Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Wadym Kryszczenko: „Mój pokład pieśni nie został jeszcze wyczerpany”

Слово Просвіти, №23 за 2021 рік

W Narodowym Pałacu Sztuki „Ukraina” odbył się koncert znanego poety-pieśniarza, artysty ludowego Ukrainy Wadym Kryszczenki, na który długo czekali miłośnicy ukraińskiej pieśni. Koncert ten miał się odbyć ponad rok temu, ale z powodu ograniczeń kwarantannowych muzyczne spotkanie z mistrzem odbyło się dopiero teraz. – Panie Wadymie, proszę podzielić się osobistymi wrażeniami z koncertu. – Wielu moich przyjaciół, znajomych nazwało ten koncert prawdziwym wstrząsem – wyznaje Wadym Dmytrowycz. – Akademik Mykoła Żułynski nazwał koncert niebywałym widowiskiem. Rektor Narodowego Uniwersytetu Biozasobów i Wykorzystania Przyrody Stanisław Nikołajenko zaznaczył, że takiego widowiska nie da się przewyższyć. Wiele ciepłych słów usłyszałem także od akademika Jarosława Jackiwa. W koncercie wziął udział kwiat ukraińskiej estrady. Jak zawsze, niepowtarzalnie śpiewał Iwo Bobuł. Specjalnie przyjechała z Bułgarii Kateryna Bużynśka, a z Odessy – ulubieniec publiczności Mykoła Swydiuk. Córka znanego kompozytora Ostapa Hawrysza, piosenkarka Mariana, podarowała wspaniałą pieśń do muzyki ojca „Spada gwiazda” (słowa Wadyma Kryszczenki oraz Inny Pawłenko). Ta pieśń została zwyciężczynią w nominacji „Premiera roku 2020”. Na koncercie wystąpił Bohater Ukrainy, nasz najlepszy mistrz słowa artystycznego Anatolij Palamarenko. Narodowy Akademicki Ukraiński Chór Ludowy imienia Hryhorija Werowky wykonał kilka moich kompozycji, które ludzie znają od wielu lat. Pawło Dworski, już nie pierwszy raz w moim koncercie, wystąpił ze swoimi synami. Z premierami wystąpili Ołeksandr Wasyłenko, Pawło Zibrow, Natalija Szełepnyćka. Spodobała się widzom nowa interpretacja pieśni „Polisianoczka”, którą swego czasu wykonywał Nazarij Jaremczuk, a tego wieczoru zaśpiewała Ałła Popowa. Po raz pierwszy w moim autorskim koncercie wziął udział Femij Mustafajew, który wystąpił z premierą pieśni „Żebyś usłyszała”. Zasłużyli na wdzięczne oklaski publiczności także wykonawca Dmytro Andrijec, zespół „Kozackie zabawy”, zespół „Budźmo” z Przykarpatcia. Czyż to już 21., mój Boże? Nie myślałem, że uda się dożyć. Lecz, przezwyciężywszy życiową zawieruchę, Wciąż stoję, choć piorunami bity. Wciąż uśmiecham się do jutrzejszego dnia, Dobra życzę i ziemi, i ludziom. A naszej doli – mocy i ognia, Z nadzieją, że tak właśnie będzie. Więc bądźmy w radości, dopóki żyjemy, A o smutnym dzisiaj – ani słowa. Trzymajmy Boże słowo w głowie, A reszta wszystko – to plewy marności. Potwierdzajmy siebie bez sprzeczności Szacunkiem do ojcowskiego domu. Oto w blasku dzisiejszych wstęg Tobie, Ukraino, i Wam, Ukraińcy, chcę powiedzieć. Tego dnia w Pałacu „Ukraina” panował duch ukraińskości, szczerości, ukraińskiej melodyjnej pieśni oraz poezji, która dotyka duszy i serca. Koncert trwał prawie cztery godziny, ale przeleciał jak chwila. Podczas koncertu wręczono mi literacko-artystyczną nagrodę imienia Wołodymyra Sosiury. Nawiasem mówiąc, po raz pierwszy zobaczyłem Wołodymyra Mykołajowycza, gdy uczyłem się w dziewiątej klasie jednej z żytomierskich szkół. Spotkaliśmy się ponownie, gdy byłem studentem wydziału dziennikarstwa Uniwersytetu Kijowskiego imienia Tarasa Szewczenki. Wtedy poeta podarował mi swoją książkę z ciepłą dedykacją. Obecnie ta książka przechowywana jest w Żytomierskim Muzeum Literackim, gdzie otwarto pokój-ekspozycję „Życie i twórczość Wadyma Kryszczenki”. Podczas antraktu w foyer Pałacu „Ukraina” odbyła się wystawa moich książek, która zainteresowała wielu widzów. Oprócz zbiorów poezji, zaprezentowano tu książkę o mojej drodze życiowej i twórczej autorstwa Inny Pawłenko. Wielką pracę w przygotowaniu koncertu wykonała główna reżyserka muzycznego widowiska Maryna Kołomijec. Wrażenia z pieśni dopełniała grafika komputerowa, a biografia poety była połączona z utworami pieśniarskimi i poetyckimi, które brzmiały ze sceny. Podczas koncertu na ekranie można było zobaczyć wideo-pozdrowienia z dalekiej Ameryki od mojej siostry i jej męża, a także od mojego siostrzeńca, który wraz ze swoją rodziną zaśpiewał pieśń „Rodzina, rodzina”. Koncert prowadził Tymur Mirosznyczenko, uważam, że to jeden z najlepszych prowadzących na Ukrainie. Kochać Ukrainę – dobra zapalić ognisko, Stać za swoim i nie zboczyć z drogi do wolności. Więc bądźmy Ukraińcami, bądźmy Ukraińcami, bracia, W radości i niedoli, niezłomnie, wszędzie i zawsze. – Na jubileuszowy koncert przyszło czekać ponad rok. Co ciekawego wydarzyło się w tym czasie w Pana życiu? – Dzisiaj mam już nie 85, a 86 lat. Cieszę się, że wreszcie doszło do spotkania z publicznością. Wspominam niezapomnianego Dmytra Hnatiuka. W ostatnich latach bardzo się z nim zaprzyjaźniliśmy. Miał już wtedy 85 lat i jeździł z nami na koncerty. Kiedyś pytam: „Dmytro Mychajłowyczu, może Panu ciężko?”. A on mówi: „Drogi Wadymie, wiesz, nie w pieniądzach rzecz. Chodzę po domu, jak chory, źle się czuję. A pojadę z wami, wychodzę na scenę i – jakbym był nowym człowiekiem, otrzymuję taki przekaz od ludzi – te ludzkie emocje, te oklaski. Ożywam i czuję się młody”. Ja już też jestem w takim wieku, w jakim był wtedy Dmytro Hnatiuk. Bardzo interesuje mnie opinia

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn