Strona · s. 14strona oryginału ↗
Wołodymyr NAROZIA: „Żyć w Kirgistanie z Ukrainą w sercu!”
Слово Просвіти, №23 за 2018 рік
Bohdan ZALIZNIAK, kierownik centrum prasowego dziennikarstwa naukowego ZNC NANU i MONU, Lwów
W Narodowym Uniwersytecie „Politechnika Lwowska” odbyło się spotkanie o symbolicznej nazwie — „Ukraińcy w kraju Issyk-Kulu i księżycowego kwiatu Ajgul” z udziałem przewodniczącego Rady Ukraińskiego Towarzystwa Republiki Kirgiskiej „Berehynia” Wołodymyra Narozi, doradcy ambasadora Republiki Kirgiskiej na Ukrainie Merinbeka Apyszewa, narratora kirgiskiego eposu ludowego Manas Talantaali Bachczijewa oraz prezydenta Międzynarodowego Funduszu Sajakbaj-manaczi Samatbeka Ibrajewa. Merinbek Apyszew opowiedział o tym, że między Ukrainą a Kirgistanem ukształtowały się silne stosunki kulturalno-humanitarne: „Mój kraj znajduje się w centrum Azji Środkowej. Dziewięć jednostek administracyjno-terytorialnych stanowi właściwie Kirgistan. Ponad 22 tysiące Ukraińców żyje w Kirgistanie, a na Ukrainie — około 1 tysiąca Kirgizów… W tym roku Czyngizowi Ajtmatowowi by się stukneło 90 lat. Dlatego rok 2018 obchodzimy jako Rok Czyngiza Ajtmatowa. Jego utwory przetłumaczono na 176 języków świata w 128 krajach… Mam nadzieję, że spotkanie zbliży nasze narody”. I rzeczywiście zbliżyło. Burzliwymi oklaskami publiczność powitała przewodniczącego Rady Ukraińskiego Towarzystwa Republiki Kirgiskiej „Berehynia” Wołodymyra Narozię, który opowiedział o pobycie Ukraińców w tym kraju: „Historia Ukraińców w Kirgistanie liczy 150 lat. Ukraiński naukowiec Ołeksandr Fedczenko uważa rok 1868 za początek istnienia Ukraińców w Kirgistanie. Ukraińcy w Kirgizji nigdy nie byli represjonowani. Przy okazji, absolwenci Politechniki Lwowskiej również pracują w Kirgizji. Wśród miejscowych Ukraińców było wielu zarówno „czerwonych dyrektorów”, jak i przewodniczących kołchozów. Spośród 350 posłów 11 to Ukraińcy. W 1897 roku, podczas pierwszego spisu ludności w Imperium Rosyjskim (a spis prowadzono według języka ojczystego ludzi), było 24 tysiące 878 Ukraińców. Podam jeszcze kilka liczb: w 1926 roku w Kirgizji mieszkało 63 tysiące Ukraińców (6,4% ludności republiki), w 1939-ym — 137350 (9,4%), w 1959-ym — 137600 (6,6%), w 1989-ym — 108027 (2,1%). A w 2016 roku, gdy powstało ukraińskie towarzystwo „Berehynia”, Ukraińców naliczono już 12691 osób (0,2%). Od 13 czerwca 1993 roku Ukraińcy żyli pod hasłem „Uczymy się żyć w warunkach diaspory”, a od 9 listopada 2014-go — pod ukrainocentrycznym wezwaniem-apelem „Żyć w Kirgistanie z Ukrainą w sercu”. Wśród strategicznych celów i zadań: odrodzenie narodowej samobytności, wspieranie rozwoju duchowego i materialnego; utwierdzenie międzynarodowej zgody; dalszy rozwój współpracy Ukrainy i Kirgistanu. I najważniejsze — utwierdzić Ukrainę jako całość, rozwijając jak najaktywniej kulturalno-oświatowy kierunek działalności. Wśród występujących szczególnie spodobały się zebranym Maria Naumowa (nazywana „dziewczyną-orkiestrą”), jej krewni — z ukraińskiego rodu, sama zaś jest studentką Amerykańskiego Uniwersytetu w Azji Środkowej, z miasta Biszkek, oraz Talantaal Bachczijew, narrator Manasa, swoim śpiewem. Na zakończenie akcji dyrektor MIOK Iryna Kluczkowska podziękowała gościom za odwiedziny Ukrainy, Lwowa i Politechniki: „Na Ukrainie jest 42 mln ludności. A jeszcze 20 milionów — w Japonii, w Nowej Zelandii, i w Kanadzie, i w Ameryce, i w Polsce (ponad 2 mln), i w Kirgizji… Myślę, że wy, młodzi ludzie obecni tutaj, byliście zdumieni tym ukraińskim rozwojem. Tam, w Kirgistanie, Ukrainiec uczył się i dążył do zdobywania sakralnej wiedzy. Ludzie, którzy zachowali narodową kulturę, zdobyli wiedzę o nas. Przedziwny kraj z przedziwnym eposem, który stworzył ojczyznę dla naszych Ukraińców”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
