Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

ZAKTUALIZOWANE „PO PROSTU TAK”

Слово Просвіти, №23 за 2008 рік

Leonid KLIMCZUK, przewodniczący Korosteńskiego Miejskiego Zrzeszenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” W Korostenie, pod patronatem Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy oraz miejskiego głowy, odbył się finałowy etap tradycyjnego IX Ogólnoukraińskiego Festiwalu Literackiego „Prosto tak”. Dzień wcześniej, na malowniczym brzegu rzeki Uszy, odbył się jego etap eliminacyjny „Literatura świeżego powietrza”. W konkursie wzięło udział ponad 200 poetów, prozaików, humorystów, satyryków, krytyków literackich w wieku od 9 do 75 lat z różnych regionów Ukrainy. Konkurs twórczy w Korostieniu, który uporczywie ogłaszano „ogólnoukraińskim”, wreszcie zaczął nabierać takich cech pod względem reprezentacji uczestników i artystycznej jakości ich utworów. Przyczyniło się do tego odnowienie koncepcji imprezy, zainicjowane przez jej kuratora, zastępcę dyrektora generalnego UNIAN Walerija Niczyporenka. Sponsorami święta, które postanowiono przenieść z jesieni na wiosnę, zostali: gazeta „Dzerkało tyżnia”, krajowy producent komputerów firma „DiaWest”, biznesmen Kostiantyn Hryhoryszyn, polska fundacja „Młoda demokracja”. Informacyjne wsparcie festiwalu literackiego wzięły na siebie „5 kanał”, gazeta „Literaturna Ukraina” oraz UNIAN. W tym roku zasięg konkursu literackiego wzrósł. Wzrósł także poziom mistrzostwa artystycznego literatów. Zgodnie z regulaminem konkursu po trzy główne nagrody i nagrodę zachęcającą oraz specjalne wyróżnienia od miejskiego głowy otrzymali utalentowani młodzi i perspektywiczni uczestnicy konkursu literackiego w każdej z kategorii. Osobnymi nagrodami uhonorowano utwory dziecięce. Główną nagrodę festiwalu (laptop i 2000 hrywien od firmy „Dia-West”) zasłużenie otrzymała aspirantka Wołyńskiego Państwowego Uniwersytetu im. Łesi Ukrainki Olena Paszuk za utwór prozatorski. W twórczości wierszowanej pierwszą nagrodę przyznano lwowskiemu poecie Romanowi Skybie, a za utwory humorystyczne — Jurijowi Segedzie z obwodu winnickiego. Wśród krytyków literackich pierwszą nagrodą uhonorowano kijowianina, niedawnego absolwenta Akademii Kijowsko-Mohylańskiej, redaktora działu krytyki czasopisma o literaturze zagranicznej „Wsesswit” Dmytra Drozdowskiego. ewa pisze, że chodzi na grób do Wasyla, za co jestem jej bardzo wdzięczna. Zirka Menzatiuk przysłała książkę z listem, w którym napisała, że gdyby nie Wasyl, książka by nie wyszła. On bardzo jej pomagał. A książkę wydrukowano już po śmierci Wasyla. Czasami odzywa się Mykoła Łukiw. Hryhorij Łytyj, dzięki mu, wydał książkę. — Lidijo Wasyliwno, jak wam się żyje w nasz niespokojny czas? — Mieszkamy daleko od wsi, na chutorze, gdzie zostało kilka chat. Ale dobrzy ludzie o nas nie zapominają, odwiedzają nas. Rodzina Czumaczenków pomaga w gospodarstwie, bo sami już nie możemy: dziadek chodzi o kulach, ja o chodziku. Jedzenie gotujemy sami. A i co mówić o naszym starczym zdrowiu, skoro jego młodych nie ma. A mnie jakoś przypomniało się gorzkie wyznanie Switłany Jowenko o naszej pamięci: „Możliwe, że tylko ja piszę na święta kartki do matki zmarłego Wasyla Moruhy, a nikt więcej z tych, którzy „tusowali się” wokół niego, jadł jego chleb, pił jego wino, nie znajduje czasu, by to robić”. …Szeleści liść pamięci. Nie ma spokoju matczynemu sercu.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn