Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Broadwayowski musical na ukraińskiej scenie

Слово Просвіти, №23 за 2018 рік

W przededniu zakończenia sezonu teatralnego Kijowski Narodowy Akademicki Teatr Operetki przygotował błyskotliwą premierę musicalu „Skrzypek na dachu” z muzyką Jerry'ego Bocka. Podstawą fabuły jest opowiadanie Szolema Alejchema „Tewje Mleczarz”. Eduard OWCHARENKO Już tradycyjnie w przededniu pokazu premierowego grupa twórcza spotkała się z przedstawicielami mediów. „Nasz nowy spektakl jest o Ukrainie, o współistnieniu ludzi, którzy odnajdują wspólne wartości, zwane tradycjami. Trzy lata temu fragment ze „Skrzypka na dachu” pokazaliśmy na „Wieczorze musicalu”. Mamy już dobrą tradycję: jeśli podczas jednego z koncertów pokazujemy dobry numer, to potem na podstawie tego wątku tworzymy spektakl. Droga tego dzieła do ukraińskiego widza nie była łatwa i trwała pięć lat. Początkowo dawano nam pozwolenie na wystawienie tylko na jeden rok i przy tym musieliśmy zapłacić 29 tysięcy euro. Oczywiście znalezienie takich środków jest nierealne. W końcu porozumieliśmy się, że ten spektakl będzie w repertuarze naszego teatru dwa lata i zapłaciliśmy za to znacznie skromniejszą sumę. Być może w procesie negocjacyjnym pomogło to, że nasz teatr stał się członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia „Opera Europa”. Jednak warunki nie są proste, ponieważ trzeba płacić za zachowanie materiału nutowego, dokonywać innych odliczeń. Ale jeśli chcemy nie tylko mówić o Europie, ale także wystawiać na ukraińskiej scenie wielkie dzieła muzyczne i jakościową dramaturgię, to musimy za to płacić. W tym projekcie pomaga „Ukrgazbank”, który jest naszym partnerem w ciągu 2018 roku. Ten projekt jest dla nas skomplikowany. Z jednej strony prowadzimy paralele z tym, co dziś przeżywa Ukraina; z drugiej – na pierwszych próbach niektórym aktorom, przyzwyczajonym do pracy w gatunkach operetki i musicalu, trudno było przestawić się na pracę z głęboko dramatycznym materiałem. Ale ostatecznie udało im się sprostać temu niełatwemu zadaniu” – opowiedział reżyser-inscenizator, szef Narodowej Operetki Ukrainy Bohdan Strutyński. „Miałem konkretne zadanie – połączyć nasze idee i przedstawić je widzowi w ogólnej formie. W pierwszym akcie stworzyliśmy raj rodziny, raj ludzkiego szczęścia, a w drugim ten raj znika, zostaje zniszczony. Cała stylistyka i warstwa wizualna spektaklu stworzone są pod wpływem twórczości wybitnego francuskiego malarza Marca Chagalla. Takie same witraże, jak w naszym spektaklu, można zobaczyć w Katedrze w Metz (Francja)” – wyznał scenograf Ołeksandr Biłozub. Nadija SWYSZCZEWSKA, przewodnicząca Sarnieńskiego Rejonowego Oddziału WUT „Proświta” im. T. Szewczenki, obwód rówieński Jubilata nagrodzono Dyplomem Rady Najwyższej Ukrainy, a za aktywną działalność oświatową, znaczący wkład osobisty w rozwój ukraińskiej kultury – jubileuszowym medalem „100 lat Rówieńskiej Proświcie”. Wiktor Torczyk jest autorem utworów na orkiestrę instrumentów ludowych, chóry, solistów, zespoły wokalne. Aktywnie zajmuje się pracą naukowo-badawczą nad odrodzeniem tradycji i zwyczajów Poleszuków, sfilmował i zanotował dziesiątki lokalnych obrzędów. Te opracowania legły u podstaw zbioru „Motywy korowajowe Sarnieńszczyzny”, który został wysoko oceniony przez folklorystkę Narodowego Zasłużonego Akademickiego Chóru Ludowego Ukrainy im. Hryhorija Werykowskiego Mariję Pyłypczak. Słowo wstępne do zbioru napisał akademik Anatolij Awdijewski. Wkrótce pojawił się nowy zbiór pieśni dla uczestników amatorskiego ruchu artystycznego „Piękno i mądrość, i miłość”, do