Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

Mychajło Pasicznyk: Bo półprawda to też półkłamstwo!

Слово Просвіти, №23 за 2021 рік

Od autora: Złożony i przygotowany do druku trzeci tom mojej wierszowanej wojennej epopei „DWOWOJNA”. Dwa poprzednie tomy zawierały wiersze napisane w latach 2014–2018, oddzielnymi wyborami drukowane były w „Literaturnej Ukrajini”, „Ukrajinśkij literaturnij haziecie”, „Słowie Proświty”, czasopismach „Sobornist” (Izrael), „Switło spilkuwannia” (Żytomierz) i in. Tę obszerną pracę wyróżniły także nagrody literackie: imienia Stepana Rudanśkiego, imienia Wałeriana Poliszczuka, imienia Kateryny Mandryk-Kujbidy (ogólnoukraińskie), imienia Iwana Koszeliwcia (międzynarodowa). Proponuję uwadze czytelników wybór wierszy, które weszły do trzeciego tomu tego wydania. Przewodnicy i półprzewodnicy Walczyliśmy i wroga pokonywaliśmy, Przewodnicy wiedli nas przez wieki, Dopóki z woli naszej własnej nie stali U steru półprzewodnicy. Kozacki duch nas w świecie wywyższył, Samowystarczalni jesteśmy i dumni nim... Nie można być półpatriotycznym, Półzwycięskim i półwytrwałym. W półpragnieniu niemożliwe dalej Iść i państwowość utwierdzać co dnia... Nie uchylajmy się od twardych realiów, Bo półprawda – to też półkłamstwo! Duch nasz zepsuty popem... Uciec by od tego – lecz którędy? Leci hordą złotą Świat na przełaj, jak do boju, I co mu? Ród oddasz? Nasz duch zepsuty popem, A jeszcze – kulturą obcą, Która rdzą (czy rdzawą...) Ikony pokryła i obrazy... Od języka każdy istniejący mdleje, A jeszcze i szczyci się – umie! Zadania na cztery działania Nie mogą rozwiązać umysły... O Małorosję Rosja Całym światem marzy, do cna głupieje, A jej wtórują mali Niewolnicy domowi – „my nie my”... Żeby nie dławić się hańbą, Żeby honorem jaśnieć młodym, Nie wyginajmy się przed biedą, Zapomnijmy o zwierzęcym strachu... My – nie wtórna maść wyrzutków, Stawajmy wreszcie sobą, Inaczej wyniosą nas z boju Na styropianowych tarczach... A człowieczki – z akcentem... Trony – one wszędzie trony... Za nie umierają nawet... Patrz – Kapitulanci w Kapitol Wdarli się. A z czyich podań? Terror wyznając wiecznie, Zaczęli krzątać się wokół Zielono-czarne człowieczki Z akcentem tomsków i kaług... Patriotyzm dekoracyjny... I nie władnie już, i nie sprzecznie My powstajemy w nurcie dni, – Patriotyzm dekoracyjny Duch przewodnictwa zagłuszył. Na wszystkim u nas zużyte kalki, Przez kogoś zmajstrowane kiedyś, Bandera w światową straszydło Z rycerza się zmienił. Nie stusy u nas – przystosowawstwo, A to – prosta droga w śmierć. Państwo jest. Nie ma hetmaństwa, Żeby nieczystości powiedziało: – Precz! Naśladując Chajjama Nie ma takich, których ty sam chciałeś Nie tak dawno – ale jakbyś zgłupiał: Narodzie, zbiorowy Kaligulo, Po co ty do władzy szkapy wprowadziłeś? Z Moskowii płyną gniewne wezwania zatrzymania tak zwanej „ukrainizacji” (sprowadzenia etnosu do naturalnego stanu) Żeby pełnokrwiście w świecie żyć – Twarzą w ziemię nie padaj znowu, nacyj! „Ukrainizację” zatrzymać – To przedłużyć rusyfikację! Hosanna ukraińskiemu sztandarowi Powiewa on ku chwale – Oświecony, żółto-niebieski, Sztandar ma państwo I zwie się ono Ukraina! Serdeczna i rozumowa, Pozbawiona nut obcych, Państwo ma własny język, I zwać go – ukraiński! Wielki i szlachetny, Błogosławiony przez Najwyższego, Z językiem i naród jest, Bez języka on nic niewart! Kiedy nie ma u narodu nacji... Wiekami on od początku i znowu Wszystko na siebie brać przywykł – Kolonizatorskiego języka Wszechprzenikający język. U nas – Ukraina, Federacja U nich (może ktoś tego nie wie?) ...Kiedy nie ma u narodu nacji – On gra w internacjonał... Dzień języka ojczystego Język narodu – to ojcowska krew, Kod genetyczny, łza matczyna... Ile narodów – tyle i języków. Szczęście – kochać swój, ukraiński! Językiem my i bogaci, i żywi, Z językiem my i wysocy, i silni... Z nas wyrywano słowa rodowe, Korzenie inne wtykając w dusze. Niech własne języki cenią światy, Bóg je stworzył i kazał szanować, – Nasze zaś dziedzicznie żyzne gleby Będą swoje i rościć, i pielęgnować! Bo to – naturalne! Wysoki w tym słowie sens I szlachetny... Dlaczego jestem nacjonalistą? Bo to – naturalne! Bo matkę mam i cel Tworzyć sławę! Bo mam ziemię ja świętą I na niej – państwo! W Ukrainę idźcie, dzieci... Do dnia urodzin Tarasa Szewczenki Duch Szewczenki niepodległy Czasowi, On – Kobziarz nasz, on – drogowskaz. Choć w dzień urodzin Tarasa Uświadomcie sobie, kim on jest dla was... Spogląda z nieba niewysoko W aureoli jasnych myśli swoich. Choć w dzień urodzin proroka Zrozumcie, kim dla nas on jest wszystkich! On stoi w brązie pośród świata, Świeci nam pismo jego nagie... W Ukrainę idźcie, drogie dzieci, A nie-rodzime – z Ukrainy precz! Częściowa okupacja? Nie oszukujmy siebie, panowie: W dziedzinie duchowej Okupacja częściowa Równoznaczna pełnej... Ale Bóg przyciągnie do prawdy... A co im śmierci, co ogólnoludzkie biedy, Kiedy oni za ten rozbój się wzięli? Wielkiej wojny chcą sąsiedzi – Małej krwi jeszcze nie napili się. Spójrzcie wy i powiedzcie: z jakiej racji Na nas już wycelowano sto bomb?! ...To będzie coś strasznego i coś przerażającego, Ale do prawdy wszystkich przyciągnie Bóg... Patrzeć w błędne oczy ich... Jak na duszy mi źle Merzotników szczerych znać, – Do złodzieja zwracać się „panie!” I bandycie rękę ściskać! My – grabieży codziennych świadkowie, Oni codziennie nam biją pod żebra, Wam też, chyba, przeciwnie i wstrętnie Patrzeć w błędne oczy ich... Czekamy, że on nadejdzie, Ten czas, jak powiemy „A nu!”, Lecz znów zwracamy się – „panie!” I rękę ściskamy brudną... My – nie dodatek! Jakie hańbisko nam z nimi! Judasze wstydu nie znają, – Sądy zakazują książki, Nosy w pisownię wpychają. Pora im po czynach oddać, My przecież państwo obronne, A nie komputerowy dodatek Do prokremloskiego smartfona! Fałszywa „ukrainizacja” No jaka jeszcze do diabła „ukrainizacja”? Naszego u nas nikt już nie odbierze! Do naturalnego stanu powróci nacja I zrosyjszczenie wreszcie na niej obumrze. Nasze naszym łamać – logistyka fałszywa. Co narzucone nacji – temu koniec... ...Ukrainizować Rosję tylko można – To kiedy w niej język przyswoi język! Każdy jar – Chołodny! I świat, i księżyc srogie, Smutne – i naród, i ród... W dzień ten wspomnieć Chołodnojarców ślad. Nie pokonanych wojną, Nie zabitych tłumem nieszczęść, Nie rycerzy rozboju, A Bożych praw swoich... I wczoraj, i dzisiaj, I przez wieki U nas każdy jar – Chołodny Dla drapieżnych wrogów. Czytam pieśni ukraińskie... Dziewczyna, jak czajka, płacze, I szlocha w gwiezdną noc: Zawołaj mnie za mąż, kozaku, W pochód za sobą zawołaj. Jak czajka, płacze dziewczyna, Odchlipuje smutek i ból: Kozaku, weź w żony, Ja wierną będę tobie! Dziewczyna, do czajki podobna, Stoi przy gościńcu co dnia: Daj rękę, przystojny i ładny, Mi z młodego konia! Kozak śpieszy za wojskiem, Dziewczyny kozak nie bierze... ...Czytam pieśni ukraińskie I gorzko w gardle drapie... Dzisiaj – Dzień Ukraińskiego Herbu Ostre trójliście w symbol splotło się, My szczycimy się nim, sławimy, bo Herb – nie zielnik (niech nawet ze zbóż...), Herb – trójjedyny (taki, jak i Bóg...). Od milionów kopiejki moralniejsze... Ot takie to w Ukrainie dzieje się – Spryciarze dodołuszają nas już... Biedni – to synonim dobroczynności, Syci i spuchnięci – skąpstwa tylko... Ja nie widziałem – i wy nie widzieliście, Kto z bogaczy nas pożałował, Kto szpitalom z pół miliona wydzielił, Kto covidowe leki zakupił. U nich problemy, najwyraźniej, pilniejsze: Jachty, kluby, auta, sztabki, graty... ...Od milionów kopiejki moralniejsze – Idą na pomoc innym kopiejkom. Styczeń – kwiecień 2021 roku, osada Hryszkiwci rejonu berdyczowskiego

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn