowego, pierwszego zjazdu oficerów Ukrainy, chociaż na to rajwykonkom nie wydał zezwolenia. Były też pozwy sądowe i zastraszanie, lecz ta oddana sprawie ukraińskiej kobieta święcie wierzyła: jak ostatnie lody nie mogą powstrzymać wiosną nurtu Dniepru, tak żadne wczorajsze siły nie zatrzymają postępu nowego dnia, nowej ery Ukrainy. I wtedy, gdy w tym historycznym budynku, w którym obradował rząd UNR, uchwalano Uniwersały Centralnej Rady, niektórzy możnowładcy zamierzali umieścić tu Sąd Konstytucyjny Ukrainy i już wysłali odpowiednie zarządzenie Gabinetu Ministrów, Larysie Fedorivnie wspólnie z pomocą społeczności pedagogicznej, uczonych, pisarzy, dziennikarzy udało się obronić pomieszczenia, zachować je otwartymi i gościnnymi dla każdego, kto przychodzi tu na wezwanie poezji, na światło muzyki, w poszukiwaniu prawdy o naszej przeszłości i teraźniejszości. Dwadzieścia trzy lata przekwitły jak kasztanowy kwiat od chwili, gdy stała się gospodynią tej świątyni wiedzy i sztuki. Lecz Larysa Fedorivna, jak i wtedy, jest młoda, energiczna, urodziwa, pełna sił i twórczych zamierzeń. Zasłużona pracownica oświaty, zasłużona pracownica kultury Ukrainy, laureatka nagród imienia Ołeksy Hirnyka i Dmytra Nytczenka za znaczący wkład w odrodzenie narodowe, zachowanie i pomnażanie duchowości rodzimego narodu, propagowanie ukraińskiego słowa drukowanego, kawaler Orderu Księżnej Olgi III stopnia, Larysa Melnyk w tych dniach w gronie przyjaciół obchodziła swój jubileusz. Ogólnoukraińskie Towarzystwo «Proświta» im. Tarasa Szewczenki oraz redakcja gazety «Słowo Proświty» przyłączają się do licznych życzeń i życzą Larysie Fedorivnie Melnyk niewyczerpanych źródeł sił i inspiracji, niegasnącej młodości duszy, wysokiego talentu oraz wszystkich kolejnych dziesięcioleci twórczej pracy, poświęcanej w imię triumfu idei narodowej, umacniania Państwa Ukraińskiego, pomnażania w sercach ludzi najdroższych skarbów — dobroci, człowieczeństwa, szczerości, miłości. Wierzymy, że również w przyszłości dla historyków i regionalistów, literatów, ludowych mistrzów, wszystkich prosvityan Dom Nauczyciela będzie świetlicą radości i mądrości. Niech dla Pani, szanowna Larysо Fedorivno, nigdy nie przekwitnie maj szczęścia, miłości, inspiracji!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn