Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

WARTO WIEDZIEĆ

Слово Просвіти, №23 за 2008 рік

“Zbiory” w jednym z japońskich gospodarstw hodowli pereł. biolog K. Linneusz, włoski uczony de Filippo, niemiecki naukowiec Jameson, rosyjski inżynier Cz. Chmielewski, Polak z Ukrainy. Japońska wysepka w zatoce Ise jest obecnie znana wszystkim, którzy mają związek z hodowlą pereł. W cieniu malowniczych japońskich sosen na obrzeżach miasta Toba stoi rzeźba niewysokiego mężczyzny z bambusową laseczką w dłoni. To K. Mikimoto. Dla Japończyka jest on przykładem najlepszych cech narodu. Celem Mikimoto były wysokiej jakości perły jubilerskie, wyhodowane sztucznie. Po dziesięcioleciach wytrwałej pracy i niepowodzeń otrzymał patent na własną metodę hodowli. W 1913 r. jego morskie tereny przyniosły pierwsze “zbiory”: 4 200 wspaniałych śnieżnobiałych pereł o idealnie kulistym kształcie i pięknym blasku. Pomysły Mikimoto zostały przyjęte za podstawę produkcji pereł towarowych w wielu gospodarstwach Japonii. Największym i odnoszącym największe sukcesy z nich jest firma “Mikimoto Pearls”. Wysepkę z rzeźbą mistrza nazwano jego imieniem. W mieście znajduje się poświęcone mu muzeum. Przy muzeum działa laboratorium, w którym można nauczyć się, jak szybko i bezbłędnie odróżnić perłę sztuczną od naturalnej. Niestety, “ognistej” perły jak dotąd nie wyhodowano. Szczegółów technologii Mikimoto nie ujawnia się. Perłę postrzega się jako delikatną żywą istotę, która “nie lubi” kremów na skórze tego, kto ją nosi, “nie lubi” być zbyt długo na ciele — wysycha, macica perłowa “umiera” i traci blask. Perła “wie”, że wygląda najlepiej, gdy pasuje do koloru i odcienia skóry, oczu, włosów swojej właścicielki. Perła “lubi”, żeby ją kochano. Wzór haftu perłami w połączeniu ze szmaragdami, turkusem, granatem. Ukraina, XVII w. *** Dziś, kiedy istnieje mikroskop elektronowy, rentgenograf, spektrograf, skaner, zanurzanie się w głębiny perły jest znacznie ciekawsze niż nurkowanie w tropikalnej lagunie. Obserwacje tego, jak ona się formuje, rozwiązały jeden z filozoficznych problemów światopoglądowych, który dotyczy matrycy, czyli substancji zaprogramowanej do kontrolowania budowy żywej lub nieożywionej materii. Napisano niemało książek science-fiction, stworzono pasjonujące filmy z przygodami komputerowej matrycy w kosmosie. Ale najciekawsze mogą być kadry procesu narodzin i wzrostu perły. Jej matryca jednocześnie pracuje na budowę materii nieożywionej (kryształki jubilerskiego aragonitu, z których składa się macica perłowa) oraz żywej (wypełnia warstwy między kryształami aragonitu). Wcześniej o takiej idealnie zaprogramowanej matrycy jedynie dyskutowano. Nie sposób nie zgodzić się z obrazowym językiem S. Botticellego, który twierdzi: perła w muszli to maleńki model budowy pięknego i rozumnego we Wszechświecie. Stwórca wiedział, jak to ma być. Perła w dłoniach. Wyrób firmy Gold Line

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn