Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

NIESPRAWIEDLIWIE ZAPOMNIANY CUD NATURY

Слово Просвіти, №23 за 2008 рік

Karyna WOSTRIAKOWA Zdjęcia autorki Założyciel: Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Świadectwo rejestracji KV nr 4066 z 02.03.2000 r. Szef redaktor Pawło MOWCZAN Wiaczesław Zajcew i Ałła Tarasewycz P.o. redaktora naczelnego Wałentyna DAWYDENKO Kolegium redakcyjne Lubow HOŁOTA, Jarema HOJAN, Pawło MOWCZAN, Ołeksandr PONOMARIW, Iwan JUSZCZUK Pierwszy zastępca redaktora naczelnego Nina HNATIUK 279-49-47 Zastępca redaktora naczelnego Petro ANTONENKO 279-49-47 Zastępca redaktora naczelnego ds. produkcyjnych Natalija SKRYNNYK 278-01-30 (tel/faks) Sekretarz odpowiedzialny Iryna SZEWCZUK Dział literatury Ulana HLIBCZUK 270-55-57 Dział języka Swiatosław MIZERNiUK 279-39-55 Dział korekty Ołena SZuLHA 278-63-69 Skład komputerowy Iryna SZEWCZUK Ołeh BESSKYJ 278-63-69 Redaktor internetowy Jewhen BUKET 279-39-55 Dyżurny redaktor Swiatosław MIZERNiUK Księgowość 279-41-46 Adres redakcji: ul. Chreszczatyk, 10OB, m. Kijów, 01001 E-mail: slovo_prosvity@ukr.net http://slovoprosvity.org.ua Wydrukowano z gotowych form fotograficznych w kombinacie „Presa Ukrainy” w środę. Zam. nr 3301223 Nakład — 24000 Korespondencja z czytelnikami — tylko na łamach gazety. Odpowiedzialność za wiarygodność informacji ponoszą autorzy. Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania i skracania tekstów. Przy korzystaniu z naszych publikacji powołanie się na „Słowo Proświty” jest obowiązkowe. Indeks gazety „Słowo Proświty” — 30617 Cena prenumeraty, uwzględniając usługi pocztowe: na miesiąc — 3,94 hrywny, na 3 miesiące — 11,32 hrywny, na 6 miesięcy — 21,64 hrywny. 0 8 0 2 3 4 820095 780016 Wiktorija Bodnia, Wołodymyr Horianskyj, Nina Matwijenko, Tetiana Cukanowa, Ałła Tarasewycz oraz Petro Honczar Nasiona, które ludzkość sieje już ponad 10 tysięcy lat, na Ukrainie z jakiegoś powodu niszczą. Tkaniny, która wchłania wilgoć, szybko schnie, długo pozostaje czysta, nie żółknie, samoczynnie się wybiela i staje się bardziej miękka, nie noszą. Rośliny, która unieszkodliwia drobnoustroje i infekcje, obniża poziom radiacji, dwukrotnie osłabia promieniowanie gamma, chroni człowieka przed upałem i chłodem, agresywnym środowiskiem chemicznym, nie przepuszcza fal elektromagnetycznych, mało wysiewają. To wszystko len — kultura, która na Ukrainie jest na granicy zniknięcia. Właśnie z tych przykrych powodów organizatorzy festiwalu „LEN-FEST” zaczęli bić na alarm, urządzając 23—25 maja w UCNK „Muzeum Iwana Honczara” prawdziwe lniane widowisko. Festiwal rozpoczęła konferencja prasowa dziennikarzy z organizatorami akcji Tetianą Cukanową, kierownikiem i projektantką „KOTTI — Len Ukrainy” oraz Ałłą Tarasewycz, dyrektorem Ogólnoukraińskiego funduszu charytatywnego „Żywoodajne dżereło”. Na konferencję przybyli zasłużony artysta Ukrainy Wołodymyr Horianskyj, ludowa artystka Ukrainy Nina Matwijenko oraz dyrektor Ukraińskiego centrum kultury ludowej „Muzeum Iwana Honczara” Petro Honczar. Tetiana Cukanowa przyznaje, że pomysł akcji zrodził się już dawno, gdyż nadszedł czas, by krzyczeć na całą Ukrainę, że len jest bezlitośnie niszczony, a władza nie przeciwdziała temu samowolnictwu. Lniarnie zostały zniszczone, a swojego czasu Ukraina zajmowała pierwsze miejsce na świecie pod względem uprawy i eksportu lnu. Dlaczego zapominamy historię — swoje najcenniejsze dziedzictwo? Przecież len stał się podstawą mitów i podań. Właśnie z lnu zręczne boginie utkały świat i nauczyły tkactwa ludzi. Tę roślinę opiewał Homer w „Iliadzie”, a „złote runo” argonautów — to cienka przędza z lnu, którą ceniono na wagę złota. Drugi dzień festiwalu uświetnił konkursowy pokaz autorskich kolekcji lnianej odzieży, które zaprezentowali młodzi i już doświadczeni ukraińscy projektanci. Przewodniczącym jury był rosyjski artysta-modeler, członek korespondent Akademii Sztuk RF, profesor Wiaczesław Zajcew. Obecni zobaczyli kunsztowne wyroby z lnu: bluzki, spódnice, sukienki, stroje dla chłopców, lniane parasolki i torby, obuwie. Kolekcje zachwycają prostotą i wyrafinowaniem. Aktor Wołodymyr Horianskyj zaznaczył: „To widowisko — to odrodzenie duchowych tradycji, a len — to korzeń duchowości. Nawet obramowanie ikon — lniana nić jest tak samo prosta, jak i prawosławie. Zapominając o tym, co naturalne, gromadzimy sztuczne problemy”. Organizatorzy festiwalu pragnęli zwrócić uwagę państwa i społeczeństwa na zachowanie, odrodzenie i rozwój lniarstwa oraz ludowych rzemiosł artystycznych. Przecież ten materiał służył do codziennego i ceremonialnego stroju dawnych ludów, w szczególności trypilców, egipskich kapłanów, biblijnych arcykapłanów, dawnych Słowian, arystokratów, wojowników. Tę tkaninę stosowano w sztuce ludowej i rzemiosłach artystycznych, przemyśle tekstylnym i budownictwie, medycynie, armii, technice, jest to jedyny materiał do zakładania szwów wewnętrznych w chirurgii, bo innych ludzki organizm nie przyjmuje. To naturalny antyseptyk i klimatyzator. Lniana tkanina daje poczucie radości, równowagi, przywraca sprawność i energię. Na zakończenie Nina Matwijenko zaznaczyła: „Len — to płuca narodu. Trudno go wydobywać i niełatwo reklamować — len dzisiaj potrzebuje dekoru. I żeby nie kupować za granicą naszego lnu, warto szukać swojej ojczyzny w swoich ziołach, w swoich ludziach”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn