Strona · s. 16strona oryginału ↗
W Kijowie znajdziesz całą Ukrainę
Слово Просвіти, №23 за 2021 рік
Eduard Owczarenko Zdjęcia autora Enzo Dell’Acqua urodził się w Mediolanie w 1966 roku. Od wielu lat pracuje w dziedzinie sztuki. Brał udział w prestiżowych międzynarodowych wystawach Venice Biennale (2018) i Art Basel Miami Beach (2019). Przez dwa lata artysta obserwował realia stolicy Ukrainy, próbując zrozumieć jej duchową istotę, analizując mity na jej temat oraz rzeczywistość. Porzucone mieszkania i budynki strefy czarnobylskiej, podobnie jak wieżowce ukraińskiej stolicy, przechowują historię czyjegoś życia. Niewidzialną energią swoich dawnych i obecnych mieszkańców osiadają na podłodze, przebudzone promieniami słońca, ślizgają się po ścianach i meblach, po dziewczęcym ciele. Są tak samo żywe, jak kobieta w kapeluszu i kwiecistej sukience, która spieszy się w swoich sprawach, sprzedawczynie na targu, aktorzy na scenie, skrzypce pod smyczkiem w rękach skrzypka, wizerunek jasnej pamięci ukraińskiego piosenkarza Kuźmy, matka, która straciła syna na wojnie. Są zapieczętowane krokami w asfaltowych drogach. Te historie z Ukrainy są jedynie częścią dorobku artystycznego włoskiego fotografa Enzo Dell’Acqua z jego multimedialnego projektu wystawowego „Kyiv Review”. Włoch pracował nad nim w latach 2019–2020, po licznych wystawach w różnych krajach. Dla Enzo nie była to tylko praca, a życie, które przeniknęło w pory jego skóry, płuca, wypełniło myślami jego mózg, a emocjami – serce. Według dziennikarki i pisarki Łesi Ołendij, w projekcie „Kyiv Review” włoskiemu artyście udało się odzwierciedlić przeszłość i teraźniejszość Ukrainy, gdzie nigdy nie tracą aktualności poetyckie wersy ukraińskiego poety Ołeksandra Ołesia „Z żalem radość się objęła…”. Na czarno-białych i kolorowych fotografiach Enzo Dell’Acqua splotły się w jedno nastroje ukraińskiej ziemi, jej ból i cierpienie, szczęście i nadzieja. Tylko prawdziwy artysta jest zdolny zajrzeć w głębiny ludzkiej istoty z jej radościami i smutkami oraz wyróżnić jej przynależność narodową, zanurkować w życie wielkiego miasta i pośród zgiełku wyłapać jego najdrobniejsze detale architektoniczne, pośród wycelowanych w niebieską przestrzeń kościelnych iglic dostrzec miłość, a w zachodzie słońca – wiarę w lepszą przyszłość… – Chcę spróbować opowiedzieć o odważnych mężczyznach i kobietach, o narodzie, który bardzo przypomina mój – wyznał Enzo Dell’Acqua. – Ukraina to młoda demokracja, pełna światła i nadziei, którą można znaleźć w oczach jej kobiet, w majestatycznym chodzie, w umiejętności życia pełnego dumy. W Kijowie znajdziesz całą Ukrainę. Na targach pod gołym niebem lub w sklepikach w „podziemiach”, przechodząc przez wielkie place do parków, miasto to znika, to pojawia się znowu. Tak samo, kiedy zaczynasz schodzić doliną, która prowadzi ze wzgórz do rzeki, droga wydaje się pochyła. I nagle wyrasta równina, a odległości, które pokonujesz pieszo, wydają się nieskończone. Możecie zobaczyć nieliczne cerkwie ze złotymi kopułami. Zamknięte, jak ufortyfikowane osady, przeciwstawiły się ikonoklastycznej furii okresu komunistycznego. Symboliczne miejsca tradycji prawosławnej. Życie naznaczone jest historią i współczesnymi wydarzeniami. Okres Związku Radzieckiego do dzisiaj pozostawił żywe ślady w ludzkich duszach. Chociaż nazywano go „ludowym”, w rzeczywistości Związek był dyktaturą. W warunkach dyktatury nieodstępnie panuje strach przed popełnieniem błędu, powiedzeniem czegoś niestosownego, byciem zmarginalizowanym i wygnanym nawet za podejrzenie. Tego ukrytego strachu trudno się pozbyć, potrzeba czasu. Myślę, że ten strach jest obecny i teraz. Symbolicznym znakiem „strachu”, który zmusza do milczenia lub przynajmniej mówienia jak najmniej, stał się dla mnie Czarnobyl. O wielkich tragediach często się milczy, ukrywa się je, zapomina, bo nas przerażają, zwłaszcza gdy te tragedie są skutkiem ludzkich działań. Oto dlaczego milczymy o hołodomorach, deportacjach, niesprawiedliwości, która pomalowała place pomarańczowym kolorem i krwią wielu patriotów, albo o tej krwi, która wciąż płynie w wojnie w Donbasie. Czarnobyl to lekcja dla wszystkich. Daje nam do zrozumienia: to, co gdzieś się dzieje, nawet daleko, dotyczy nas, bo prędzej czy później dojdzie do nas i odczujemy jego skutki. Ludzie często mnie pytają, dlaczego chciałem opowiedzieć o Ukrainie. Myślę, że powodem jest to, iż historia i współczesne wydarzenia na Ukrainie dotyczą nas wszystkich i naszej przyszłości. Nie mam prawa oceniać, a jedynie mogę przekazywać własne wrażenia. Ukraińcy z początku wydają się zamknięci, mało mówią, często szybko chodzą i nie uśmiechają się. Ale kiedy poznasz ich bliżej, to prawdziwie się otwierają. Jeśli zaproszą was na posiłek, to jedzenia wystarczy na dwa dni. Mężczyźni wydali mi się zdecydowani, małomówni, ale gotowi do żartów i gościnni. Ukrainki są piękne. Być może są bardziej bezpośrednie i szczere niż w innych krajach. Wybrałem urodziwe dziewczyny, które uosabiałyby wszystkie Ukrainki. Oczywiście, wygląd zewnętrzny jest ważny, ale nierzadko za niepozornym wejściem kryje się wspaniały przytulny dom, a za błyszczącymi paradnymi drzwiami kryją się zimne i samotne pokoje. I do nas należy nauczyć się wyważenie oceniać to, co widzimy, i to, co chcemy zobaczyć. Na końcu serii zdjęć, którymi próbowałem przekazać odczucia zrodzone w mojej duszy z odwiedzin Ukrainy, umieściłem zdjęcie pięknej dziewczyny w ukraińskim stroju ludowym. Na horyzoncie było słońce. Zapytano mnie: „To wschód czy zachód słońca?”. Odpowiedziałem: „Oto najważniejsze pytanie!”. W publikacji wykorzystano materiały wydania „Kyiv Review”. W Miejskiej Galerii Sztuki rejonu desniańskiego Kijowa otwarto multimedialną wystawę włoskiego fotografa Enzo Dell’Acqua „Kyiv Review”. Wydarzenie odbyło się przy wsparciu Konsulatu Generalnego Ukrainy w Mediolanie, departamentu turystyki miasta Kijowa oraz stowarzyszenia kulturalnego „Ukraina Plus – Mediolan”. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2 0 2 1 Koszt prenumeraty (z dostawą i kosztami pocztowymi): TYGODNIK OGÓLNOUKRAIŃSKIEGO TOWARZYSTWA „PROŚWITA”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
