Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

„…JAK JOANNA D’ARC”

Слово Просвіти, №23 за 2011 рік

Krótka historia z dzieciństwa, jak to wszystko się zaczęło. Kiedyś, jako mała (gdzieś w drugiej klasie), pasłam krowy przed domem babci we wsi. I tak się zamarzyłam o zawodzie prezenterki wiadomości (dlaczego, nie wiem, wyobrażałam sobie swoją gębę na błękitnym ekranie), że nawet nie zauważyłam, jak krowy weszły na sąsiedni ogród. Nagle moja babcia z rozmachem uderzyła mnie miotłą między łopatki i wszystkie moje marzenia pognały jak szalone… „No, dziewczynko, do niczego się nie nadajesz! Ciągle gapisz się jak cielę na malowane wrota!”… Jednak, o ile mi wiadomo, z tych, którzy „do niczego się nie nadają”, często coś da się ulepić. Najważniejsze, jak mówi lud: „Trzeba w młodości kości gryźć, by na starość mięso jeść”. Dlatego marzenia o dziennikarstwie (choćby w jakimś jego wariancie) nigdy mnie nie opuszczały. Pierwszym krokiem były publikacje w naszej gazecie rejonowej „Lesin Kraj”. Wtedy dla uczennicy było to coś niezwykłego… Za plecami mam „Освіта України” i „ЛітУкраїна”. Teraz, pracując w „Słowie Proświty”, jeszcze raz przekonałam się, że „gęba na ekranie telewizora” to nie dla mnie. Ten ekran lepiej, żeby w ogóle nie oglądał moich oczu (i nie tylko moich, drodzy czytelnicy) — hańba, chameleonizm i, co najstraszniejsze, gwałcenie prawdy! Współczesne dziennikarstwo w szerokim rozumieniu jakoś przypomina mi wystrojoną panią w drogich szatach. Nagle otwiera usta… i niech to diabli, jak mówił jeden z znanych: „Gdyby wąż kusił Ewę mową dzisiejszych dziennikarzy, to my wciąż żylibyśmy w raju”. Dziennikarz to sanitariusz słowa i myśli, który w swoim zestawie narzędzi ma: kreatywność, ciekawość i odwagę mówienia prawdy, a nie, wybaczcie, wylegiwać się u stóp każdej marnej politycznej nędzy z grubym portfelem i jednym prostym zwojem mózgowym, i to od czapki. A teraz, gdzie nie spojrzysz — ideowe zaangażowanie, a w konsekwencji — niekompetencja! Oczywiście są Don Kichoci dziennikarstwa, są Robin Hoodowie, są nawet Iwani Susaninowie, a ja w przyszłości chcę być jak Joanna d’Arc, tyle że bez śmiertelnego finału. A jeszcze bardzo chcę, żeby mój tata, patrząc z nieba, był ze mnie dumny…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn