Strona · s. 15strona oryginału ↗
Na skrzydłach miłości
Слово Просвіти, №23 за 2017 рік
wymyślane było oprawę muzyczną filmów, w których grał. I. Mykołajczuk zawsze poszukiwał nowych intonacji głosu, muzyki, języka, bo to, co porusza, to zapada w pamięć. Odchodził od tradycyjnego kina, dając pierwszeństwo filozoficznemu. Dlatego dla wzmocnienia znaczenia wydarzenia wykorzystywał pieśń ludową, rozumiejąc jej ogromny potencjał. Właśnie film „Cienie zapomnianych przodków” dzięki szczególnemu kolorytowi Karpat, huculskim śpiewankom i kołomyjkom, a także pieśniom kalendarzowo-obrzędowym (kolędy, wertep, wiosenne, weselne, pogrzebowe) stał się arcydziełem światowego kina. „Nie znam bardziej narodowego ludowego geniusza… Przed nim był to Dowżenko” — mówił o Mykołajczuku Serhij Paradżanow. Obecnie jego idee podejmuje nowe pokolenie młodych aktorów, reżyserów, scenarzystów. Z okazji 75. rocznicy urodzin Iwana Mykołajczuka odbył się Ogólnoukraiński festiwal-konkurs „Mykołajczuk-Fest”, podczas którego młodzi ukraińscy reżyserzy i śpiewacy w bukowińskich górach kręcili kino i śpiewali ukraińskie pieśni, które kochał aktor. A to ponad 50 przykładów folkloru, które wybrzmiały na wieczorze twórczym „Muzyka i kino Iwana”, a także muzyka instrumentalna z filmów, w których grał i sam występował na instrumentach muzycznych. Po raz pierwszy uczestnicy koncertu odtworzyli epizody z filmów, fragmenty scenariuszy i przemyśleń artysty, a także interpretację tańców i bukowińskich kołomyjek z obrazów „Cienie zapomnianych przodków”, „Zaginiona gramota”, „Tak późna, tak ciepła jesień” i in. Wiele oklasków wdzięcznych widzów otrzymali: artysta ludowy Ukrainy Wasyl Iłaszczuk (słowo artystyczne), zasłużona artystka Rusłana Łocman (wokal), Tetiana Szkolna (śpiew ludowy), Ołeksandr Rudźko (słowo artystyczne), Łesia Ambrosowa (bandura), Wołodymyr Polowczyk (cymbały), Zespół instrumentów ludowych „Dywohraj”, Zespół baletowy „Teren”, a także laureat Ogólnoukraińskiego konkursu „Mykołajczuk-Fest” dziecięcy zespół „Nie bądź obojętnym” ze wsi Łużany w rejonie kicmańskim obwodu czerniowieckiego i wielu innych. Młodzi i doświadczeni wykonawcy podarowali „Taniec bukowiński”, „Melodię i bukowińskie przygrywki”, ukraińskie pieśni ludowe „Zza góry miesiączek”, „Hej, Iwanie”, „Wierzbowa deseczka”, a także „Niebylice o Iwanie, znalezione w malowanej skrzyni z napisami” (fragment scenariusza I. Mykołajczuka), „Goście nasi, Bukowino, mój słodki kraju” (kołomyjki zapisane we wsi Czornohuzy w rejonie wyżnickim na Bukowinie), interpretacje fragmentów filmów „Cienie zapomnianych przodków”, „Tak późna, tak ciepła jesień”, „Babilon XX”, fragment przemyśleń I. Mykołajczuka „Aktor: problem i troski”, poezję Liny Kostenko „Iwan kosił trawę” oraz Tarasa Szewczenki „Mijają dni, mijają noce”. Lecz najcieplej goście wieczoru artystycznego witali trio „Złote klucze” w składzie artystek ludowych Ukrainy Niny Matwijenko, Marii Mykołajczuk i Wałentyny Kowalśkiej, z ust których popłynęły ukraińskie pieśni ludowe „Oj, pod gaj zielony”, „Jeden miesiąc wschodzi”, „Tam za lasem, za łąką” oraz „Cierniowa róża” do muzyki H. Menkusz i wierszy W. Iwanyszyna. Po tym wszyscy uczestnicy koncertu zaśpiewali wiązankę ulubionych pieśni Iwana „Oj na górze żniwiarze żną”, „Oj w niedzielę rano”, „Posiałam ogóreczki”, „Tańczyła ryba z rakiem”, „Rozprzęgajcie, chłopcy, konie” i inne. A na zakończenie koncertu jego uczestnicy wraz z widzami wykonali ukraińską pieśń ludową „Jechał kozak za Dunaj”. Wydarzenie artystyczne odbyło się przy aktywnym wsparciu centrum producenckiego-studia „Jukom”, Organizacji społecznej „Filharmonia Ludowa”, operatora wideo Dmytra Hłuchenkoho, Narodowego centrum kultury ludowej „Muzeum Iwana Honczara”, Centrum kultury i sztuki ukraińskiej, mera miasta Wyszogród Ołeksandra Momota. pani”, to już tego byłoby dość, aby jego imię na zawsze pozostało w historii teatru. A takich spektakli są dziesiątki” — zaznaczył dyrektor generalny Narodowego akademickiego teatru dramatycznego im. I. Franki Mychajło Zacharewycz. Wśród eksponatów wystawy uwagę przyciągają szkice, zarysy i makiety Danyła Lidera do spektakli „Tewje Tevel” (1989 r., reżyser S. Danczenko), „Witaj, Prypeć” (1974 r., reżyser S. Smijan), „Człowiek z La Manchy” (1973 r., reżyser W. Lizohub), „Takie długie lato” (1974 r., reżyser S. Smijan), „Wydawałoby się, jedno tylko słowo” (1984 r., reżyser S. Danczenko), „Jarosław Mądry” (1970 r., reżyser B. Mieszkis). Także ciekawe są fotografie, na których można zobaczyć Danyła Lidera razem z Anatolijem Skybenkiem, Serhijem Smijanem, Stepanem Szczerbatiukiem, Iwanem Iwanczenkiem, Jewhenem Szachem, Mychajłem Frenkelem i innymi. Materiały przygotował Eduard OWCHARENKO. W przeddzień dnia urodzin wybitnego ukraińskiego aktora, scenarzysty i reżysera Iwana Mykołajczuka w Sali Kolumnowej im. M. W. Łysenki Narodowej Filharmonii Ukrainy odbył się wieczór literacko-artystyczny „Kino i muzyka Iwana”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