którego weszły utwory napisane do wierszy Wołodymyra Sosiury, Mykoły Łukiwa, Leonida Kulisza, Jurija Kowalskiego, Mykoły Pinczuka, Liny Kostenko, Łarysy Saj, Wałentyny Ksendzuk, Petra Welesyka, Ołeksandra Bohaczuka, Tetiany Kornijczuk, Wałentyny Petrenko, Nadiji Swyszczewskiej. – Najważniejsze dla mnie jako kompozytora – uchwycić charakter poezji – dzieli się sekretami twórczości pieśniarskiej jubilat. – Do tekstów, które przypadną do duszy, muzykę piszę natychmiast. Wizytówką rejonu stał się „Hymn Sarnieńszczyzny”. Także o pracy nad nowym spektaklem opowiedzieli baletmistrz-inscenizator Wadym Prokopenko, dyrygent-inscenizator Ihor Jaroszenko, kostiumograf Iryna Dawydenko, chórmistrz-inscenizator Serhij Nesteruk, tłumacz libretta na język ukraiński Jana Iwanicka. Musical składa się z kilku historii, które uzupełniają i kontynuują się nawzajem, tworząc malowniczy i wielowymiarowy obraz życia miasteczka Antoniwka, w którym mieszkają Ukraińcy, Żydzi i Rosjanie. Tragikomiczna historia o troskach Tewjego Mleczarza, który próbuje wydać za mąż córki, łączy się z filozoficznym rozważaniem ogólnoludzkich problemów starego mędrca z Najwyższym oraz oryginalnym wyobrażeniem najróżniejszych przejawów Bożej Miłości, która żyje w każdym z nas. 22 września 1964 roku odbyła się premiera „Skrzypka na dachu” na Broadwayu. I już następnego dnia stało się jasne, że na firmamencie teatru muzycznego wzeszła nowa gwiazda. Najlepszym dowodem na to jest fakt, że do czasu zamknięcia, 12 lipca 1972 roku, musical zagrano na Broadwayu 3242 razy. A w 1965 roku tę inscenizację uhonorowano dziewięcioma nagrodami Tony. Oryginalny skład wykonawców prowadził znany broadwayowski aktor Zero Mostel. Pięć lat później „Skrzypka na dachu” przedstawiono londyńskiemu widzowi. Rolę Tewjego wykonywał tu izraelski aktor Chaim Topol, który otrzymał pochlebne recenzje krytyki i stał się sensacją sezonu teatralnego. W Londynie „Skrzypka” zagrano 2030 razy. A pierwsze pokazy kijowskiej inscenizacji dają wszelkie podstawy, by mieć nadzieję, że ukraińscy aktorzy także wpiszą błyskotliwe strony w sceniczną historię tego musicalu. W spektaklu zaangażowana jest cała trupa teatru. Szczególnie zapada w pamięć artysta ludowy Ukrainy Mykoła Butkowski, który wykonuje rolę Tewjego Mleczarza. Przez wiele lat służby w Narodowej Operetce Ukrainy stworzył szereg komediowych postaci, a tym razem w jego wykonaniu pojawił się głęboko dramatyczny bohater. Na nowo odkryli oblicza swojego twórczego talentu artyści ludowi Ukrainy Wołodymyr Bohomaz, Wałentyn Rożkow, Ludmyła Makowećka, zasłużeni artyści Iryna Bespałowa-Prymak, Hanna Dowbnia, Wałentyna Donczenko-Butkowska, Arsen Kurbanow, Ihor Łeweneć, Asia Sereda-Hołdun, Serhij Awdiejew i wielu innych. Obecnie Wiktor Torczyk kontynuuje kierowanie ludowym amatorskim zespołem chóralnym rejonowego domu kultury. W najbliższym czasie przygotowuje do druku nowy zbiór pieśni oraz nową profesjonalną płytę kompaktową. Maestro można spotkać w placówkach oświatowych rejonu, na jubileuszowych uroczystościach utalentowanych rodaków, festiwalach, koncertach. Prosty, inteligentny, pełen radości życia i niestrudzony, z młodzieńczym zapałem – Wiktor Torczyk jest pełen optymizmu, twórczych zamierzeń. Ośrodkiem licznego dorobku twórczego zawsze była rodzina. Pierwszym przyjacielem i doradcą jest żona Raisa Mykytiwna, lekarz z zawodu. Córka Witalina także wybrała zawód lekarza, wychowuje dwoje dzieci, które dodają jasnych promieni na życiowej drodze jubilata. Syn Hryhorij pracuje w centralnej bibliotece rejonowej.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn