Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

«KORONACJA SŁOWA»–2011 OGŁASZA SWOICH ZWYCIĘZCÓW

Слово Просвіти, №23 за 2011 рік

Marija KUCZERENKO Już jedenasty rok z rzędu witał swoich zwycięzców najbardziej prestiżowy ogólnoukraiński konkurs „Koronacja Słowa”, który, jak słusznie powiedziano w tekście zaproszenia, „tworzy nową falę literatury ukraińskiej — jasną, różnorodną, fascynującą, która jest lustrem teraźniejszości i skarbem dla przyszłych pokoleń”. …I oto wreszcie się stało — przy uroczystych dźwiękach fanfar w hali wystawowej ACCO International w parku im. O. S. Puszkina, która zgromadziła około tysiąca pisarzy, wydawców, dziennikarzy, uczestnicy barwnego kostiumowego widowiska uroczyście wnieśli tablety tradycyjnych nominacji: „Powieści”, „Scenariusze filmowe”, „Sztuki teatralne”, „Liryka piosenkowa”. Łącznie w czasie istnienia konkursu nagrodzono ponad 200 autorów — zarówno debiutantów, jak i już dość znanych twórców. W ubiegłym roku wyróżniono 41 autorów, a w tym roku — 70 (ceremonia wręczenia nagród trwała około pięciu godzin). Założycielem konkursu, który podniósł ukraiński rynek książki na jakościowo nowy poziom, jest przewodniczący zarządu ZAT „Kraft Foods Ukraina” z grupy spółek Kraft Foods Inc. Jurij Łohusz. Rozpocząwszy swój projekt jeszcze w 1992 roku, w bardzo trudnych dla ukraińskich wydawnictw czasach, dołożył tytanicznych starań, aby stworzyć markę współczesnej literatury ukraińskiej. Wtedy pan Jurij przyjechał ze Stanów Zjednoczonych, mając nadzieję, że w wolnej Ukrainie będzie świadkiem rozkwitu ukraińskiej kultury, jednak zobaczył jedynie żałosny stan ukraińskiego wydawnictwa książkowego. Wydawnictwa zamykały się jedno po drugim, rynek książki zalała produkcja sąsiedniego państwa, księgarnie nie chciały sprzedawać książek tych nielicznych wydawnictw, które jeszcze utrzymywały się na powierzchni — twierdząc, że po ukraińsku się nie czyta. Taka niepocieszająca sytuacja skłoniła Jurija Łohusza wraz z kanałem telewizyjnym „1+1” do poważnego zajęcia się reanimacją ukraińskiego rynku książki poprzez odważny patriotyczny projekt — stworzenie ogólnoukraińskiego konkursu, którego nazwa mówiła sama za siebie — „Koronacja Słowa”. Jako prawdziwy biznesmen rozumiał on niezwykle ważne znaczenie reklamy w mechanizmie wspierania krajowej — w tym przypadku duchowej — produkcji. Pierwsze nagrodzone utwory miały stać się startem do stworzenia mocnej krajowej marki literackiej. Trzema filarami konkursu „Koronacja Słowa” są naprawdę obiektywne, profesjonalne jury, godne wynagrodzenie materialne i perspektywiczność zwycięskich utworów. Od samego początku, przez pierwsze kilka lat, utwory zgłaszane na konkurs musiały być koniecznie sensacyjne. Z czasem organizatorzy „Koronacji Słowa” zdecydowali — literatura piękna powinna być różnorodna, zorientowana na różne zainteresowania. I to stanowisko zaktywizowało Instytut Literatury Akademii Nauk Ukrainy, który m.in. w przygotowaniu dziesięciotomowej historii literatury ukraińskiej wygospodarował miejsce dla popularnych utworów komercyjnych, wyróżnionych przez „Koronację Słowa” i inne podobne konkursy literackie. Należy zaznaczyć, że dla tak znaczącego w krajowym życiu kulturalnym wydarzenia, jakim jest start „Koronacji Słowa”, Jurij Łohusz wraz z Kraft Foods Inc. wsparł cały szereg wyrazistych projektów: festiwal baletowy Serhija Lifara, festiwal „Czerwona Ruta”, festiwal operowy „Złota Korona”, festiwal twórczości ludowej „Boromla”, festiwal muzyki organowej im. J.-S. Bacha i inne. Dzięki niemu rozpoczęło się dubbingowanie w telewizji filmów fabularnych na język ukraiński. Czymże jest wyjątkowa „Koronacja Słowa”? Przede wszystkim skalą — jej uczestnikami mogą zostać autorzy z każdego kraju świata, byle tylko utwór był napisany w języku ukraińskim — oraz demokratyzmem, który zakłada całkowitą anonimowość (wszystkie utwory są rozpatrywane pod pseudonimami) i dostępność konkursu dla wszystkich chętnych. Swoje utwory na „Koronację Słowa” przesyłają ludzie najróżniejszych zawodów i w różnym wieku — zarówno debiutanci, jak i autorzy mający już na koncie cały szereg wydanych książek. Obowiązkowy warunek tegorocznego konkursu został jasno i kategorycznie sformułowany przez organizatorów projektu: „Na konkurs muszą być zgłaszane tylko oryginalne utwory, które wcześniej nie były drukowane, filmowane, publikowane (w szczególności przez internet), oraz prawa do których nie zostały przekazane innym (osobom prawnym lub fizycznym) i nie będą przekazywane do ogłoszenia wyników konkursu na ceremonii wręczenia nagród w czerwcu 2011 roku”. Co roku skład jury się zmienia. Zasadniczo są to wydawcy, kilku pisarzy, naukowcy, wykładowcy wyższych uczelni. Praca jury nie należy do łatwych — w tym roku przeczytano 6000 (!) rękopisów, nadesłanych ze wszystkich zakątków Ukrainy. Zgodnie z założeniami projektu, zwycięskie utwory będą oferowane wydawnictwom, studiom filmowym, teatrom, jednak autorzy muszą sami ustalać warunki dalszej współpracy z nimi. Konkurs ma niemałe osiągnięcia. Tak, w 2008 roku scenariusz filmowy Iren Rozdobudko „Guzik” zwyciężył na XIII Międzynarodowym Festiwalu Telewizyjnym w mieście Bar (Czarnogóra). Zrealizowano ekranizację na podstawie powieści A. Kokotiuchy „Ciemna woda”, Roman Bałajan nakręcił film „Noc światła” na podstawie mo-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn